I never promised you a rose garden
maandag 27 augustus 2018
I never promised you a rose garden
Een discussie op ons forum waar ik zelf aan mee deed inspireerde mij ditmaal, om de door mij gehanteerde titel wat nader uit te diepen. Vrijwel iedereen kent natuurlijk de song van Lynn Anderson in 1970. De tekst hiervan heeft het boek van Hannah Green (pseudoniem voor Joanne Greenberg) uit 1964 als uitgangspunt. In dit boek gaat het over een schizofreen meisje in het naoorlogse Amerika, haar opname in een psychiatrisch ziekenhuis en haar moeizame tocht naar genezing (bron: Wikipedia).
Als we tegenwoordig deze tekst, ook in de vertaling overdenken zijn we geneigd er een ander beeld bij te plaatsen. Wij denken al snel aan de belofte, die twee geliefden aan elkaar doen. Als je van elkaar houdt wil je zeker in het begin graag de sterren van de hemel plukken. Alles doen om het elkaar zoveel mogelijk naar de zin te maken. Maar… toch beloofde je de ander nooit, dat hij of zij enkel en alleen in een rozentuin zou vertoeven. In een relatie zijn nu eenmaal ups en downs.
Wat is het moeilijk om met elkaar afspraken te maken en je van weerszijden ook aan dei afspraken te houden. Dat hebben velen van ons meegemaakt, als ze voor de ambtenaar van de burgerlijke stand staan en / of voor de priester of predikant in de kerk en elkaar de trouwbelofte doen. De Engelsen en Amerikanen verwoorden dat weer iets anders:
“Will you love him / her, for better and for worse”, In goede en slechte dagen.
Die afspraken / beloften beginnen in een relatie al heel vroeg. Eigenlijk al na de eerste date, dan spreek je met elkaar af of er een vervolg komt en zo ja, hoe je dat vorm geeft.
Ik heb de indruk, dat als je meer dan een relatie in je leven had, jouw inzet bij elke relatie verschillend is. In het begin zijn er bijna altijd roze wolkjes, maar dan? Hoeveel investeer je in het contact en ben je bereid daar steeds aan te werken?
De grote valkuil is mijns inziens, dat we de ontwikkeling van een relatie vaak maar over ons heen laten komen, zeker als het schijnt dat we er niet veel voor hoeven doen. Als de ander bijvoorbeeld echt stapelverliefd op je is, hoe stel jij je dan op?
Heel belangrijk is je houding, als er minder prettige dingen gebeuren in het leven van je nieuwe partner. Mijn vroegere vriendin (die ik in 2013 ook via deze site ontmoet had) heeft ruim een half jaar geleden een nieuwe vriend ontmoet. In juni sprak ik haar, en ik heb haar gefeliciteerd met deze verandering in haar leven. Evenwel, ze meldde ook dat er bij haar onlangs Parkinson is geconstateerd. Ik durfde haar toen niet te vragen, hoe haar vriend dat heeft opgepakt. Hun toekomst is hierdoor anders dan ze wellicht hoopten, toen ze elkaar ontmoetten.
Wanneer een van beiden zonder inkomen komt te zitten is dat weer een andere onprettige verandering die zeker van invloed is op een relatie. Hoe ga je daar mee om?
Tenslotte, hoe stel je je op als je al bij het eerste contact op de hoogte bent van een ziekte of een “financieel ongemak” bij de ander? Dit staat niet altijd in een profiel beschreven! Ik denk dat eerlijkheid hierover een must is. Hoe pijnlijk het ook kan zijn om daarmee voor de dag te komen. Want, ook al vertel je het niet meteen, later komt het toch uit! Natuurlijk worden je kansen op een verbintenis kleiner, niet iedereen zal je accepteren als hij / zij op de hoogte is van je geschiedenis. Sowieso denk ik, dat het aangaan van zo’n contact vanuit een gevoel van mededogen niet juist is…. Kortom, genoeg stof om over na te denken. Zeker weten, niet iedereen zal het met mij eens zijn. Jammer dan.
geplaatst door Aktivo1 - 6268 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.