terug

Grensgevallen

zaterdag 21 september 2019

Voor de weerkundigen begint de herfst op 1 september. Rond 23 september begint de astronomische herfst. Officieel gaat deze herfst in op 21 september.
De weersverwachting voor zaterdag 21 september zag er prima uit, en ik had nog een “Keuzedag” tegoed van mijn NS-abonnement welke besteed moest worden. Redenen te over om er een dag op uit te trekken. Van die beslissing kreeg ik geen spijt, het werd een dag met een gouden randje!

Oorspronkelijk stond Antwerpen op mijn things to do list, met zulk mooi weer is door een stad banjeren evenwel minder leuk om te doen. Daarom koos ik voor een landelijk gebied, een voor mij onbekend stukje Limburg. Na een tussenstop in Nijmegen, volgens mij de woonplaats van een andere blogger, voor een kopje koffie bij het station, vervolgde ik met een boemeltje de trip naar Reuver.

Motto werd daar na aankomst: De paden op, de lanen in, vooruit, met frisse zin. Op naar mijn bestemming, een bos even over de grens van Duitsland. Het bleek toch een pittige tippel. Nog net voor de overgang van Nederland naar Duitsland rees een uitnodigend terras van een restaurant op, dat – hoe kan het anders? – De Grens heet. Cappuccino en vlaai waren, dat vond ik, wel verdiend. En nu: de grens over. Het bleef maar bij een klein grensgevalletje, ik ken mijn grenzen wat mijn uithoudingsvermogen betreft, zodat ik maar kort dit mooie bos heb aangedaan.

Want er wachtte nog een tippel terug van ongeveer 5 km. Okay, geen echte afstanden om over naar huis te schrijven maar in een blog kan het wel.. Toen ik weer op station Reuver neerstreek vond ik het welletjes. Ik was dus niet over mijn grenzen gegaan maar wel over de grens,

Wie net als ik regelmatig met de trein reist komt ook allerlei mensen tegen. In veel treinen zijn tegenwoordig stiltecoupés. Een geweldige uitvinding van NS, die ik zeer waardeer. Niet alleen ik, ook veel treinreizigers zoeken bewust zo’n coupé op. Om rustig iets te kunnen lezen, om even bij te komen van allerlei drukke dingen en.. Belangrijk is dat iedereen in zo’n coupé die wensen respecteert. Maar zo gaat het niet altijd.

Op de banken links naast me zat een echtpaar, die opvallend rustig waren en zelfs fluisterend met elkaar spraken. Hun rust werd danig verstoord. Twee banken voor mij zat een ander (jong) echtpaar met een kindje, dat een snoeiharde stem had en de hele coupé bij elkaar krijste. Maar, steeds als dit hummel haar stem verhief slaakte de man naast mij een harde kreet. Wat bleek? Hij was behept met het Syndroom van La Tourette. Dit alles herhaalde zich drie keer, toen stapte de vrouw van deze man af op het jonge echtpaar, legde de situatie uit en wees hen erop, dat dit een stiltecoupé was. Zij waren juist daarom hier gaan zitten, om haar man niet te prikkelen. Na een korte discussie stapte het jonge stel op. Het kindje ging met haar oorverdovend gekrijs over de grens heen van de oudere man, haar gekrijs was zelfs na deze verhuizing nog te horen.

Het komt vaker voor in het dagelijkse leven, dat we over iemand grenzen heen gaan. Bewust of onbewust. Dan is het weer: Hoe reageert degene, over wiens grenzen we stappen? Doen we daar iets mee, laten we ons niets gezeggen of reageren we puur negatief? Ik denk dat u als lezer van deze blog genoeg vergelijkbare situaties kent Terwijl ik dit typte streek steeds een nare vlieg op mijn beeldscherm neer. Ook na drie keer moest ik krachtdadig een eind aan deze irritatie maken..

geplaatst door Aktivo1 - 4617 keer gelezen