Woorden genoeg, en toch...
zondag 7 april 2019
Er is een lied uit de zestiger jaren, wat mij als ik het hoor lichtelijk in vervoering brengt. De groep The Bee Gees heeft meer mooie nummers uitgebracht, maar Words was een topper.
Zij zingen over, hoe kan het anders, de liefde en ook welke rol de eerste keer dat je elkaar ziet, de aanblik én woorden hebben. The Bee Gees roepen ons op om met eeuwig durende woorden te spreken en die woorden aan je geliefde op te dragen. In het lied klaagt de geliefde dat de spreker zelfs het enkele woord dat hij spreekt niet echt meent. Maar woorden zijn het enige middel dat hij heeft om te proberen haar hart te veroveren..
Woorden zijn voor onze communicatie van essentieel belang, naast de non verbale communicatie. Door onze gelaatsuitdrukking, een knipoogje, een arm om je schouder maak je ook veel duidelijk. Toch kun je pas door een goed gebruik van woorden elkaar vertellen, hoe je ergens over denkt. Er wordt vaak beweerd dat één blik van verstandhouding meer zegt dan duizend woorden. In een relatie lijkt dat soms zo te zijn. Je kijkt elkaar aan, en instinctief weet je of het goed zit tussen jou en je partner.
In het zakelijke verkeer, in de politiek, de wetenschap en de zorg hangt alles van de juiste woordkeuze af. Wanneer een politicus zich vergaloppeert door verkeerde woorden te gebruiken wordt hij of zij daarop genadeloos afgerekend door de media. Omdat zij doorgaans goed van de tongriem gesneden zijn lukt het ze wel om zich uit zo’n netelige situatie uit te kletsen. Ook wanneer je iemand (nog) niet kent of iemand voor de eerste keer ontmoet zijn woorden, aaneengeregen tot zinnen onmisbaar. Iemand krijgt een beeld van je door jouw woordenschat.
Een date is in de praktijk een mix van woorden, lichaamshouding en gelaatsuitdrukking. Wat is het belangrijkste? Ooit had ik een afspraak bij een station. De dame kwam op mij aflopen en sprak: “Ik zal het je meteen maar zeggen. Ik heb helemaal geen klik met je, we kunnen als je dat wil nog wel koffie drinken”. In twee zinnen was de date bekeken.. Had ze op die zin geoefend? Woorden kunnen dus pijn doen, afhankelijk van de manier, waarop ze gesproken worden. De toon zegt veel, de bijbehorende lichaamshouding en gelaatsuitdrukking misschien nog meer.. De toon in een berichtje is veelzeggend over de persoon…
Voor sommigen hebben woorden een betekenis. Een man een man, een woord een woord. En hier kun je natuurlijk ook vrouw invullen. Helaas zijn er ook mensen, die het niet zo nauw namen met een eenmaal gemaakte afspraak. Als een date kort voordat je elkaar ontmoet door de ander wordt afgezegd is het voor jou gissen, of de reden die genoemd wordt oprecht is. Wanneer je direct een afbericht krijgt nadat je iemand hebt benaderd verkeer je ook in onzekerheid, hoewel je weet dat je diegene niet gaat ontmoeten. Want, kloppen de argumenten die genoemd worden?
Je kunt door de woorden, die iemand gebruikt in een profiel vaak al een beeld krijgen van de algemene ontwikkeling van betrokkene. Tenzij het profiel aangemaakt is door een derde, vaak een zoon of dochter of vriend(in). Uiteindelijk gaat het er natuurlijk om wat er gezegd wordt bij de ontmoeting zelve. Komt dan het gesprek goed los? Durf je jezelf dan figuurlijk bloot te geven? En krijgt het een vervolg? Zo gemakkelijk als het lied van Feyenoord gaat het niet: In een persiflage: Geen woorden maar daden, leve de relatie met z’n tweetjes…
Er vallen in een relatie vaak woorden, en dat zijn niet altijd prettige woorden. Respect betonen in een gesprek valt niet mee. Al helemaal niet, als je een slecht nieuws gesprek moet voeren. We zijn niet allemaal getraind in zo’n stukje conversatie. Managers en personeelsfunctionarissen zouden dat wel moeten zijn, ook zij maken hier soms een potje van.
Ook ik pas niet altijd op mijn woorden. Wat heb ik achteraf spijt van wat ik gezegd heb of juist van wat ik niet gezegd heb! Na een dag of korter soms denk je: Stom, dat had ik moeten zeggen of weg laten. Ik denk dat dit een gewone menselijke eigenschap is. En je kunt niet iedereen maar alles zeggen. Sommige woorden, gedachten, gebeurtenissen, ervaringen kun je beter voor je houden. Maar nu wringt ‘m de schoen: je wilt zo graag je ei kwijt, woorden delen met anderen. Wie van ons kan zonder zo’n vriend, kennis, relatie waarbij je jouw hart kunt uitstorten??
geplaatst door Aktivo1 - 4729 keer gelezen
Vorige berichten
Bakfiets
Er dendert weer zo'n fiets voorbij.
Dat hij, toen ik nog kroost had, niet bestond,
stemt me trouwens blij.
Ik geef toe, het was in mijn tijd meer gesjor,
een stoeltje achter en een stoeltje voor,
maar de mise-en-scène
smeedde een verbond,
dat ons vormde tot drieëenheid,
Vader, zoon en dochter.
Nu ik mijn driewielertijdperk met rasse schreden voel naderen,
kan ik me niet meer heugen,
is er iets dat dat geluk nog kan benaderen?
Niet direct, maar mocht er
iets in mij opkomen, dan zeg ik het geheid.
Ik weet, geheugen is een leugen,
en betekent voor de toekomst niets.
Wie weet, rijden wij hem ooit samen tegemoet
in wat dan ook, desnoods zo'n bakfiets.
Zit ik dan achter en jij voor?
Maakt mij niet uit, ik ga ervoor.
Eind goed, al goed.
Een steuntje in de rug of voor de benen
De ouderdom komt met gebreken. Hoewel het verouderingsproces bij iedereen verschillend verloopt, zal een 80-jarige( let wel gemiddeld) minder fit zijn dan een twintiger. Uitzonderingen daar gelaten, ik hoorde onlangs van een man van 25, met wie ik zowel door zijn sociale situatie als zijn conditie niet zou willen ruilen.
Om de gevolgen van het ouder worden de baas te kunnen zijn bestaan hulpmiddelen, hulppersonen en aanwijzingen voor betere gedragspatronen. Die drie soorten hulpjes zijn vaak met elkaar verweven. Naast de reguliere eerste - en tweedelijns gezondheidszorg kent ons land een ratjetoe van organisaties, die allen beweren het beste met ons welzijn voor te hebben.
Die organisaties zijn bedoeld om iedereen een steuntje in de rug te bieden en hen te helpen zo mobiel mogelijk te blijven. Er zijn organisaties, die dit beroepsmatig doen, met betaalde krachten, en organisaties waarvan de bezetting voor (een deel) uit vrijwilligers bestaat. Denk hierbij aan de mantelzorg, die ook en misschien wel grotendeels onbetaald door vrienden of familieleden wordt verstrekt.
Het proces dat vooraf gaat aan het verkrijgen van zo’n steuntje is heel verschillend. Er is een tekort aan kwalitatief goede mantelzorg. Niet iedere goedwillende vrijwilliger is opgewassen tegen de problemen, waarmee hij of zij in de praktijk mee te maken krijgt. De cursussen kunnen hem of haar maar deels op het goede been zetten. Waar er een kostenplaatje bij komt kijken is het goed, dat er financiële tegemoetkomingen zijn.
Wie een steuntje in de rug of voor de benen krijgt blijft hoe dan ook kwetsbaar. Ik vind het niet alleen jammer, maar zelfs schandalig dat sommige mensen misbruik maken van dat kwetsbaar zijn. Verder hebben mensen met zo’n steuntje vaak dezelfde wensen voor de invulling van hun leven als fysiek en geestelijk gezonde mensen.
Er zijn onder de steunverkrijgers (als ik zo mag noemen) personen die een relatie hebben. Ik zie regelmatig op een dansmiddag een vrouw, die haar eega rondrijdt op de dansvloer, hij is meervoudig gehandicapt. Aan de blijheid die uit zijn ogen straalt merk ik hoe zeer hij die middagen op prijs stelt. En zij doet dit vol vreugde voor haar echtgenoot.
Veel singles die minder valide zijn of dat na een tijd geworden zijn missen een partner, zij verlangen wel degelijk naar een maatje om zich heen. Voor de gezelligheid, het contact, en uiteraard als hun steuntje. Er bestaan sites speciaal bedoeld voor deze groep. Sommigen van hen zullen niettemin ook proberen een vriendschap te krijgen door iemand “in het wild” te ontmoeten of door zich op een reguliere site aan te melden.
Het dilemma dat zich dan voordoet is gelijkwaardigheid. Waar de een volop kan meedoen aan allerlei activiteiten is zijn of haar wederhelft beperkt. Er kan sowieso een mooie spirituele band ontstaan. Maar is dat genoeg? En het gevaar is levensgroot aanwezig, dat er een andere, potentiële partner tussenbeide komt, een die nog wel “recht van lijf en leden “ is.
Wie heeft in zo’n situatie verkeerd of kent mensen, die er in verkeren? Die ongelijkheid kan natuurlijk ook tijdens de relatie ontstaan. Als het steuntje dan weg is valt de steunverkrijger in een diep gat… Soms krijgt een contact tussen een hulpverlener en een ontvanger een update naar een liefdesrelatie. Dan blijkt er meer te zijn dan aanvankelijk bedoeld was. Mogelijk heeft een van de lezers ook zo’n ontwikkeling meegemaakt..
Keuze mogelijkheden
Een voordeel om lid te zijn van een datingsite is, dat zowel man als vrouw kan kiezen uit een groot aanbod singles van de andere sekse. Een meisje werd in het verre verleden meestal door de man benaderd, zij ging niet zelf achter een man aan. De mening van haar ouders telde ook zwaar mee : een man uit eigen milieu of geloofskring had sterk de voorkeur. Ging een vrouw toch haar eigen weg, had ze het moeilijk, want een net meisje deed dat niet, dan werd je al gauw gezien als een slet en was je geen serieus relatiemateriaal meer.
Eind jaren zestig kwam de ommekeer door de bloeitijd van de hippies met hun flower power. De seksuele moraal werd een stuk losser door de komst van de anti conceptie pil. Het werkte ook door in de mode : de rokjes werden steeds korter, flaneren op straat door meiden in hotpants kwam ook in. Later waren ook nog naveltruitjes in zwang. Bij sommige stellen werd het begin jaren zeventig spannend gevonden of als zeer vooruitstrevend gezien om aan partnerruil te gaan doen.
In ons nog kleine dorp heb ik zelfs horen fluisteren dat er een sleutelclub bestond, waarbij een bevriende buurman of goede kennis in een ander huis mocht overnachten bij de vrouw des huizes. De sleutel werd hem dan overhandigd door haar man. Kennelijk is die sleutelclub toch niet zo goed bevallen, want na enige tijd hoorde ik er niks meer over. Deze vorm van partnerruil stierf mede uit, omdat er door het ontluiken van nieuwe liefdes en/of jaloezie best veel echtscheidingen waren ontstaan.
Parenclubs kwamen in opkomst, daar moest een (echt)paar zelf heen, daarmee vermeed je controle van de buren. Ook swingerfeesten werden populair, waarbij met het afspreken van duidelijke grenzen met je eigen partner, een stel naar een seksfeest ging. Deze feesten waren puur en alleen op seksuele contacten gericht zonder emotionele band. Romantische relaties buiten het eigen stel waren niet de bedoeling. Ik ken een echtpaar die al vanaf hun tienertijd samen waren, die daardoor toch uit elkaar zijn gegaan : hij wilde ermee stoppen, zij niet. Ze was verslaafd geraakt aan de spanning en de aantrekkingskracht die van dit gebeuren uitging. Ze had niet genoeg meer aan alleen haar eigen man.
Laat ik nu maar overstappen op keuzes die we zelf in alle rust kunnen maken op een datingsite. Sommigen daten veel, anderen zijn daar bijzonder selectief in. In het geval dat je exclusief alleen met die ene man of vrouw wil daten is het moeilijk als je door hem of haar op de reservebank wordt gezet, omdat hij of zij niet exclusief met jou date, maar met meerdere dates in dezelfde tijdsperiode afspreekt. Het is best belangrijk om daar eerlijk over te zijn. Als er na enige tijd toch een relatie ontstaat, is het niet zo fijn om na verloop van tijd te ontdekken dat het profiel van jouw uitverkorene nog steeds open staat voor anderen.
Jezelf tijdelijk afsluiten voor dates met anderen door een stop op alle e-mails via je profiel is dan erg netjes. Wil je toch bereikbaar blijven voor e-mails van bevriende andere leden van de datingsite, kan je ook met 1 of 2 regels bij wie wil ik vinden kort vermelden dat je momenteel iemand hebt gevonden en niet voor dates beschikbaar bent...