terug

Wat doe je als het regent?

vrijdag 14 september 2018

Ik ben geen beginneling in de liefde, maar wat het kopen van een nieuwe bank betreft ben ik zo groen als gras, zo groen als mijn favoriete jurk, zo groen als de bankjes in de stoptrein tussen Utrecht en Zwolle. ¨Als u in de rijrichting kijkt, kunt u aan de rechterzijde uitstappen,¨ laat de conducteur er via de luidsprekers weten. Ik kijk in de rijrichting maar blijf rustig zitten; de trein raast nog over de Veluwe. Schuin voor me staat een man op en bonkt met zijn vuist tegen het raam. Hij kijkt woedend naar de vrouw vlak voor hem op het groene bankje.

Bijna vijfendertig jaar zijn mijn oude bank en ik samen geweest - en toen moest ik op zoek naar een nieuwe. Ik vergat de zee er bijna door, zo intensief heb ik naar een bank gezocht. Naar dé bank. Uiteindelijk stond hij gewoon in Rotterdam, de stad van mijn vader. Misschien moest ik even intensief naar een levensgezel gaan zoeken, de zee vergeten en voor hem naar Groningen reizen, naar Utrecht, naar Zoeterwoude, naar Eindhoven, naar Alkmaar en nog eens naar Alkmaar….
Met m´n laatste mogelijk toekomstige levensgezel zat ik genoeglijk onder een parasol, in de stromende regen. Hij vroeg: ¨Wat doe je als het ´s ochtends zo verschrikkelijk regent?¨ Ik dacht verrukt aan de nieuwe bank die over drie dagen in m´n huiskamer zou staan. En aan het nieuwe leven waarin ik optimaal gebruik zou maken van die bank. Dus ik antwoordde: ¨Ik ga na of ik een dringende klus heb. Heb ik die niet, dan nestel ik mij op m´n bank met een boek dat ik dringend moet lezen.¨ Wat meer een gedachte-experiment was dan de werkelijkheid: Ik trek bij regen mijn rode jas aan en ga boodschappen doen, of met de trein naar het Mauritshuis om naar dat ene schilderij met roze pioenrozen te kijken. Mijn date zou bij regen een eind gaan fietsen, vermoed ik - maar hij liet het onderwerp rusten. Waarmee we in een notendop bewezen dat Alain de Botton, mijn favoriete filosoof wat liefdeszaken betreft, gelijk heeft: ´De enige mensen die normaal lijken, zijn de mensen die we nog niet goed kennen.´ Maar zo vergat ik ook deze keer dat er, eveneens volgens Alain de Botton, slechts één echt belangrijke vraag is tijdens zo´n eerste ontmoeting. Die vraag luidt: ¨Hoe gek ben je?¨ Vrij vertaald naar deze ontmoeting: ¨Wat doe je als het regent?¨

De man in de trein met de groene bankjes had nog geen vier minuten geleden de vrouw staan aflebberen toen ze terugkwam van het toilet. Op het middenpad. Hij in zijn hemd en zij in een nette zwarte jurk. Als ze de coupé uitlopen gaat zij voorop en laat ze de deur voor zijn neus dichtklappen. Zouden ze op vakantie zijn geweest? Twee gezaghebbende relatietherapeuten hebben immers ontdekt dat wel 50% van de relaties verslechtert tijdens de vakantie, en slechts 50% verbetert. Ach, relatietherapeut zijn, en dan zo´n onmetelijk nuttige ontdekking doen...

Mijn nieuwe bank blijkt een aangename huisgenoot. Was zijn voorganger een massief grenenhouten gevaarte vol blauwwit gestreepte kussens, deze is van stof en staal, strak en elegant. Hij zit lekker stevig. Hij ligt lekker zacht. Ik word blij als ik hem zie, als ik aan hem denk. Hij is saffierblauw, op zijn kussenhoezen staan de roze pioenrozen van het schilderij in het Mauritshuis, ik vind hem geweldig - en ik ken hem nog niet goed.

geplaatst door RodeJas - 7371 keer gelezen