terug

Etiketjes plakken

maandag 29 januari 2018

We maken het regelmatig mee. Er belt een postbode of bezorger van een ander bedrijf bij ons aan met een pakketje, dat niet door de brievenbus kan. Soms belt hij / zij aan omdat de afzender van een belangrijke brief of ander document zeker wil weten, dat wij als ontvanger dit ook echt ontvangen hebben.

De postbode moet natuurlijk wel weten, bij wie hij moet zijn. En in geval van een aangetekend stuk hoort hij er zich van te vergewissen, of hij zijn zending wel aan de juiste persoon overhandigd. Daarom bestaat een pakketje en een brief niet alleen uit de verpakking (enveloppe) en de feitelijke inhoud (soms beveiligd met papiersnippers of iets anders om breuk te voorkomen) maar ook uit de geschreven adressering of een etiket waarop de naam en het adres van degene staat, voor wie de zending bestemd is. Zo’n etiket vermeldt vaak meer dan alleen naam, adres en woonplaats. “Aan mevrouw / de heer” of een titel “Aan dr. A. Jansen” of – nog erger: “Aan de weledelgestrenge heer mr…” Als je niets weet over de achtergrond van de ontvanger kun je de toevoeging s.s.t.t. gebruiken. Dat is dus een afkorting van een Franse uitdrukking: “Sans savoir ton titre” , zoiets als: Sorry, ik weet niet of u een titel hebt.

Net als de pakketjes hebben mensen ook vaak een etiket. Vaak weten ze dat, maar ook wordt het achter hun rug gezegd. Als iemands omgeving een bepaald beeld heeft over de persoon, en dat breed uitbazuint; dan wordt er een etiket op iemand geplakt. Het wordt echt vervelend, als het etiket niet overeenstemt met de inhoud.

Een bekende uit de laatste jaren is ADHD, mensen die geen verstand van dergelijke psychische stoornissen hebben staan direct klaar om iemand anders dat etiketje op te plakken. Andersom komt het helaas voor, dat mensen zichzelf met zo’n etiket tooien als excuus voor rare momenten in hun gedrag. Zij proberen zo verwijtbare fouten te verbloemen.

Ik denk, dat met alle etiketjes behoedzaam moet worden omgegaan. Hopelijk krijg ik nu niet de fabrikanten van die plakplaatjes en een hele horde van hulpverleners over me heen, omdat zij vrezen voor hun bestaansrecht, hun inkomen staat op het spel. Punt is dat, waar je iemand aanwrijft, dat hij of zij ergens aan lijdt zonder dat daarvoor bewijs is, het gevaar bestaat, dat die persoon daar zelf in gaat geloven.

Er is één redmiddel: het plakmiddel van sommige etiketten is niet van de beste kwaliteit. Na verloop van tijd laten de etiketten daarom los van het voorwerp, waar ze op bevestigd zijn. Als het middel waarvan de etiketten die we op personen plaatsen, van voorzien zijn, ook van wat mindere kwaliteit is, dan laten ze als vanzelf los. Het allerbeste is het natuurlijk, als we geen etiketjes op personen plaatsen. Maar dat blijft een ijdele wens..

geplaatst door Aktivo1 - 7107 keer gelezen