Een week vol lawaai
zaterdag 22 juni 2019
Ik woon tegenover een lagere school en ben dus wel drukte en reuring gewend. Schreeuwende kinderen op het schoolplein, ouders die hun kinderen met de auto halen en brengen, laag overvliegende vliegtuigen van/naar Schiphol, ik hoor het niet eens meer. Naast het schoolplein staat sinds 1948 een clubgebouw van een postduivenvereniging, die vorig jaar nog maar 7 leden telde. Zij konden de huur van het gebouw niet meer opbrengen, naast ook nog eens de kosten van de grote duivenauto waar de postduiven regelmatig mee naar uitvlieglocaties werden gereden. Het gebouw kreeg geen nieuwe bestemming en de gemeente besloot het clubhuis te slopen. Maandagochtend vroeg werd een grote containerbak neergezet voor het puin en kwam een kraanwagen voorrijden met grijper en drilboor om ook nog de fundering stuk te maken en te verwijderen. Dit heeft van maandagochtend vroeg t/m woensdag laat in de middag geduurd. Af en toe ben ik het lawaai ontvlucht door even met de auto of de fiets weg te gaan. Ik was blij dat het werk woensdagmiddag erop zat..
Donderdagochtend vroeg hoorde ik opeens een kettingzaag janken bij mijn buurvrouw. naast mijn huis, in de achtertuin. Verbaasd keek ik uit de slaapkamer naar haar tuin en zag dat de verrotte schutting vol klimop, die er al meer dan 30 jaar stond, in mootjes werd gesneden en er ook al een nieuwe schutting klaarstond om gemonteerd te worden. Iets met tuinschermen en grote grondpalen om de boel aan vast te monteren. Na de langdurige herrie van de kettingzaag waren de grondpalen aan de beurt. Die werden door een soort handheimachine met oorverdovend lawaai de grond in gehenst. Zuchtend pakte ik weer mijn fiets en ben een flink eind gaan fietsen, het was gelukkig goed weer. Toen ik laat in de middag terugkwam, was ook deze klus geklaard.
Vrijdagochtend 10.00 uur, wederom een bak met herrie. Dit keer kwam het van de groenstrook voor het schoolplein vandaan, waar ik tegenover woon. Er was een groot gat gegraven, waar een dikke rioolslang uitstak. Ik zag ook iets van een rioolbuis en begreep onmiddeliijk dat eindelijk de wateroverlast die iedere keer ontstond op het schoolplein na een stortbui werd aangepakt. Ja hoor, er werd nu met veel lawaai iets gezaagd of geboord, kon ik niet goed zien. Binnensmonds vloekend liep ik rondjes door mijn huiskamer, ik was het zat! Mijn incasseringsvermogen tegen alle lawaaioverlast was gestegen tot het kookpunt. Het huis stofzuigen dan maar, dacht ik, hoor ik het minder, en dat hielp inderdaad. Maar tegen 14.30 uur 's middags was mijn geduld op.
Toch liep ik met een big smile naar de werklui aan de overkant van de straat en vroeg netjes of de klus vandaag af te ronden viel. Hoezo, vroegen ze ? Ik vertelde hun over al het lawaai dat deze week al gepasseerd was en ik kreeg zowaar begrip : ze zouden het afmaken. Ja, zei ik grijnzend, anders koop ik van het weekend een pistool en ga ik maandag schieten. Bulderend gelach van de mannen. Nou mevrouw, dat lopen wij dan niet op, maar anderen, die het wagen om maandag een klus vlakbij uw huis te beginnen. We lezen dinsdag wel in de krant, hoeveel doden er gevallen zijn. Zo is dat, mannen, zei ik met een knipoog. Ik wens jullie alvast prettig weekend en ga nu boodschappen doen, in de hoop dat jullie klaar zijn, als ik terugkom. Inderdaad, ze waren weg. Met een heerlijk glas rode wijn in de hand ben ik in de achtertuin gaan zitten genieten van alle rust....
geplaatst door sixty - 4648 keer gelezen
Vorige berichten
Zijn armen spreken!
Er zijn verschillende omhelzingen die een man je kan geven en ze betekenen wat anders.
Meestal hebben vrouwen niet door wat voor omhelzing ze krijgen of het wordt verkeerd uitgelegd.
Wat niet helpt, is dat vrouwen meer aandacht geven aan berichtjes, telefoontjes, complimentjes. Dat is een risico want mooie woorden kan iedereen spuien.
Wat een man voor je voelt, spreekt hij uit door acties, en met zijn armen!
De vriendschappelijke omhelzing heeft niet veel om het lijf. Amper meer dan één arm om je schouders waarbij hij erop let dat zijn lichaam het jouwe niet raakt. Het duurt heel kort en je dan krijg je een klopje op de rug ten teken dat het genoeg is.
Het geeft aan dat hij geen romantische interesse heeft in je.
Bij de voorzichtige omhelzing komen wel allebei zijn armen om je heen maar het is ook kort en voelt een beetje vreemd.
Zo’n omhelzing waarbij je later denkt, “Wat was dit?”
Dit is van een man die nog niet zeker is over je. Hij wil ervaren hoe het is om je vast te houden, te ruiken, je warmte te voelen.
Er is wel aantrekkingskracht, maar die is pril en zit meer in zijn hoofd dan in zijn lijf.
Zijn handen blijven ook op een veilige plek: in je taille of bovenrug, maar niet lager. De onderrug is intiem, persoonlijk, en daar komt dit nog niet.
Het belangrijkste is wat er hierna gebeurt. Kijkt hij je aan of kijkt hij weg? Hoe kijkt hij? En ook, blijf je erna aandacht krijgen, samen praten? Dan kan het meer worden. Een man investeert namelijk niet als hij voelt dat er niets in zit.
De volgende is een langer durende omhelzing.
Als hij met de andere nog de kat uit de boom keek, dan laat hij dat hier gaan. De aantrekkingskracht komt niet meer uit zijn hoofd maar uit zijn hart. Iets in hem trekt hem naar jou toe.
Wederom beide armen om je heen, je voelt zijn borstkas tegen je aan en geen ongemakkelijke afstand tussen jullie lichamen.
Hij laat je niet meteen weer los en als hij dat uiteindelijk doet, is er een momentje van oogcontact. Je voelt de spanning in de lucht!
Dit is de omhelzing van een man die jou echt leuk vindt. Hij is in je geïnteresseerd en voelt hij aangetrokken tot je op een manier die een heel stuk verder gaat dan bij de vorige.
Ook fysiek is dit anders. Zijn hartslag is snel, feel-good hormonen gieren door zijn brein, en hij denkt nergens meer aan. Alleen aan jou.
Hij laat je nu in zijn ‘bubbel’. Mannen omhelzen je niet -of niet langer dan nodig- als je voor hem niet belangrijk bent.
Zijn armen zijn nu ook wat strakker om je. Als zijn handen dan ook nog op je onderrug liggen, dan zegt dat echt heel veel. Dat is persoonlijk territorium en intiem. Het is niet seksueel, wel romantisch.
Als zijn handen wat hoger blijven, is hij misschien nog wat twijfelend.
Maar als ze maar iets lager gaan, als hij je net nog wat dichter naar zich toetrekt, zegt het zonder woorden dat hij je dichtbij wil hebben.
Dit is de omhelzing waar een man later aan denkt. Je bent in zijn hoofd en zijn wereld.
Er zit wel wat controle op. Hij laat je binnen, maar tot bepaalde hoogte. Het is aantrekkingskracht met grenzen. Er is nog een veiligheidsnet.
Bij de wanhopige omhelzing is de controle weg. Hij denkt niet meer, hij voelt! Dit is een emotionele investering.
Hij wil je vasthouden, dichtbij zich hebben, alsof ie bang is je kwijt te raken. Dit is de omhelzing van een man die jou echt wil. Hij voelt zich niet slechts aangetrokken of geïnteresseerd. Hij gaat helemaal voor je!
Inwendig woedt er een storm in hem. Zijn hart gaat tekeer, zijn armen zijn strak om je heen, mogelijk legt hij zijn gezicht in je haar.
Nu laat hij je op een nog dieper emotioneel niveau binnen waardoor hij ook kwetsbaarder is.
Hij laat je een stuk van zichzelf zien wat de meeste mensen nooit zullen zien. Omdat hij je vertrouwt. Als je hem op dit moment afwijst, is de kans groot dat dit nooit meer gebeurt.
Deze omhelzing zul je niet altijd krijgen, maar wel op bijzondere momenten.
Nog dieper is de beschermers omhelzing. Dit is heel persoonlijk, kwetsbaar en emotioneel naakt.
Hij laat je niet zien wat hij voelt, maar wie hij is. Dat hij ervoor zorgt dat niets jou kan kwetsen. Hij beschermt je, maakt dat je veilig bent. Hij creëert een veilige ruimte voor je waar jij kunt ‘zijn’. Dat is magisch, want om dat te doen moet hij écht van je houden en je helemaal vertrouwen. Hij is niet langer een man, hij is jouw man. En hij ziet jou als zijn vrouw.
Emotioneel is dit zo diep dat zijn zenuwstelsel kalmeert. Zijn ademhaling wordt rustig, zijn hartslag stabiliseert.
Zijn armen helemaal om je heen, stevig maar zacht, sterk maar veilig. Eén hand op je onderrug en één op je hoofd of nek. Dit is het meest intieme, beschermende wat een man je kan geven.
Zijn kin rust hij op je hoofd of hij legt zijn gezicht in je haar. Dat is belangrijk, het geeft aan dat hij je claimt. Niet op een enge manier, maar op een manier die zegt dat hij helemaal voor je gaat, je vertrouwt, beschermt, voor je vecht als het moet. Dat hij van je houdt.
Als je dit als vrouw kunt ontvangen, is dat fantastisch!
Je bent niet langer twee mensen die een moment delen, maar twee mensen die één worden.
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?