terug

Dansen is plezier voor twee (eh, voor vier?)

maandag 10 december 2018

Ik mag graag een avondje stijldansen, met nog wat Linedance erbij (hoewel ik die laatste bewegingen niet echt goed beheers). Het aardige aan dansen is, dat je er vaak nieuwe, onbekende dames ontmoet, als je tenminste niet elke week naar dezelfde dansschool gaat. Wie niet vaak uitgaat zal niet zo gemakkelijk op een vrije dansavond in een dansschool binnen lopen, vaak moet je dan ook nog (oud-) lid van de dansschool zijn. Er zijn daarnaast enkele ( niet zoveel) openbare gelegenheden, waar je voor een schappelijke toegangsprijs een avond fijn aan de zwier kunt gaan; daar is er naast de vaste klanten ook veel variatie in het bezoek.
De vaste dansmariekes en danseurs strijken vaak op een vaste plek neer, de onbezette plaatsen worden opgevuld door nieuwe en incidentele gasten.
Afgelopen zondag had ik er weer zin in, met het OV is deze danslocatie ( drie kwartier) perfect bereikbaar vanuit mijn huis. Ik ging zitten, als één van de eerste bezoekers; prettig is dat je dan kunt zien wie er binnenkomen. Drie dames gingen een tafeltje verder zitten, maar één van het trio vroeg me of ze bij mij mochten aanschuiven. Bingo! dacht ik. Die avond kan niet meer stuk.. Ik raak in gesprek met een van het drietal, en vroeg haar ten dans.
Ze vertelde, dat ze geen van drieën goed konden (stijl-) dansen; dat viel in de praktijk wel mee.. Lady nr 2 die ik letterlijk recht in de ogen kon kijken volgde prima, het was een genot om met haar de zaal rond te gaan. En dan de derde. Die was wat minder terughoudend.
Ook tijdens het dansen probeer je wat te praten, hoewel dat door de muziek die niet al te zacht afgesteld is niet echt goed mogelijk is. Wat blijkt: De tweede en de derde dame waren zussen, en wel twee van een drieling. Ze leken totaal niet op elkaar. De andere dame was hun vriendin, ze hadden om daar te komen twee uur met de auto gereden ook al om elkaar op te halen.. In de loop van de avond toonde een andere man meer dan gewone belangstelling voor de derde lady. Mijn “kansen” waren verkeken. Kop op, dacht ik, er zijn toch nog twee “vrij”. Pas toen ik het zelf welletjes vond, kwam tijdens een gesprek met de eerste dame de aap uit de mouw.
Zij was evenals de tweede (lange) vrouw nog getrouwd, de tweede lady had maar liefst zeven kinderen thuis waarvan twee tweelingen (dat is vaak erfelijk bepaald), de derde dame was weduwe maar had nog drie tieners / twens thuis wonen. Het is mooi, dat je als dame ook als je getrouwd bent toch een gezellig avondje uit kunt gaan, en dan is het belangrijk dat diegenen, die je ontmoet respectvol met je omgaan. Zeker als je zelf in een vaste relatie zit!
Het is boeiend, als je de achtergrond hoort van de mensen, die je ontmoet. Heel misschien is het een beetje teleurstellend, als je zo een avond met nieuwe mensen in contact komt en naderhand blijkt, dat ze niet allemaal vrij zijn. Op deze dansavonden komen stellen en singles, maar dus ook “losse” mensen, die alleen maar een paar uur “vrijgelaten” zijn. Of moet ik dat zo niet zien? Het zal ook andersom ook wel zo zijn, dat er op het eerste gezicht vrije mannen zijn, die naar later blijkt niet vrij zijn.. Het staat niet op hun gezicht geschreven…
Je kunt je ook afvragen, ga je naar zo’n avond alleen voor het dansen? Dan is daar niks mis mee. Maar hoop je stilletjes op een leuk contact? Als je daar echt op wilt aansturen, weet dan dat je soms van een koude kermis thuis kunt komen. Gelukkig was ik daar zeker op de bewuste avond niet op uit. Anderen hebben mogelijk wél een kater. Zorg er dus voor dat je verwachtingen niet (te) hoog gespannen zijn! Maar geldt dat trouwens ook niet voor een contact dat je via een datingsite legt?

geplaatst door Aktivo1 - 4155 keer gelezen