terug

Beperkingen

maandag 5 februari 2018

Er zijn veel punten van belang voor de keuzes die we maken als we een profiel opstellen of als we naar een profiel kijken. Een aantal zijn glashelder: Afstand, leeftijd, geslacht, wat voor soort relatie wil je of wil de ander? Andere delen uit een profiel vragen vaak om een genuanceerde benadering. Hoe zie je /ziet de ander er uit, wat zijn jouw hobby’s en zijn daar liefhebberijen bij, die je met iemand wilt en kunt delen?

In een eerdere blog gaf ik al aan, dat je door allerlei omstandigheden vaak beperkt wordt in de besteding van de tijd, die tot je beschikking staat. Een goed evenwicht tussen verplichtingen en privétijd, wat zou dat geweldig zijn. Zeker als je een relatie zoekt.

Een aantal leden van deze site heeft nog zorg voor een thuiswonend kid, of verleent – soms nog naast een betaalde baan – mantelzorg voor een vaak hoogbejaarde moeder of vader. Het zijn dan wel vaak vrouwen, op wie deze zorgtaak drukt. Ze hebben, dat kan haast niet anders, doorgaans een goede band met hun moeder of vader en ze zetten zich met hart en ziel in voor het welzijn van degene, die vroeger (heel lang geleden!) voor hen zorgde. Meestal wonen ze niet samen met hun ouder, maar vaak wel in dezelfde stad of hetzelfde dorp. Ik ken zelf een vrouw van ruim 60 jaar, die elke dag (!) met haar bejaarde vader gaat eten en de avond doorbrengt. Een andere vrouw, bijna 65 woont de helft van de week in haar ouderlijk huis bij haar moeder van bijna 100. Onnodig misschien om te zeggen dat allebei deze dochters nooit de kans kregen om een relatie op te bouwen. Andere vrouwen (en mannen) die in het verleden wel een relatie hadden hebben na scheiding of overlijden zich geworpen op de verzorging van hun vader of moeder, die nu wel erg krakkemikkig is geworden.

Hun inzet voor hun meest naaste familielid is zonder meer te prijzen. Ze doen precies wat onze regering van ons vraagt, te participeren in een zorgzame samenleving. Ze tonen liefde voor iemand, die vroeger ook voor hen klaar stond. Geweldig! Verder is het ook gezellig, als je zelf single bent heb je toch aanspraak aan iemand, met wie je vertrouwd bent.

In de gesprekken die ik met beide dames had bespeurde ik ook wat anders. Een soort claimgedrag van hun ouder. Het werkt psychologisch zo uit, dat ze niet of nauwelijks ontsnappen uit hun situatie. Pas wanneer hun ouder overlijdt, komt er meer ruimte voor ontplooiing. Nu besteden ze de tijd, die ze overhebben naast hun mantelzorg vaak aan creatieve zaken. Maar iemand, die persoonlijk contact met hen zoekt, meer dan voor een hapje ergens eten of een dagje uit (dan let de buurvrouw of andere zus even op moe) krijgt nul op het rekest. Overigens zijn er nog meer dingen, die een nieuwe vriendschap, een nieuwe relatie in de weg staan. In mijn blog over aanpassen, inpassen inleveren heb ik het daar ook over gehad.

Wat is de conclusie van dit alles?

Geef je breekpunten duidelijk aan in een profiel. Als je van te voren weet, dat je door iets in je leven geen ruimte hebt voor een nieuw contact, vraag dan jezelf af of je wel een relatie aan kunt. Ik heb onlangs een besluit genomen, om mijn vrijwilligerswerk af te bouwen, omdat dit vaak weerstand opriep als ik met iemand een vriendschap of een relatie probeerde op te bouwen. Mijn collega – vrijwilligers zijn niet blij met mijn besluit, maar nu kies ik hiervoor.

Als je merkt, dat iemand, met wie je graag een relatie zou opbouwen, daarvoor geen ruimte heeft, moet je je in alle oprechtheid afvragen, of je hier tijd en energie wil steken.

Het zijn uiteraard rugzakjes, maar helaas wel rugzakjes van een behoorlijk formaat en gewicht. Ik denk, dat het heel moeilijk is die rugzakjes leeg te maken!

geplaatst door Aktivo1 - 7191 keer gelezen