terug

Daten in de digitale wereld

maandag 12 oktober 2026

In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documentatie nog niet ingeburgerd. Ook bij volgende kantoren moesten die apparaten nog van de grond komen. De elektronische typmachines waren al een opzienbarend novum.
Privé maakte ik voor het eerst kennis met een computer bij iemand thuis, de gegevens werden op een cassettebandje opgeslagen. Dit was behoorlijk primitief.

Ik kon toen niet bevroeden dat ik jaren later voor het leggen van nieuwe contacten achter een beeldscherm aan de slag zou gaan. Nu zijn velen uit mijn omgeving verbaasd, dat ik zo beperkt meedoe; geen smartphone, communicatie doe ik via mijn vaste telefoon en email. Op dit moment is mijn mobieltje einde oefening, het kan de 4 Gigabyte niet meer aan. Ook word ik geplaagd door een nieuwe versie van Outlook, waardoor mijn vertrouwde beeldscherm bij het mailen een gedaanteverwisseling heeft ondergaan.

Ook ouderen die daten kunnen niet meer zonder een internetverbinding, waarbij van hen wel genoeg basiskennis gevraagd van wat de digitale wereld te bieden heeft.
De digitale wereld heeft voor het maken van afspraken, voor daters voordelen maar ook nadelen. En zeker voor oudere daters. De digitale wereld lijkt ruimer geworden dan vroeger toen ik in real life iemand ontmoette. Ia het misschien nu zo dat door de overvloed van mogelijke contacten het moeilijk is het kaf van het koren te scheiden?

Ik heb nu een paar keer meegemaakt dat ik een berichtje kreeg van de redactie van de datingsite of ik niet wilde ingaan op een bericht van mevrouw … omdat dit bericht niet voldeed aan de eisen die de datingsite stelt. Tegelijk was het account van deze dame verwijderd. Goed dat de redactie / de beheerder van de site mij in bescherming nam.

Of er na digitaal daten, het berichten over en weer sturen via de datingsite ooit een echte ontmoeting ontstaat is onvoorspelbaar. Ik merk dat iedereen dit verschillend aanpakt. Lang mailen, direct afspreken, elkaar de hemd van het lijf vragen. Moeilijk is om goed aan te voelen hoe de ander hier mee omgaat.

Iemand ontmoeten op de dansvloer, in een vereniging, bij wederzijdse kennissen thuis, ook dat gebeurt gelukkig nog steeds. Is de slagingskans van het contact, de mogelijkheid dat er iets duurzaams groeit even groot of groter dan bij digitaal daten?
Het grote voordeel van de ouderwetse dates is dat je meteen je mogelijke partner ziet. Een tussenvorm was vroeger de huwelijksadvertentie. Via die weg hebben mijn ouders elkaar in 1947 ontmoet! Het was een heel goed huwelijk. Zelf heb ik als twintiger ook een keer een advertentie in een popmagazine en in een krant geplaatst.

Omdat in die advertenties nog veel minder stond dan nu in een profiel op een datingsite is het een wonder, dat zoveel stellen elkaar daardoor gevonden hebben. Eigenlijk zijn die advertenties de voorlopers van de profielen. Profielen hebben weer het voordeel van de optie om foto’s te plaatsen.

Nochtans wil ik de klok niet terugzetten. Laten we vol vertrouwen verder gaan, en wie weet slagen in onze digitale zoektocht naar een partner… Ik vraag mij af, of bij digitaal daten jongeren een grotere kans hebben op een match dan ouderen. Als dat zo is, komt dat omdat zij de digitaal beter kunnen uitspreken?

geplaatst door Aktivo1 - 22 keer gelezen