terug

Grenzen stellen in klusjes doen

woensdag 18 juli 2018

In een eerdere blog gaf ik al aan, hoe belangrijk het is je grenzen te bewaken. Ondanks dat overkomt het ook mij, dat iemand soms zelfs vaker dan één keer over die grenzen heenstapt.

Wanneer je ooit hebt aangegeven, dat je ergens niet voor in bent onthouden velen dat wel. Helaas zijn er ook personen, die een slecht geheugen hebben (beginnende Alzheimer?) of denken, dat ik zelf niet onthoud, wat ik ooit heb aangegeven.

Ik ben absoluut geen handyman. Dit statement zal natuurlijk weer een aantal dames afschrikken, maar ik ben wel zo eerlijk dat te durven bekennen. Om te beweren dat ik twee linkerhanden heb is net iets teveel gezegd; toch, als er iets thuis defect is schakel ik liever een professional (betaalde hulp) in dan dat ik of een beroep moet doen op een goede kennis of zelf ga prutsen en het gevaar loop, dat ik het verpruts. Dan begrijp je wel, dat ik al helemaal niet klaar sta om elders mijn geringe technische vaardigheden te benutten, als iemand daarom vraagt. Het is daarom raar, dat sommigen toch met de regelmaat van de klok proberen mij voor hun atechnische karretje te spannen. Wellicht brengen ze het spreekwoord “In het land der blinden is eenoog koning” onterecht in de praktijk. Of is het domweg gemakzucht?

Ik ken relaties, waar dit geheel anders is, waarin één van beiden heel handig is, zo van”: “Wat mijn ogen zien dat maken mijn handen”. Het zijn vaak heel sterke relaties. Daarin zijn vaak goede afspraken gemaakt. En de handyman of handywoman vindt voldoening in die taken, alsmede waardering van zijn of haar wederhelft. Het gaat soms nog een stapje verder. De met twee rechterhanden gezegende partner wordt “aanbevolen” aan derden. Zo van: “Is de douchekraan weer stuk? Ik stuur Piet wel even, die fikst het zo voor je”. Dus eerst toezeggen zonder te vragen, of “Piet” dat wel wil of er sowieso tijd voor heeft. Het lijkt net, of “Piet” Haarlemmerolie is, overal goed voor. Probleem is wel, dat “Piet” geen nee durft te zeggen, omdat niet degene, die geholpen moet worden maar omdat zijn eigen partner het hem vraagt.

Er zijn situaties bekend, waarin de Pieten bijna elke avond na hun gewone werk de hort op zijn om iemand te helpen. Je kunt je afvragen of dat wel goed is voor hun eigen relatie. Of ze niet vervreemden van huis en haard.

Los van dit alles moeten we niet vergeten, dat het geweldig is dat in onze maatschappij zoveel personen zijn, die zich vaak belangeloos inzetten om anderen te helpen met een klusje. Niet iedereen kan een stopcontact plaatsen of een nieuwe kraan monteren. Het zijn daarbij mensen, die niet op de voorgrond treden en integendeel in een jaarverslag maar heel even genoemd worden. Pas als ze kortere of langere tijd niet beschikbaar zijn, komen we er achter hoe belangrijk ze zijn. Zonder hen gaat er heel wat mis. Daarom roep ik hen én allen in hun omgeving op er rekening mee te houden, dat de handy tiepjes ook mensen van vlees en bloed zijn, geen tovenaars; aan de ene kant doen zij zelf er goed aan doen niet over hun eigen grenzen heen te gaan, maar anderen zouden wat meer terughoudendheid kunnen betrachten voordat ze hen voor hun klussen benaderen!

geplaatst door Aktivo1 - 6409 keer gelezen