Ik was zijn muze
vrijdag 7 december 2018
Van jongs af aan heb ik iets met kunstzinnige, artistieke, creatieve mensen. Zij hebben veel te vertellen, het zijn geen bankhangers en ze zijn sociaal vaardig, omdat ze veel contact hebben met allerlei mensen. Toen ik een bericht ontving van een beeldend kunstenaar, die in Noord Holland in een klein dorp bij de A7 woonde in een grote woonboerderij, was mijn interesse meteen gewekt. Weduwnaar, had hij ingevuld. Aan de achterkant van zijn boerderij was zijn atelier en daarin gaf hij aquarellessen. Mijn profielfoto deed hem aan zijn lievelingszus denken, want ik had dezelfde lieve spontane lach, schreef hij. Hij was 4 jaar ouder dan ik en op zijn profielfoto zag ik een man met een weelderige haardos, een kort, verzorgd baardje en een paar prachtige, bruine ogen in een karakteristiek gezicht. Niet gelijk met hem afgesproken, eerst een tijdje gemaild. Na enige tijd stelde ik voor om hem te ontmoeten bij de ingang van de Zaanse Schans, voor beiden niet te ver weg en goed bereikbaar met de auto.
Hij vond het een prima locatie, hij was daar al 30 jaar niet meer geweest, en we kozen een dag met stralend weer uit. Net na de ingang werden we door een fotograaf op de foto gezet, dat vonden we allebei goed, want het klikte meteen tussen ons. Aan het eind van de dag kocht hij de foto van ons samen, want hij had een werelddag met me gehad. zei hij en hij vond het leuk om van onze 1e date een tastbare herinnering te hebben. De locatie van de 2e date zocht hij uit. In Heiloo heb je een kerk waar op de straattegels van het plein, direct voor de kerkingang, een labyrint uitgezet was. Het was een exacte kopie van het beroemde labyrint van de kathedraal in Chartres in Frankrijk ( in Frankrijk in de kerk) en hij wilde datzelfde labyrint graag opnieuw lopen. Als je in het midden van het labyrint aankomt, krijg je een ingeving, of een antwoord op een vraag, zei hij. We liepen de route dicht achter elkaar aan en ik vond het super apart om te doen, want ik had nooit geweten van het bestaan hiervan. Er volgde een 3e en een 4e date en toen kwam hij mij voor het eerst ook bij mij thuis, om me op te halen om samen naar de kunst10daagse in Bergen te gaan. Hij was zeer geinteresseerd in de ingelijste chakratekeningen die ik ooit op een cursus had gemaakt, waarvan er een in mijn woonkamer hing en de rest langs de trap naar boven. Hij wilde er alles van weten. Ik ga dat thuis ook proberen, maar dan niet met kleurpotloden zoals jij gedaan hebt, maar met aquarelverf, zei hij. De volgende date nam hij drie van zijn creaties mee en ik mocht er een uitkiezen. Die ga ik netjes voor je uitwerken en dan krijg je die van mij kado, want ik barst momenteel van de inspiratie, allemaal door jou, zei hij. Hij hield woord, want bij de 6e date kwam hij met een keurig ingelijst schilderij onder zijn arm mijn huis binnen en hij hing het ook nog voor me op in de woonkamer. Het was net of het schilderij er al jaren hing, het paste naadloos in mijn interieur. Jij bent mijn muze, zei hij vol vuur en ik lachte trots. Drie dagen later kreeg ik een vreemde app dat hij even niks van zich zou laten horen, want er was thuis iets aan de hand, wat hij nodig recht moest zetten. Normaal belde hij mij vaak na zijn aquerellessen even op, maar nu hoorde ik 5 dagen helemaal niets van hem. Toen weer een app of hij bij mij thuis op de koffie mocht komen met 2 gebakjes. Blij stemde ik daarmee in, want ik had hem best wel gemist tijdens die plotselinge radiostilte. Na de koffie wilde hij serieus met me praten.
Je weet dat ik 14 maanden lang een intense relatie heb gehad met een van mijn leerlingen van de aquarelles, Zij is 22 jaar jonger dan ik, De relatie is nu ruim 2 maanden uit en intussen ga ik al 6 weken met jou om en dat is mijn ex-vriendin via/via ter ore gekomen, Zij wil mij terug, daarom zijn we samen deze week gaan praten. We hebben in de afgelopen dagen goede afspraken gemaakt en alle kou is nu uit de lucht. Ik kan mijn ex-vriendin weer in mijn armen sluiten, want ik hou nog steeds erg veel van haar. Hij keek me bedremmeld aan en zei " je zal me nu wel een rotvent vinden, want dit heb je niet verdiend". Helemaal niet, zei ik, ik vind je een hele integere man. Je bent netjes naar me toe gekomen om me de hele situatie uit te leggen. Ook waren we nog maar in de beginfase, dus ik kom hier heus wel overheen. Je hebt me met respect behandeld en dat waardeer ik. Ik wens je alle geluk van de wereld met haar en maak er wat moois van, zei ik. Dat was 1 jaar geleden. Eind oktober was er opnieuw de jaarlijkse kunst10daagse in Bergen en dacht ik weer aan hem. Ik appte hem een foto van zijn schilderij met de tekst : je schilderij hangt nog steeds in mijn woonkamer en hij appte even later terug : ik ben nog steeds met haar samen en zielsgelukkig ! Eind goed, al goed, mooi toch ?
geplaatst door sixty - 4685 keer gelezen
Vorige berichten
Eenzaamheid
Er zijn sites waar je reacties kan uitsluiten indien je iets wilt vertellen waar Je wpeigenkijk liever geen reacties op krijgt omdat het erg persoonlijk is en een reactie onnodig pijn kan doen. Dat is hietbnirybmogelijk maar ik zou het op prijs stellen als er geen berichten onder verschijnen.
Er worden twee hoifdsoorten eenzasmheid onderscheiden
Sociaje eenzasmheid: iemand voejt zich niet verbonden met de maatschappij. Er zijn te weinig vrienden, kennissen of goede buren. Iemand maakt geen deel uit van een groep en mist dat.
Emotionele eenzaamheud. Er is geen hechte intieme band met iemand. Er wordt een gemis gevoeld, Er is geen partner om zaken mee te delen. Dat kunnen kleinigheden zijn uit hrt dagelijks leven maar ook dieoe gevoelens. Er ontstaat een gevoel van leegte in je binnenste.
Uiteraard kan een combinatie van beide soorten voorkomen. De emotionele eenzaamheid ontstaat vaak na een langjarig huwelijk dat gelukkig of althans niet ongelukkig is geweest. Onlangs wees iemand hier terecht op dat een van de partners in een scheiding soms vergelijkbaar is met een weduwe of weduwnaar als het huwelijk als donderslag bij heldere hemel wordt ontbonden. Tot zoverre de theorie.
Al eerder heb ik hier gemeld dat de dood van mijn echtgenote een enorme klap was en daarin zal ik beslist niet de enige zijn. Nu kom ik uit een familie waar de regel is dat ‘gewoon al gek genoeg is’. Verdriet mag maar je moet je er wel overheen kunnen zetten. Tijd heeft alle wonden en je hebt nog zoveel om voor te leven. Maar wat als het steeds meer pijn gaat doen en het niet lukt om weer in het spoor te komen? Toen ik niet meer wist waar ik het moest zoeken, heb ik professionele hulp gezocht: een psychologe. Dat heb ik ook gemeld bij de familie. Die was daar nogal door beledigd, want blijkbaar was hun hulp niet goed genoeg geweest. Nadien werd er niet echt meer over gesproken, Hoogstens de vraag of ‘ze’ weer was geweest op een zuinig toontje. Psychologen zijn er voor gekken en zwakjken van geest immers
Wat had ik er eigenlijk van verwacht? Misschien met name wat slaap- en kalmeringsmiddelen. Maar zil was meer van het praten en analyseren. Waarom mis je haar zo dat het lichamelijk pijn doet? We kwanen gezamenlijk tot de conclusie dat er soms een ware liefde in je leven komt. Dat hoeft geen sprookjesachtig karakter te hebben en ook niet dagelijks rozengeur en manenschijn te zijn. Maar in zo’n rekatie ken je elkaar en zie je elkaar zoals je zelf denkt te zijn. Dan is er geen ‘schijn’ of maskerade meer nodig. Het is niet eens zo zeldzaam. Je ziet het bij stellen die elkaar soms zonder woorden meteen begrijpen. De eenzaamheid die daarop volgt is vaak erg pijnlijk maar ook erg menselijk en komt in vele gradaties voor. Dat was een opluchting omdat ik dacht dat ik dat gevoel overdreef en me eroverheen zou moeten zetten. Het sjechte nieuws was dat er geen eenvoudige oplossing is. De pijn zal blijven en wellicht de rest van het leven. Is een nieuwe relatie het wondermedicijn. Ook daarin was ze realistisch. De kans om voor de tweede maal een vergelijkbare partner te vinden wordt steeds kleiner naarmate de leeftijd vordert. Ook is dit soort eenzaamheid een taboe omdat een potentiële nieuwe partner niet kan of zou willen concureren met een geest, Hoor je dan niet thuis op een datingsite? Zelf heb ik ondervonden dat een hechte vriendschap een deel van de pijn kan wegnemen. Maar als ook daar het noodlot toeslaat? Duidelijker kan ik wil ik niet zijn en ik beraad me op mijn toekomst als blogger hier.
Geluk kan ik ook vinden in kleine dingen
Dat genieten lang niet altijd in opwindende zaken of grote wensen hoeft te zitten, is algemeen bekend. Maar zoals altijd kan ik alleen maar voor mezelf spreken. Doordat mijn gezondheid het afgelopen jaar me behoorlijk in de steek heeft gelaten, kan ik sommige dingen niet meer en ben ik in 2025 en in 2026 niet met vakantie geweest. Ik ben echter niet bij de pakken neer gaan zitten. Ik kan ook veel plezier beleven aan dagjes uit. Gelukkig heb ik een museummaatje en een festivalvriend, dus dat zit wel goed. Alleen op pad gaan is een stuk moeilijker voor mij en samen genieten is bovendien dubbel genieten.
Maar ondanks dat ik veel meer aan huis gebonden ben dan andere jaren heb ik genoten van mijn tuin, zowel voor als achter mijn huis. De rododendron heeft uitbundig gebloeid. Mijn verzameling Hortensia's die ik ooit gekregen heb van visite en later in de tuin heb geplant, zitten ook vol met bloemen. Ik moet voor mijn gezondheid veel wandelen, maar heb daar niet altijd zin in. Dit heb ik gedeeltelijk opgelost door mijn hortensia's, die enorme waterslurpers zijn, met een kleine gieter iedere avond water te geven. Gewoon 36 keer op en neer lopen. Daarna uitrusten onder mijn zonnescherm in een comfortabele tuinstoel en genieten van alle kleurenpracht en de ondergaande zon.
Ook mijn kleinzoon, die eind mei 2 jaar werd is een bron van vreugde voor mij. Een heerlijk kereltje met gezonde ontdekkingsdrang. Met zijn loopfiets op straat is hij amper bij te houden. Zijn vader rent dan achter hem aan en ze wachten samen bij iedere zijstraat op oma. Ik zie tijdens dat tochtje zijn zijdezachte haren wapperen in de wind. Oma mag dan bij iedere zijstraat met haar vinger naar rechts wijzen en "Kijken" zeggen, vervolgens met mijn vinger naar links wijzen en "Kijken" zeggen. dan samen oversteken en hij gaat er weer vandoor met zijn loopfiets.
Ook houdt hij erg van klimmen. In mijn woonwijk zijn vorig jaar wadi's ingericht om al het overtollige regenwater in op te vangen. daarin staan ook lange loopbalken voor kleine kinderen op verschillende hoogtes, stapstenen en een kronkelige houten vlonder in het diepste gedeelte. Geen groter plezier voor hem om wel 3 x achter elkaar al deze hindernissen met hulp van papa en oma te nemen. Een heerlijke leeftijd heeft hij, geen internet, nog geen behoefte aan duur speelgoed. Hij geniet gewoon van zijn loopfiets en de hindernisbanen vlakbij mijn huis. Een oma geniet van hem met volle teugen.
Ik besef me terdege dat ik 74 jaar ben. Als ik nu nog 54 was geweest had ik met alle plezier allerlei uitdagingen aangegaan. Op die leeftijd en ook nog volledig gezond heb ik daar ten volle van genoten, eerlijk is eerlijk. Maar ik zoek nu geen partner meer die met een camper of een tent door Europa wil trekken. Ik hoef ook niet meer achterop de motor te zitten bij hem. Al die dingen heb ik vroeger al gedaan en zijn een gepasseerd station. Laat mij maar rustig genieten in mijn buurt of in zijn buurt met een leuke man. Verweggistan hoeft voor mij niet meer zo nodig...
Leeftijd
Leeftijd is toch meestal ook wel een dingetje als je 50-plusser bent, al wordt er meer vrijelijk over gesproken dan over andere zaken. Er zullen vast meer blogs hier zijn geschreven over leeftijd dan over kersen eten. Maar vooruit er is vast wel ruimte voor nog eentje.
Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn verzuchtte Johatan Swift in de 17e eeuw en hij had recht van spreken want hij werd 78 in een tijd dat dat weinigen was gegeven. Leeftijd is maar een getal. Mijn vrienden(innen) zeggen dat ik er 10 jaar jonger uitzie dan de kalender. Je bent zo oud. (jong) als je je voelt. En een persoonlijke favoriet Die ik onlangs las van een man van 70+: ik val alleen op oudere vrouwen want die hebben meer uitstraling. Het uiterlijk van jonge vrouwen doet mij niets. Nou, dat ben je echt ‘needy’. Maar ook vrouwen kunnen op dit gebied hun woorden wellicht zeer diplomatiek kiezen.
Feit is natuurkijk dat er wel degelijk grote verschillen zijn. Een man van 59 kan zich gedragen als een 80- jarige en een man van 80 zal zich soms helemaal niet meer kunnen gedragen. Met ee; beetje make-up kan een vrouw er 20 jaar jonger uitzien en zich ook zo voelen. Maar er zijn weinig vrouwen van boven de 20 die zich ouder willen voordoen dan de kalender. . Maar is er een leeftijd waarop vrouwen en mannen het meest aantrekkelijk zijn en waarom dan? Dat blijft een moeilijk punt zolang AI onze gedachten nog niet kan lezen omdat het antwoord op die vraag afhankekijk is van wat iemand zegt en dat hoeft niet hetzelfde te zijn wat hij of zij denkt.
Laten we beginnen met de mannen. Vrouwen van alle leeftijden kiezen dan gemiddeld voor een man van 38. Op die leeftijd wordt een man geacht zelfverzekerd en ervaren te zijn. Hij is dan (volgens vrouwen) op de top van zijn kunnen zowel in zijn werk als andere zaken en vrouwen voelen zich geborgen en gewaardeerd bij hem. Mannen denken zelf dat dit moment al eerder komt, namelijk rond hun 30ste. Mannen vinden vrouwen het aantrekkelijkst als ze rond de 20 zijn. Mannen blijven nu eenmaal meer dieren en reageren instinctmatig . Op die leeftijd zijn vrouwen het meest ‘geschikt’ om kinderen te krijgen en mannen (van alle leeftijden) willen dan graag een handje helpen om dat te realiseren, Afijn, vrouwen menen zelf op hun 30ste op hun top te zijn. Min of meer om dezelfde redenen als bij mannen. Op die leeftijd denken ze te weten wat er te koop is in de wereld.
Wat moet je nu met deze kennis als je 50-plusser bent op een datingsite waar niemand op die leeftijd is die zo aantrekkelijk wordt gevonden. Er is een grote troost, want de meeste mensen zijn ook realistisch. Aks gevraagd wordt naar de meest favoriete leeftijd van een potentieel nieuwe partner, kiest men meestal iets in de buurt van de eigen leeftijd.Maar dromen mag immers.