terug

Dit is het leven – Is dit het leven??

woensdag 21 november 2018

Iedereen hier heeft Abraham of Sara gezien. Je vijftigste verjaardag is iets in je leven, waar als regel op een speciale manier aandacht aan wordt besteed. Ik weet nog goed, dat ik op kantoor toen een heerlijke Abraham kreeg, deels van marsepein; ik ben een zoetekauw dus het delen van dat lekkers met anderen viel niet mee. Ik wist waar die man de mosterd vandaan haalt, maar tot op het moment dat ik vijftig werd niet dat hijzelf veel lekkerder is dan zo’n potje met gele smurrie..
Waar begint ons leven? Als we geboren worden, uiteraard, maar wanner heb je het gevoel dat je echt leeft? Als je een geweldige ervaring hebt opgedaan, of als je opgelucht bent, als je jezelf uit een vervelende situatie omhoog gewerkt hebt? En wat is het leven?
Opnieuw heb ik me laten inspireren door een lied, dat door een vrouw gezongen wordt.
Amy Mac Donald is in de jaren negentig beroemd geworden met “This is the life”
Soms denken we, dat dit het leven is, zoals we het nu leven. We leven onbewust van de diepere zin van ons bestaan.
Eerst bezingt Amy de sfeer: Oh the wind whistles down The cold dark street tonight De wind giert omlaag, vanavond in een donkere straat.
And the people they were dancing to the music vibe En de mensen dansen op de klanken van de muziek, And the boys chase the girls with the curls in their hair. terwijl de jongens achter de meisjes met krullen in hun haren aanzitten. While the shy tormented youth sit way over there en jongeren, die door hun verlegenheid gekweld worden aan de andere kant zitten.
And the songs they get louder Each one better than before And you're singing the songs
Thinking this is the life. De liederen klinken harder, elk lied is beter dan het vorige, jij zingt die liederen mee en je denkt dat dit het echte leven is. And you wake up in the morning and your head feels twice the size. ‘s Morgens word je wakker en je hebt een kater, Where you gonna go? Where you gonna go? Where you gonna sleep tonight? Waar ga je nu naar toe, waar ga ja vanavond slapen?
And you're singing the songs, Thinking this is the life. Terwijl je deze liederen zingt denk je dat dit het leven is…
Herken je dit voor jezelf? We gaan elke dag en elke week dikwijls zonder er bij na te denken door in de tredmolen van het dagelijks bestaan. Sommige handelingen, die we doen zijn voor ons zo normaal, dat we zelfs geen poging doen om eens een andere weg in te slaan.
Er is echt moed voor nodig om je leven een andere wending te geven.
Dat merken we ook in relatieland.
Ik werd getroffen door de tweedeling in dit lied, er zijn mensen die hun best doen een partner te vinden en er zijn er ook, die het maar niet wil lukken, die gewoon aan de kant blijven zitten. Ik mag graag gaan dansen, en ook daar zie je dit. Sommigen die het grootste deel van de avond op de vloer zijn, anderen die wel iemand proberen te vragen maar afgewezen worden, en weer anderen die aan de bar blijven hangen.
Weet je wat zo bizar is? Juist in zo’n grote groep kun je je ontzettend eenzaam voelen. Wie met een vriend of vriendin naar een gezellig avondje gaat loopt dat risico niet zo snel. Tenzij de partner je op het feestje laat stikken, omdat er ook een heel interessante, charmante dame of heer aanwezig is, waarnaar alle aandacht gaat. Om hem of haar zwermen ze als vliegen om de strooppot. Wanneer je dan nota bene met je vriend of vriendin het feest verlaat neem je de kater mee. De tekst van Amy snijdt dan als het ware door je hart heen.
Wat zou het mooi zijn, als we ook op zo’n gezellig feestje (kan ook gewoon een verjaardagsvisite zijn!) respect hebben voor elkaar. En als we ook eens praten met iemand, die er een beetje verloren bij zit. Waarom moeten we op zo’n party steeds “scoren”?
Luister nog maar eens maar het lied van Amy Mac Donald, misschien roept het bij jou dezelfde associaties op als bij mij. Ik wens jullie veel liefde, gezelligheid en respect!
Ik plaats op Things2share een linkje…

geplaatst door Aktivo1 - 4930 keer gelezen