terug

Humeuren & temperamenten

woensdag 14 augustus 2019

Humeuren & temperamenten is de titel van een boek van Gerrit Komrij uit 1989. Ik zag het in de boekenkast staan tussen mijn moderne boeken. De titel triggerde me om het boek even uit de kast te halen. Op de achterflap een toelichting : waar de emoties heersen zwijgt het verstand, zegt de scheurkalender. Onze gevoelens worden gezien als monsters die ons uit ons evenwicht brengen en ons uiteindelijk verslinden. Het staat niet netjes eraan toe te geven, en erover praten geeft helemaal geen pas. Nou meneer Komrij, ik heb nieuws voor U, in 2019 gaat deze vlieger niet meer op.

Gelukkig is er nu volop ruimte voor emoties en erover praten is juist een pre. Natuurlijk zit niemand te wachten op een hysterische reactie, maar een koude kikker, die nergens door uit het evenwicht wordt gebracht, geeft mij ook onaangename kriebels. Toch een beetje te snel mijn conclusies getrokken, want een paar regels even verder lees ik, "Kennen we onze emoties wel? Bestaat er zoiets als een zuiver gevoel"?, kopt Komrij er ook nog even in. De uitgever belooft me vervolgens : met een kapmes en een rugzak vol nieuwe naamborden gaat Gerrit Komrij op expeditie en hakt zich een weg door het woud van allerlei emoties. Ik open vol verwachting het boek en kan een lach niet onderdrukken. Bij de inhoudsopgave van het 204 pagina's tellende boek staan keurig gerangschikt, van A t/m Z, allerlei emoties en eigenschappen vermeld, met het paginanummer er direct achter. Ik sla een willekeurige pagina open en lees onder het kopje herinnering " Het treurige is, dat je met het klimmen der jaren, een steeds groter zak vol nutteloze herinneringen wordt". Hmm, zelfspot is hem niet vreemd, lijkt me best een interessant boek.

Even speelde ik met de gedachte dit boek eindelijk maar eens te gaan lezen, het stormachtige weer leende er zich uitstekend voor. Ik heb het toch weer dichtgeklapt, maar niet teruggezet in de boekenkast, want het onderwerp liet me niet los. Even later heb ik het boek opgepakt en meegenomen naar de computer. Lijkt me een uitstekend onderwerp voor een blog, dacht ik. Hoe zit het met de humeuren en temperamenten van ons, 50Plussers ? Welk humeur van een nieuwe partner staat je niet aan, welke eigenschap zou je graag zien?

Ik zal de aftrap geven : ik heb een hekel aan iemand met een ochtendhumeur. Omdat hij niet gestoord wenst te worden tot na het ontbijt en de koffie, plus de krant gelezen wil hebben. Wat ik wel leuk vind? Een man die uit eigen initiatief even de tafel dekt voordat we gaan eten, of alvast de tuinstoelen klaarzet met mooi weer, om samen buiten te gaan zitten. Het is een simpel voorbeeld, weet ik, en natuurlijk geen breekpunt in een relatie, maar zulke kleine dingen kunnen op den duur wel het verschil uitmaken. Of je je gaat ergeren, omdat je altijd alles aan hem moet vragen, of dat de sfeer fris en ontspannen blijft. Omdat hij oog voor dat soort dingen heeft, attent is. Gewoon een leuke man is ...

geplaatst door sixty - 4890 keer gelezen