Wie zal dat betalen, zoete lieve Gerritje?
maandag 24 juni 2019
Verjaardagsvisites vormen vaak een aanleiding om een stevige boom op te zetten. In die gesprekken komen sommige onderwerpen heel frequent aan bod. Andere onderwerpen zijn altijd taboe of het hangt af van de aanwezigen, of ze al dan niet aangesneden worden.
In zo’n gezelschap verkeert niet iedereen in dezelfde situatie. Door te pronken met jouw geweldige huis, de positie van je kinderen of met andere verworvenheden steek je de anderen de ogen uit.
Geld is iets, waarover Nederlanders zich niet zo gauw in gezelschap over uitlaten. Dat is privé, je moet nooit aan de grote klok hangen wat je verdient en zeker niet of je op je bankrekening in de min staat. Ongewild moet je regelmatig toch met de billen bloot. Als je een huis wilt kopen, als je een lening wilt aangaan moet je aantonen, dat de kredietverstrekker voldoende zicht heeft op het nakomen van jouw financiële verplichtingen. Maar ook als het niet zo goed gaat, als je voor een uitkering bij je gemeente moet aankloppen.
Het speelt ook in de familiekring. Hoe vaak hoor je niet, dat het beter is om met de warme hand te geven aan jouw kinderen. Voorbeelden hiervan zal ik niet aanhalen, omdat iedereen het uit eigen ervaring wel weet. Het is natuurlijk altijd fijn als je jouw eigen kinderen uit de brand kunt helpen. Zolang je je hier niet toe verplicht voelt is het verder prima.
Bij het daten en in een nieuwe relatie speelt geld zeker ook een rol. Wanneer je afspreekt en ergens wat gaat drinken met elkaar komt de over uiteindelijk langs met de rekening. Ik doe daar nooit moeilijk over. Die paar euro betaal ik gewoon. Iets anders is het als je na de date met elkaar besluit uit eten te gaan. Dat tikt wat meer aan. Dan is het dilemma: Wie betaalt de rekening?? Ik heb ontdekt, dat er na een eerste date, die uitsluitend uit samen wat drinken bestaat, niet zo gauw een tweede afspraak volgt, als (in mijn geval) de dame er pertinent op staat de kosten te delen. Heel begrijpelijk, dan houd je geen schuldgevoel er aan over en dan voel je je niet verplicht om nog eens af te spreken. Ooit kwam een dame er tijdens de wandeling terug naar het station kennelijk achter, dat het bij die keer zou blijven, ze vroeg bij het afscheid mijn rekeningnummer om de helft over te maken. Nadat ik de centjes ontvangen had mailde ze mij, dat ze geen tweede afspraak wilde.
Aan de andere kant heb ik van dames gehoord, dat het niet altijd zo soepel verloopt. De gesprekspartner heeft zijn portemonnee vergeten, of hij berekent tot op de cent nauwkeurig de helft van de nota maar hij had wel duurdere drankjes geconsumeerd. Heel erg is het als de date dan aan de ober om het bonnetje vraagt, zodat hij het bij de baas kan declareren.
Geld is een splijtzwam in kleinere gezelschappen, in relaties maar ook in het groot. De meeste arbeidsconflicten gaan over geld. En kijk eens naar de misdaad! Wat wordt er veel gemoord om geld, berovingen, chantage. Een Engels spreekwoord luidt: Money is the root of all evil. Geld is de wortel van al het kwaad. Uit de alternatieve hoek zijn ooit ideetjes geopperd over een maatschappij zonder geld, die hebben nooit geleid tot een realisatie van zo’n economisch bestel. Zouden we zo’n maatschappij willen??
Zoete lieve Gerritje ging naar Den Bosch toe, om wat te drinken, dat werd brandewijn met suiker. Tja, en toen kwam de vraag: Wie zal dat betalen? Ik verklap het niet, het antwoord kun je vinden op Wikipedia.. Ga anders maar een keer naar Den Bosch… Vinden jullie niet dat dit erg veel lijkt op het huidige datinggebeuren? Zo zie je, er is niets nieuws onder de zon.
Als we in de geschiedenis teruggaan zien we dat je in de oudheid zelfs na je dood nog moest (laten) dokken. De oude Grieken geloofden, dat je na je dood de Styx, een mythische rivier moest oversteken. Door de veerman Charon werden ze met een veerboot naar het aan de overkant liggende dodenrijk gebracht.. Hij werd voorgesteld als een oude man, lijdend onder de taak die hij tot in de eeuwigheid vervult. Vanwege het geloof dat de overtocht over de Styx niet kosteloos was, werd bij de overleden Grieken een muntje, een obool onder de tong gelegd.
Deze blog stond al enige tijd in de steigers.. Een andere blogger heeft hier ook haar eigen ervaringen over gedeeld. Een en ander is geen afgesproken werk!
geplaatst door Aktivo1 - 5454 keer gelezen
Vorige berichten
Eenzaamheid
Er zijn sites waar je reacties kan uitsluiten indien je iets wilt vertellen waar Je wpeigenkijk liever geen reacties op krijgt omdat het erg persoonlijk is en een reactie onnodig pijn kan doen. Dat is hietbnirybmogelijk maar ik zou het op prijs stellen als er geen berichten onder verschijnen.
Er worden twee hoifdsoorten eenzasmheid onderscheiden
Sociaje eenzasmheid: iemand voejt zich niet verbonden met de maatschappij. Er zijn te weinig vrienden, kennissen of goede buren. Iemand maakt geen deel uit van een groep en mist dat.
Emotionele eenzaamheud. Er is geen hechte intieme band met iemand. Er wordt een gemis gevoeld, Er is geen partner om zaken mee te delen. Dat kunnen kleinigheden zijn uit hrt dagelijks leven maar ook dieoe gevoelens. Er ontstaat een gevoel van leegte in je binnenste.
Uiteraard kan een combinatie van beide soorten voorkomen. De emotionele eenzaamheid ontstaat vaak na een langjarig huwelijk dat gelukkig of althans niet ongelukkig is geweest. Onlangs wees iemand hier terecht op dat een van de partners in een scheiding soms vergelijkbaar is met een weduwe of weduwnaar als het huwelijk als donderslag bij heldere hemel wordt ontbonden. Tot zoverre de theorie.
Al eerder heb ik hier gemeld dat de dood van mijn echtgenote een enorme klap was en daarin zal ik beslist niet de enige zijn. Nu kom ik uit een familie waar de regel is dat ‘gewoon al gek genoeg is’. Verdriet mag maar je moet je er wel overheen kunnen zetten. Tijd heeft alle wonden en je hebt nog zoveel om voor te leven. Maar wat als het steeds meer pijn gaat doen en het niet lukt om weer in het spoor te komen? Toen ik niet meer wist waar ik het moest zoeken, heb ik professionele hulp gezocht: een psychologe. Dat heb ik ook gemeld bij de familie. Die was daar nogal door beledigd, want blijkbaar was hun hulp niet goed genoeg geweest. Nadien werd er niet echt meer over gesproken, Hoogstens de vraag of ‘ze’ weer was geweest op een zuinig toontje. Psychologen zijn er voor gekken en zwakjken van geest immers
Wat had ik er eigenlijk van verwacht? Misschien met name wat slaap- en kalmeringsmiddelen. Maar zil was meer van het praten en analyseren. Waarom mis je haar zo dat het lichamelijk pijn doet? We kwanen gezamenlijk tot de conclusie dat er soms een ware liefde in je leven komt. Dat hoeft geen sprookjesachtig karakter te hebben en ook niet dagelijks rozengeur en manenschijn te zijn. Maar in zo’n rekatie ken je elkaar en zie je elkaar zoals je zelf denkt te zijn. Dan is er geen ‘schijn’ of maskerade meer nodig. Het is niet eens zo zeldzaam. Je ziet het bij stellen die elkaar soms zonder woorden meteen begrijpen. De eenzaamheid die daarop volgt is vaak erg pijnlijk maar ook erg menselijk en komt in vele gradaties voor. Dat was een opluchting omdat ik dacht dat ik dat gevoel overdreef en me eroverheen zou moeten zetten. Het sjechte nieuws was dat er geen eenvoudige oplossing is. De pijn zal blijven en wellicht de rest van het leven. Is een nieuwe relatie het wondermedicijn. Ook daarin was ze realistisch. De kans om voor de tweede maal een vergelijkbare partner te vinden wordt steeds kleiner naarmate de leeftijd vordert. Ook is dit soort eenzaamheid een taboe omdat een potentiële nieuwe partner niet kan of zou willen concureren met een geest, Hoor je dan niet thuis op een datingsite? Zelf heb ik ondervonden dat een hechte vriendschap een deel van de pijn kan wegnemen. Maar als ook daar het noodlot toeslaat? Duidelijker kan ik wil ik niet zijn en ik beraad me op mijn toekomst als blogger hier.
Geluk kan ik ook vinden in kleine dingen
Dat genieten lang niet altijd in opwindende zaken of grote wensen hoeft te zitten, is algemeen bekend. Maar zoals altijd kan ik alleen maar voor mezelf spreken. Doordat mijn gezondheid het afgelopen jaar me behoorlijk in de steek heeft gelaten, kan ik sommige dingen niet meer en ben ik in 2025 en in 2026 niet met vakantie geweest. Ik ben echter niet bij de pakken neer gaan zitten. Ik kan ook veel plezier beleven aan dagjes uit. Gelukkig heb ik een museummaatje en een festivalvriend, dus dat zit wel goed. Alleen op pad gaan is een stuk moeilijker voor mij en samen genieten is bovendien dubbel genieten.
Maar ondanks dat ik veel meer aan huis gebonden ben dan andere jaren heb ik genoten van mijn tuin, zowel voor als achter mijn huis. De rododendron heeft uitbundig gebloeid. Mijn verzameling Hortensia's die ik ooit gekregen heb van visite en later in de tuin heb geplant, zitten ook vol met bloemen. Ik moet voor mijn gezondheid veel wandelen, maar heb daar niet altijd zin in. Dit heb ik gedeeltelijk opgelost door mijn hortensia's, die enorme waterslurpers zijn, met een kleine gieter iedere avond water te geven. Gewoon 36 keer op en neer lopen. Daarna uitrusten onder mijn zonnescherm in een comfortabele tuinstoel en genieten van alle kleurenpracht en de ondergaande zon.
Ook mijn kleinzoon, die eind mei 2 jaar werd is een bron van vreugde voor mij. Een heerlijk kereltje met gezonde ontdekkingsdrang. Met zijn loopfiets op straat is hij amper bij te houden. Zijn vader rent dan achter hem aan en ze wachten samen bij iedere zijstraat op oma. Ik zie tijdens dat tochtje zijn zijdezachte haren wapperen in de wind. Oma mag dan bij iedere zijstraat met haar vinger naar rechts wijzen en "Kijken" zeggen, vervolgens met mijn vinger naar links wijzen en "Kijken" zeggen. dan samen oversteken en hij gaat er weer vandoor met zijn loopfiets.
Ook houdt hij erg van klimmen. In mijn woonwijk zijn vorig jaar wadi's ingericht om al het overtollige regenwater in op te vangen. daarin staan ook lange loopbalken voor kleine kinderen op verschillende hoogtes, stapstenen en een kronkelige houten vlonder in het diepste gedeelte. Geen groter plezier voor hem om wel 3 x achter elkaar al deze hindernissen met hulp van papa en oma te nemen. Een heerlijke leeftijd heeft hij, geen internet, nog geen behoefte aan duur speelgoed. Hij geniet gewoon van zijn loopfiets en de hindernisbanen vlakbij mijn huis. Een oma geniet van hem met volle teugen.
Ik besef me terdege dat ik 74 jaar ben. Als ik nu nog 54 was geweest had ik met alle plezier allerlei uitdagingen aangegaan. Op die leeftijd en ook nog volledig gezond heb ik daar ten volle van genoten, eerlijk is eerlijk. Maar ik zoek nu geen partner meer die met een camper of een tent door Europa wil trekken. Ik hoef ook niet meer achterop de motor te zitten bij hem. Al die dingen heb ik vroeger al gedaan en zijn een gepasseerd station. Laat mij maar rustig genieten in mijn buurt of in zijn buurt met een leuke man. Verweggistan hoeft voor mij niet meer zo nodig...
Leeftijd
Leeftijd is toch meestal ook wel een dingetje als je 50-plusser bent, al wordt er meer vrijelijk over gesproken dan over andere zaken. Er zullen vast meer blogs hier zijn geschreven over leeftijd dan over kersen eten. Maar vooruit er is vast wel ruimte voor nog eentje.
Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn verzuchtte Johatan Swift in de 17e eeuw en hij had recht van spreken want hij werd 78 in een tijd dat dat weinigen was gegeven. Leeftijd is maar een getal. Mijn vrienden(innen) zeggen dat ik er 10 jaar jonger uitzie dan de kalender. Je bent zo oud. (jong) als je je voelt. En een persoonlijke favoriet Die ik onlangs las van een man van 70+: ik val alleen op oudere vrouwen want die hebben meer uitstraling. Het uiterlijk van jonge vrouwen doet mij niets. Nou, dat ben je echt ‘needy’. Maar ook vrouwen kunnen op dit gebied hun woorden wellicht zeer diplomatiek kiezen.
Feit is natuurkijk dat er wel degelijk grote verschillen zijn. Een man van 59 kan zich gedragen als een 80- jarige en een man van 80 zal zich soms helemaal niet meer kunnen gedragen. Met ee; beetje make-up kan een vrouw er 20 jaar jonger uitzien en zich ook zo voelen. Maar er zijn weinig vrouwen van boven de 20 die zich ouder willen voordoen dan de kalender. . Maar is er een leeftijd waarop vrouwen en mannen het meest aantrekkelijk zijn en waarom dan? Dat blijft een moeilijk punt zolang AI onze gedachten nog niet kan lezen omdat het antwoord op die vraag afhankekijk is van wat iemand zegt en dat hoeft niet hetzelfde te zijn wat hij of zij denkt.
Laten we beginnen met de mannen. Vrouwen van alle leeftijden kiezen dan gemiddeld voor een man van 38. Op die leeftijd wordt een man geacht zelfverzekerd en ervaren te zijn. Hij is dan (volgens vrouwen) op de top van zijn kunnen zowel in zijn werk als andere zaken en vrouwen voelen zich geborgen en gewaardeerd bij hem. Mannen denken zelf dat dit moment al eerder komt, namelijk rond hun 30ste. Mannen vinden vrouwen het aantrekkelijkst als ze rond de 20 zijn. Mannen blijven nu eenmaal meer dieren en reageren instinctmatig . Op die leeftijd zijn vrouwen het meest ‘geschikt’ om kinderen te krijgen en mannen (van alle leeftijden) willen dan graag een handje helpen om dat te realiseren, Afijn, vrouwen menen zelf op hun 30ste op hun top te zijn. Min of meer om dezelfde redenen als bij mannen. Op die leeftijd denken ze te weten wat er te koop is in de wereld.
Wat moet je nu met deze kennis als je 50-plusser bent op een datingsite waar niemand op die leeftijd is die zo aantrekkelijk wordt gevonden. Er is een grote troost, want de meeste mensen zijn ook realistisch. Aks gevraagd wordt naar de meest favoriete leeftijd van een potentieel nieuwe partner, kiest men meestal iets in de buurt van de eigen leeftijd.Maar dromen mag immers.