terug

Over fruitvliegjes en bankenkoorts

zondag 12 augustus 2018

Pardon waarde bloggers, ik wurm mij er (weer) even tussen. Niet dat ík geen blogger ben; niet dat ik van plan ben om, als schrijver met de langst aaneengesloten staat van dienst hier, wie dan ook op het matje te roepen. Fruitvliegjes, daar gaat dit blog over. Wel begrijp ik dat ik, door te blijven schrijven, inmiddels bij de ‘azijnzeikers’ ben ingedeeld. Dat is goed. Heb je eigenlijk wel aan mij gedacht toen je dat opschreef?

Ja, laat ik - mede bij ontstentenis van een vruchtbaar liefdesleven - maar eens over fruitvliegjes schrijven. Of over de wormpjes in het holletje van verregende frambozen, over de bloeiende hortensia’s in m’n stadse voortuintje, over het verschil in woordkeuze bij een gelijke levensinstelling: ‘viriel’ is de man, ‘behoeftig’ de vrouw. Over de zes waxinelichten die in dikke glazen kandelaars op een plank staan te wachten tot het kerstfeest is, over het via de mond inademen van een fruitvliegje, over de kunst van het niet luisteren naar een intiem telefoongesprek in de stiltecoupé van een trein. Over hoe iets goeds een schokgolf teweeg kan brengen.

Over fruitvliegjes die geen frambozen rechtstreeks van de struik lusten maar wel vaatdoekjes, over het via de neus inademen van een fruitvliegje, over de pikorde bij vrouwen, over het kiezen van de mooiste en meest efficiënte sekssimulator, over het nieuwe stof onder mijn bed, over de gunstige werking van het zaaien van veldsla, lathyrus en Oost-Indische kers op het immuunsysteem, over het zielige verdrinken van fruitvliegjes in een bodempje Cabernet Sauvignon.

Over de woorden ‘iedereen die nog tijd heeft voor drama, werkt niet genoeg in z’n tuin’, over de ontdekking dat er zoiets als ‘trashdating’ bestaat, over het alternatieve verhaaltje-voor-het-slapengaan van The Book of Life: ‘Bunny is getrouwd. Hij haatte het gevoel, alleen te zijn meer dan hij de vrouw die hij een aanzoek heeft gedaan, liefhad.’

Over de zin van het eten van chocolade koekjes bij huidhonger, over het onbevredigende resultaat van het kopen van een nieuwe jurk als substituut voor seks, over mijn onvermogen een waar antwoord te formuleren op de vraag ‘Wat moet ik echt over je weten?’, over het raadsel van de aantrekkingskracht, over de beperkingen van woord en beeld bij het inschatten van iemands aantrekkelijkheid, over de urgentie van het ontwikkelen van zowel een geur-appje met vingertop-sensor als een uitstralingsindicator - waarmee acute mismatches de wereld uit zullen zijn.

Over de lustverhogende schoonheid van brandende kerstlampjes in een oude appelboom, over het kiezen van de juiste man om tijdens een warme zomernacht onder die appelboom een fles roze cava mee te delen, over reclame voor duurzaam ijs, over het gegeven dat een schrijvende vrouw acht keer meer kans heeft om hatelijke reacties te krijgen dan een schrijvende (blanke) man. Over het kaartspel ‘met wie zou ik moeten samenleven?’, waarmee de zoekende mens zijn idee dat zijn partner ‘humoristisch, ambitieus, sportief, optimistisch, knap en relaxed’ moet zijn, kan bijstellen. Over de bankenkoorts die m’n leven beheerst sinds ik mijn geliefde, oude bank heb overgedragen aan een nieuwe eigenaar. Of over de zee die, evenals de liefde, altijd zichzelf is en altijd weer nieuw.

geplaatst door RodeJas - 7189 keer gelezen