Gevaarlijke passie
maandag 15 april 2019
In mijn arbeidzame leven heb ik als medisch secretaresse in de psychiatrie gewerkt. Er was een kliniek kort (3 maanden voor lichte gevallen) en een kliniek lang (1 jaar voor zware gevallen) op het terrein waar ik werkte. Ik typte de intake-verslagen voor de psychiaters, orthopedagogen en groepstherapeuten uit in de computer en regelde familie-afspraken met de achterban.
Wat me opviel is dat vrouwen, maar ook een man, die als kind slachtoffer waren geworden van incest, mishandeling, verwaarlozing, of vervelend pestgedrag, allemaal behandeld werden in de kliniek lang, een vol jaar dus. Vaak waren het als tieners borderliners geworden met een laag zelfbeeld of hadden ze op volwassen leeftijd een flinke burn-out gekregen.
De borderliners kwamen vrijwillig therapie volgen, omdat ze nog meer last hadden van hun eigen destructieve gedrag, als hun directe omgeving. Dropouts, die hun schoolopleiding niet hadden afgemaakt of een verkeerd pad waren ingeslagen. Dit kon van alles zijn, van winkeldiefstal tot zwaar crimineel gedrag, van verkeerde partnerkeuze tot prostitutie aan toe. Soms verwaarloosden zij hun eigen kinderen vervolgens ook weer, een negatieve cirkel dus, waar ze op eigen kracht niet uitkwamen.
Iedereen weet dat loverboys en pedofielen hun slachtoffers bewust uitkiezen : kinderen die thuis weinig aandacht kregen, geen vriendjes en vriendinnetjes hadden. Ze werden gepaaid door de daders met veel aandacht en dure cadeaus. Het is dus niet altijd een bewust verkeerde keuze van het slachtoffer om voor gevaarlijke passie te kiezen, heel vaak ruiken daders waar ze hun slachtoffers kunnen vinden, hoe ze te benaderen om ze daarna helemaal uit te buiten.
Waarom vertel ik dit? Er wordt vaak minachtend neergekeken op slachtoffers. Hoe kon zo'n intelligente meid dit overkomen? Hoe kon die introverte jongen hier met open ogen intrappen? Ook te naief zijn en erg beschermd opgevoed zijn kan daders lokken. Natuurlijk kiezen sommigen wel bewust voor het avontuur en het gevaar en gaat deze redenering niet altijd op, maar laten we svp meer mededogen hebben voor elkaar en ook wat meer begrip...
geplaatst door sixty - 4916 keer gelezen
Vorige berichten
Punt
Zet hem nooit, zei onze Paulien zaliger.
Het was haar manier om te zeggen, natuurlijk met een talige metafoor, dat er in het leven maar zelden d
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e