Herfstgedicht
donderdag 26 september 2019
Dit mooie gedicht kwam ik tegen vandaag, op deze druilerige regendag, in het maandelijkse "nieuwsblad voor Senioren". Ik wil het graag met jullie delen.
Herfst
De bomen roesten in het zieke licht
langs somber in zichzelf gekeerde grachten.
In wilde, stormdoorvlaagde regennachten
vertoont de maan een bleek, behuild gezicht
boven de lege straten, smalle schachten.
Waar in een overbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,
terwijl de huizen op het einde wachten.
Tegen de morgen is de strijd beslecht.
Een vage geur van heimelijk bederven
heeft aan de moede wind zich vastgehecht.
Tussen een handvol dunne zonnescherven
heeft zich de zomer moeizaam neergelegd
om eenzaam en onopgemerkt te sterven.
geplaatst door sixty - 4578 keer gelezen
Vorige berichten
Soms is het leven een kunst
Soms is het leven een kunst
Als taalcoach geef ik les aan anderstaligen, maar ook aan vluchtelingen. De titel van dit blog kwam na een uitleg va
Damen Fragen
Velen kennen de beroemde scène uit de Sissi triologie. Er is een bal in het paleis. Het dreigt helemaal fout te gaan bij de mannen, conflicten. De
De rode vlag; trap er niet in
Als ik op straat loop liggen op mijn pad vaak dingen waar ik liever met een grote boog om heen loop. Mijn ogen en soms mijn neus waarschuwen mij om