terug

Opmerkingsgave

maandag 3 februari 2020

Van jongs af aan heb ik altijd veel om me heen waargenomen, tot in de kleinste details. Een zegen, want ik kan genieten van de kleinste dingen, maar soms ook doodvermoeiend. Vaak krijg ik van anderen te horen : joh, dat heb ik helemaal niet gezien, dat is me niet eens opgevallen, let toch niet op al die dingen. Dat dan ik niet helpen, zeg ik dan, ik zie het allemaal! Die ervaring heb ik al vanaf mijn jeugd.

Ik onthoud ook veel, daar zit hem de kneep. Naderhand krijg ik dan een flashback en ga ik erover nadenken, terwijl ik dat meestal helemaal niet wil, maar het gebeurt gewoon. Daar moest dus hoognodig verandering in komen. Tegenwoordig probeer ik, wat ik naar mijn smaak teveel heb gezien, wat meer van me af zetten. Ik zeg tegen mezelf : hou je bij je eigen kippen, het zijn jouw zaken niet. Soms helpt het, maar als ik iets onrechtvaardig, asociaal of gemeen vind, heb ik nog steeds moeite om het los te laten. Ik heb mezelf nu aangeleerd om dan een denkbeeldige glazen stolp over me heen te trekken, zodat het me minder raakt. Een man die lange tijd bij slachtofferhulp had gewerkt en al die zware verhalen niet mee naar huis wou nemen, had ook een goede tip. Hij zei, denk dat je onder de douche staat en laat het water gewoon over je rug wegstromen het doucheputje in, dat helpt om het los te laten. Maar.... begon ik.

Hij keek me lachend aan. Je wilt nu zeggen dat je bij een (levens) partner de lat wel een paar gaatjes hoger mag leggen ? Ja, precies, zei ik, want van die lieve man, wil ik graag nog lange tijd genieten. Nou, kijk dan eens wat minder door dat vergrootglas. Je gaat dan vast veel relaxter met de dingen om en dat werkt met daten veel beter. Succes, dame ! Helemaal waar, dacht ik ...

geplaatst door sixty - 3247 keer gelezen