To make my life beautiful
donderdag 31 januari 2019
Een groot deel van de lezers en actieve leden van deze site hoeft niet meer elke dag voor dag en dauw op te staan. Als je geen betaald werk meer hoeft te verrichten en verder geen verplichtingen meer hebt is het belangrijk om aan je leven toch inhoud te geven. Wie enkel achter de geraniums blijft zitten krijgt op den duur een klein wereldje om zich heen. Die wereld kunnen we groter maken door het volgen van televisieprogramma’s. Besef wel, dat je bij wat je daar ziet alleen toeschouwer bent.
Een tijdje geleden kwam ik regelmatig op visite bij een leeftijdsgenoot, die me deelgenoot maakte van alles wat zij via de beeldbuis zag. Haar belevenissen in real life kwamen niet echt aan bod. Omdat ze vaak dagen lang niet buiten de deur kwam beleefde ze ook niet veel.
Met een dag niksen, een dag dat je de deur niet uit hoeft is op zich niets mis. Maar of dat een leefpatroon moet worden?
Het dilemma van veel ouderen is, hoe hun leven wat fleur te geven. Dat eist initiatief nemen, je vleugels durven uit te slaan. Voor alle duidelijkheid, er zijn velen die dit om veelal fysiek ongemak niet kunnen. Dan ben je aangewezen op dat waarmee je jezelf binnenshuis kunt vermaken, en met datgene, wat anderen je bieden doordat ze op bezoek komen of doordat ze jou meenemen.
Wie dat wil en ook nog kan zou zich eens voorzichtig kunnen oriënteren op vrijwilligerswerk. Dat schenkt vaak veel voldoening…
Hoe we ons leven prettig kunnen maken hangt van veel af. Sommigen vinden, dat anderen het middel zijn om hen te plezieren. Dat is wel heel egocentrisch en zelfs egoïstisch voorgesteld.
Er zijn kleine dingen die ons leven blij maken. De titel van deze blog is ook de titel van een super romantisch liedje van Alex Harvey uit de oude doos. Het refrein vertelt ons over iets waar wij hier zo vaak mee geconfronteerd worden:
I'd die from loneliness – Ik zou van eenzaamheid sterven
I need your onlyness - Ik heb jou alleen nodig
A place for my soul to rest - Een plek, zodat mijn ziel tot rust komt
Yes, I need your love - Ja, ik heb jouw liefde nodig
To make my life beautiful - Om mijn leven mooi te maken.
Elders in de coupletten van het lied herinnert Alex zich de momenten, dat zijn geliefde nog bij hem was. Hoe mooi dat was, toen hij wakker werd, en zij het ontbijt klaar maakte.
Hoe langer ik dit liedje beluister, hoe meer krijg ik de indruk, dat de schrijver zijn geluk dus aan iemand anders ontleent. Hij leefde op een roze wolk. Waarom die wolk verdwenen is vertelt het lied niet. Zou het mogelijk zijn, dat de liefde van één kant kwam?
Als je een relatie met iemand hebt is het zo goed als de genegenheid, de aandacht, het attent voor elkaar zijn van beide kanten gebeurt. Wat komen we vaak tegen, dat een van beide partners zichzelf geheel wegcijfert voor de ander! Ik werd daar sterk bij bepaald door de schitterende film “The Wife” waarin een vrouw zich haar hele leven lang opgeofferd heeft voor haar man. Tot vlak voor zijn dood, toen zij hier niet meer tegen kon.
Opofferen zoals bijvoorbeeld Moeder Theresa dat in haar leven deed is geweldig. Zij is zovelen tot steun en troost geweest. In een relatie is dit toch anders…
Wie de sfeer van deze blog wil voelen raad ik aan het lied van Alex Harvey te downloaden via Google. Een prachtige melodie met een tekst, die je aan het denken zet.. \
Allemaal veel liefde, zeker zo in de aanloop naar Valentijnsdag!
geplaatst door Aktivo1 - 5128 keer gelezen
Vorige berichten
Bakfiets
Er dendert weer zo'n fiets voorbij.
Dat hij, toen ik nog kroost had, niet bestond,
stemt me trouwens blij.
Ik geef toe, het was in mijn tijd meer gesjor,
een stoeltje achter en een stoeltje voor,
maar de mise-en-scène
smeedde een verbond,
dat ons vormde tot drieëenheid,
Vader, zoon en dochter.
Nu ik mijn driewielertijdperk met rasse schreden voel naderen,
kan ik me niet meer heugen,
is er iets dat dat geluk nog kan benaderen?
Niet direct, maar mocht er
iets in mij opkomen, dan zeg ik het geheid.
Ik weet, geheugen is een leugen,
en betekent voor de toekomst niets.
Wie weet, rijden wij hem ooit samen tegemoet
in wat dan ook, desnoods zo'n bakfiets.
Zit ik dan achter en jij voor?
Maakt mij niet uit, ik ga ervoor.
Eind goed, al goed.
Een steuntje in de rug of voor de benen
De ouderdom komt met gebreken. Hoewel het verouderingsproces bij iedereen verschillend verloopt, zal een 80-jarige( let wel gemiddeld) minder fit zijn dan een twintiger. Uitzonderingen daar gelaten, ik hoorde onlangs van een man van 25, met wie ik zowel door zijn sociale situatie als zijn conditie niet zou willen ruilen.
Om de gevolgen van het ouder worden de baas te kunnen zijn bestaan hulpmiddelen, hulppersonen en aanwijzingen voor betere gedragspatronen. Die drie soorten hulpjes zijn vaak met elkaar verweven. Naast de reguliere eerste - en tweedelijns gezondheidszorg kent ons land een ratjetoe van organisaties, die allen beweren het beste met ons welzijn voor te hebben.
Die organisaties zijn bedoeld om iedereen een steuntje in de rug te bieden en hen te helpen zo mobiel mogelijk te blijven. Er zijn organisaties, die dit beroepsmatig doen, met betaalde krachten, en organisaties waarvan de bezetting voor (een deel) uit vrijwilligers bestaat. Denk hierbij aan de mantelzorg, die ook en misschien wel grotendeels onbetaald door vrienden of familieleden wordt verstrekt.
Het proces dat vooraf gaat aan het verkrijgen van zo’n steuntje is heel verschillend. Er is een tekort aan kwalitatief goede mantelzorg. Niet iedere goedwillende vrijwilliger is opgewassen tegen de problemen, waarmee hij of zij in de praktijk mee te maken krijgt. De cursussen kunnen hem of haar maar deels op het goede been zetten. Waar er een kostenplaatje bij komt kijken is het goed, dat er financiële tegemoetkomingen zijn.
Wie een steuntje in de rug of voor de benen krijgt blijft hoe dan ook kwetsbaar. Ik vind het niet alleen jammer, maar zelfs schandalig dat sommige mensen misbruik maken van dat kwetsbaar zijn. Verder hebben mensen met zo’n steuntje vaak dezelfde wensen voor de invulling van hun leven als fysiek en geestelijk gezonde mensen.
Er zijn onder de steunverkrijgers (als ik zo mag noemen) personen die een relatie hebben. Ik zie regelmatig op een dansmiddag een vrouw, die haar eega rondrijdt op de dansvloer, hij is meervoudig gehandicapt. Aan de blijheid die uit zijn ogen straalt merk ik hoe zeer hij die middagen op prijs stelt. En zij doet dit vol vreugde voor haar echtgenoot.
Veel singles die minder valide zijn of dat na een tijd geworden zijn missen een partner, zij verlangen wel degelijk naar een maatje om zich heen. Voor de gezelligheid, het contact, en uiteraard als hun steuntje. Er bestaan sites speciaal bedoeld voor deze groep. Sommigen van hen zullen niettemin ook proberen een vriendschap te krijgen door iemand “in het wild” te ontmoeten of door zich op een reguliere site aan te melden.
Het dilemma dat zich dan voordoet is gelijkwaardigheid. Waar de een volop kan meedoen aan allerlei activiteiten is zijn of haar wederhelft beperkt. Er kan sowieso een mooie spirituele band ontstaan. Maar is dat genoeg? En het gevaar is levensgroot aanwezig, dat er een andere, potentiële partner tussenbeide komt, een die nog wel “recht van lijf en leden “ is.
Wie heeft in zo’n situatie verkeerd of kent mensen, die er in verkeren? Die ongelijkheid kan natuurlijk ook tijdens de relatie ontstaan. Als het steuntje dan weg is valt de steunverkrijger in een diep gat… Soms krijgt een contact tussen een hulpverlener en een ontvanger een update naar een liefdesrelatie. Dan blijkt er meer te zijn dan aanvankelijk bedoeld was. Mogelijk heeft een van de lezers ook zo’n ontwikkeling meegemaakt..
Keuze mogelijkheden
Een voordeel om lid te zijn van een datingsite is, dat zowel man als vrouw kan kiezen uit een groot aanbod singles van de andere sekse. Een meisje werd in het verre verleden meestal door de man benaderd, zij ging niet zelf achter een man aan. De mening van haar ouders telde ook zwaar mee : een man uit eigen milieu of geloofskring had sterk de voorkeur. Ging een vrouw toch haar eigen weg, had ze het moeilijk, want een net meisje deed dat niet, dan werd je al gauw gezien als een slet en was je geen serieus relatiemateriaal meer.
Eind jaren zestig kwam de ommekeer door de bloeitijd van de hippies met hun flower power. De seksuele moraal werd een stuk losser door de komst van de anti conceptie pil. Het werkte ook door in de mode : de rokjes werden steeds korter, flaneren op straat door meiden in hotpants kwam ook in. Later waren ook nog naveltruitjes in zwang. Bij sommige stellen werd het begin jaren zeventig spannend gevonden of als zeer vooruitstrevend gezien om aan partnerruil te gaan doen.
In ons nog kleine dorp heb ik zelfs horen fluisteren dat er een sleutelclub bestond, waarbij een bevriende buurman of goede kennis in een ander huis mocht overnachten bij de vrouw des huizes. De sleutel werd hem dan overhandigd door haar man. Kennelijk is die sleutelclub toch niet zo goed bevallen, want na enige tijd hoorde ik er niks meer over. Deze vorm van partnerruil stierf mede uit, omdat er door het ontluiken van nieuwe liefdes en/of jaloezie best veel echtscheidingen waren ontstaan.
Parenclubs kwamen in opkomst, daar moest een (echt)paar zelf heen, daarmee vermeed je controle van de buren. Ook swingerfeesten werden populair, waarbij met het afspreken van duidelijke grenzen met je eigen partner, een stel naar een seksfeest ging. Deze feesten waren puur en alleen op seksuele contacten gericht zonder emotionele band. Romantische relaties buiten het eigen stel waren niet de bedoeling. Ik ken een echtpaar die al vanaf hun tienertijd samen waren, die daardoor toch uit elkaar zijn gegaan : hij wilde ermee stoppen, zij niet. Ze was verslaafd geraakt aan de spanning en de aantrekkingskracht die van dit gebeuren uitging. Ze had niet genoeg meer aan alleen haar eigen man.
Laat ik nu maar overstappen op keuzes die we zelf in alle rust kunnen maken op een datingsite. Sommigen daten veel, anderen zijn daar bijzonder selectief in. In het geval dat je exclusief alleen met die ene man of vrouw wil daten is het moeilijk als je door hem of haar op de reservebank wordt gezet, omdat hij of zij niet exclusief met jou date, maar met meerdere dates in dezelfde tijdsperiode afspreekt. Het is best belangrijk om daar eerlijk over te zijn. Als er na enige tijd toch een relatie ontstaat, is het niet zo fijn om na verloop van tijd te ontdekken dat het profiel van jouw uitverkorene nog steeds open staat voor anderen.
Jezelf tijdelijk afsluiten voor dates met anderen door een stop op alle e-mails via je profiel is dan erg netjes. Wil je toch bereikbaar blijven voor e-mails van bevriende andere leden van de datingsite, kan je ook met 1 of 2 regels bij wie wil ik vinden kort vermelden dat je momenteel iemand hebt gevonden en niet voor dates beschikbaar bent...