Het orkest van je leven
donderdag 11 juli 2019
Het spreekwoord “Van het concert van het leven heeft niemand een programma” is hard maar klaar helder; je weet niet van tevoren hoe je leven verloopt, hoe oud je wordt, of je een goede baan krijgt, welke relatie je krijgt. Maar wat we ons niet altijd realiseren, dat we weliswaar niet vooraf ons levensconcert op een programmablad beschikbaar hebben, maar wel gaandeweg zien, hoe de samenstelling is van het orkest, dat het concert van ons leven uitvoert. Die samenstelling van het orkest, ja zelfs het soort orkest verandert tijdens ons leven. Daarom is ieders concert van het leven is uniek.
De meeste orkesten hebben ook een persoon, die de leiding heeft, de dirigent of bij fanfares en dweilorkesten diegene, die voorop loopt. Velen hebben in hun leven ook zo’n leider, of ze accepteren juist geen leiding (Ikke zelf doen!). Een orkest zonder leiding kan ook muziek doen, maar oh wee, als de instrumentalisten niet samenwerken wordt het een kakafonie.
Die dirigent is vaak een natuurlijk persoon, en in het begin van je leven zijn het er twee: Je vader en je moeder. Naderhand kan je partner die plaats innemen, anderen vertrouwen voor de leiding van hun leven op een geestelijk leider, en vervolgens op een hogere Macht, op God.
Iemand met een leven, dat vergelijkbaar is met een symfonieorkest met volledige bezetting, is het standaard type mens. Zijn of haar leven verloopt volgens het geijkte patroon: Naar school, een baan, Met 18 jaar verliefd, (vroeger nog een verloving), daarna trouwen, een groot gezin, dus kinderen krijgen, oma of opa worden. Een gevuld leven, er is niet mis mee, een rolmodel voor de samenleving. Maar als de partner wegvalt, is er een groot gat in je orkest, het duurt lang voordat nieuwe instrumentalisten gewend zijn aan de instrumenten, die er al waren..
Velen missen enkele aspecten van het symfonieorkest in hun leven, die vergelijk ik met een kamerorkest. Ze hebben zich gericht op een bijzondere opleiding, en op een wereldreis als backpacker. Terug in eigen land startten zij een carrière, en de eerste jaren was daarin geen plaats voor een gezinnetje. Ze veranderden vaak van baan (goed voor hun cv). Er waren verschillende partners, maar nooit voor langer dan een paar jaar. Het zijn interessante mensen, ze worden bewonderd om hun veelzijdigheid.
Het fanfareorkest is een geheel ander karakter. Het lijkt een beetje op het kamerorkest, het zijn mensen die heel graag van zich willen laten horen en daarom alles doen om de aandacht op zich te vestigen. Een of twee grote trommels, trompetten voor het geluid en liefst een paar aantrekkelijke dames in korte rokjes zodat de toeschouwers (mannen) de moeite nemen om langs de kant te staan als de fanfare langs komt. De fanfare vraagt om aandacht en krijgt die ook, geheel gratis. Bij nadere beschouwing zijn het soms blaaskaken..
Het harmonieorkest oftewel blaasorkest lijkt een beetje op de fanfare. Met dit verschil dat het doorgaans in een afgesloten ruimte optreedt. Je moet er moeite voor doen om ze aan te horen, net als bij een symfonieorkest moet je kaartjes kopen.
Dansorkesten zijn er tegenwoordig niet veel meer. Het is een orkest dat niet zozeer muziek maakt om naar te luisteren maar om op te bewegen. Het dansorkest is vaak ingekrompen tot een viertal musici op een podium, het speelt leuke muziek en de beentjes gaan van de vloer. Iedereen heeft in zijn leven wel eens behoefte om lekker uit z’n bol te gaan. Dan moet je een dansorkest opzoeken.
Een van de meest verguisde orkesten is het dweilorkest. Het lijkt op een fanfare, maar wat ziet het er uit! Geen kortgerokte dames, geen hard klinkende blaasinstrumenten, de enige overeenkomst is het spelen van muziek onder het lopen. Het is geen hoogdravende muziek, geen symfonie van Mozart of Beethoven, wel lekkere meezingers.
Wie herkent zich in een van deze orkesten? In elk orkest zit wel een aspect dat ik zie in mijn leven. Muziek helpt mij om me op te tillen als er onprettige dingen zijn gebeurd. Muziek uit de oude doos vervult mijn behoefte aan nostalgie. Heeft u uw lievelingsconcert al kunnen realiseren??
geplaatst door Aktivo1 - 4893 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.