Over teennagels
zondag 9 december 2018
Dit is een smerige titel, ik weet het. Om veel lezers te trekken zou ik de woorden seks, rode wijn en chocolade moeten gebruiken, gelardeerd met een vleugje ‘zout op mijn huid’. Teennagels doen mij denken aan de slappe lach-sessies met m’n ex-schipper, in de punt van zijn zeeschouw. Aan zijn quasi misnoegen omdat mijn ‘smerig’ de zijne overtrof. Seks, rode wijn en chocolade. Maar dit blog gaat nu eenmaal over teennagels - en over de liefde, natuurlijk: ‘Een goede test voor de ware liefde is of je de gedachte kunt verdragen de teennagels van je beminde te knippen.’*
Liefhebben is een ondoorgrondelijk leerproces, waarin tests en toetsen averechts werken - met alle onzekerheid van dien. Het enige houvast is je eigen verlangen om dicht bij die ander te zijn. Studiemateriaal is er genoeg: Zo vertelt de psychologie wat je wel en niet zou moeten doen tijdens een date en in de liefde. Probeer dat maar eens toe te passen met een meanderende geest, de verwarring die inherent is aan een geslaagde date en de bewustzijnsvernauwing die verliefdheid nu eenmaal veroorzaakt. Bovendien veranderen psychologische inzichten nogal eens, waardoor een beminde toch de benen kan nemen en je alleen achterblijft met al je theorieën. De filosofie stelt vragen die ik zelf mag beantwoorden. Daar hou ik van; dat geeft ruimte voor twijfelen en veranderen. De vraag: 'kan ik de gedachte verdragen om zijn teennagels te knippen?’, is een filosofische vraag, een verfrissende vraag die nieuwe inspiratie geeft. In gedachten laat ik hem los op mijn voormalige beminden en jawel, de teennagels van mijn favoriet zal ik knippen, zelfs nu de magie verdwenen is.
En de teennagels van mogelijk toekomstige geliefden? Van X, die ik eigenlijk al heb losgelaten? Hij vroeg mijn gezelschap om zijn huidhonger te stillen en ik snelde naar hem toe over het schelpenpad langs het water. Ik stond voor hem, voor zijn grote leren zetel - en toen ik dichterbij kwam spreidde hij zijn benen, maar zijn ogen sloot hij. Wil hij niet zien dat ik het ben? Zal ik zijn oorschelp zachtjes tussen mijn vingertoppen nemen? Na de derde ademhaling stromen de woorden uit zijn mond. Lustdovende woorden over geloof, hoop en liefde. Hij wil puur zijn. Goed, hoe puur wil je het hebben? Je hebt me over de tempelslaap verteld, ooit, en nu is er niets hemelser dan de maagdelijke geboorte? Geloof, hoop en liefde. Chocolade, rode wijn, en seks. Een film keken we nooit uit, want er was te veel om te vertellen, te veel om aan te raken. En nu huidhonger de inzet is, is begeerte je vijand. Zijn teennagels zal ik knippen, mits hij zelf zijn schoenen uittrekt...
Tot nu toe liet ik tijdens een date, terwijl we wat praatten, de handen van de man op mij inwerken: verlang ik naar de aanraking van die handen? En later, als het gesprek aangenaam is en wederkerig, als er magie is, herkenning: het zoenen. Zou ik met met deze man willen zoenen? Zonder zoenen kan het nu eenmaal niet... Maar vanaf nu roep ik het beeld op van zijn voeten. En hoe ik, gekleed in een zijden kamerjas, voor die voeten kniel en aandachtig de teennagels knip.
*uit: ‘De beste ideeën over de liefde’, The School of Life.
geplaatst door RodeJas - 5479 keer gelezen
Vorige berichten
Vaste taakverdeling of teamwork?
In de tijd dat mijn 2 kinderen geboren werden, eind jaren zeventig begin 1980 lagen de taken in ons gezin muurvast. Het complete huishouden, het op
De taal van handen
De taal van handen
Tijdens de coronapandemie werden, ter voorkoming van deze ziekte, geen handen geschud. In het begin voelde het voor mij heel
Deel 2. Hoe maken we daten leuk(er)?
Na mijn eerste blog zijn de mannen aan de beurt. Wat vinden mannen nu echt van het daten met vrouwen? Waar lijkt het mis te gaan, wat ga