Lintjesregen - maar de bui komt later...
zaterdag 25 april 2020
Op 24 april dit jaar vond de eerste fase plaats van lintjesregen 2020. Ruim 3000 personen uit alle lagen van de samenleving kregen een telefoontje van de burgemeester van de gemeente, waar ze in wonen; hun burgervader deelt hen mede, dat het Zijne Majesteit heeft behaagt hen een onderscheiding te verlenen. Het lintje werd die dag niet uitgereikt, in verband met de corona-maatregelen vindt het opspelden en de huldiging van de gedecoreerden op een ander tijdstip, later dit jaar plaats.
Alle voorafgaande jaren ging deze feestelijke gebeurtenis aldus; de personen, die een lintje kregen werden met een smoesje naar het stadhuis gelokt, waar inmiddels hun familie en bekenden klaar stonden om getuige te zijn van de decoratie. Er zitten aan dit spektakel heel wat haken en ogen. Weliswaar kan iedereen er een steentje aan bijdragen, dat iemand met zo’n fraaie versiering in het zonnetje wordt gezet, maar dat gaat niet zomaar! Van iemand, die maar liefst vier voordrachten moest indienen hoorde ik, dat er veel moeite voor gedaan moest worden voordat de lintjes toegekend zouden worden.
Vroeger, pakweg twintig jaar geleden, golden er andere richtlijnen voor het indienen van een verzoek voor een lintje. Onder het aantal personen dat onderscheiden werd was een zeer groot deel afkomstig uit de ambtenarij, uit bestuurlijke organisaties en het bedrijfsleven; hun verdienste bestond dan daarin, dat zij 25 of 40 jaar werkzaam waren geweest en dat hun lange loopbaan een onderscheiding rechtvaardigde. Er waren zelfs richtlijnen voor welk soort decoratie iemand kon krijgen gelet op de lengte van het dienstverband. Voor leden van de Eerste en Tweede Kamer en leden van de provinciale en gemeentelijke overheid was het bijna als vanzelfsprekend, dat ze na vele jaren in hun functie gedecoreerd zouden worden. Leden van de Tweede Kamer werden dan Ridder in de orde van de Nederlandse Leeuw. Hoewel.. Iemand als de overbekende Boer Koekoek is destijds die onderscheiding onthouden, iets waar toen nog veel om te doen is geweest.
Nu gelden – gelukkig- andere criteria. Doorgaans ligt de focus voor het verlenen van een lintje op mensen, die zich belangeloos voor de samenleving verdienstelijk hebben gemaakt. Wie zich jarenlang heeft ingezet als vrijwilliger heeft dan een streepje voor op diegenen, die louter een bepaald aantal jaren in een openbare functie aan de weg hebben getimmerd.
Wat is eigenlijk het belang van het opgespeld krijgen van een lintje? Als ik dit getalsmatig bekijk zijn er gelukkig in Nederland buiten de gedecoreerden meer mensen, die met hart en ziel hun vrije tijd opofferen, meestal zonder dat daar iets tegenover staat, zonder dat ze daar ooit met een lintje voor gewaardeerd worden. Dat is misschien nog het belangrijkste aspect: ooit las ik dat vrijwilligers het cement van de samenleving zijn. Ze zijn onbetaalbaar… Maar dat laten wij hen helaas ook vaak merken. Zelfs bij de lintjesregen geldt dat dus ook: Paarden die de haver verdienen krijgen die niet altijd.
Het verkrijgen van een onderscheiding hangt namelijk aan de ene kant af van het belang van iemand inzet, maar daarnaast ook van de bereidheid van zijn of haar omgeving, in casu de organisaties, waarin iemand actief is geweest daar wat aan te doen. Die moeten daar moeite voor doen, zij kunnen dus hun waardering voor de inzet uiten door hem / haar voor te dragen voor een lintje.
Er zijn mensen, die helemaal niet gesteld zijn op een decoratie. Uit bescheidenheid, maar ook uit principe. Ik vind, dat het waarderen van onze medemensen voor wat ze voor ons doen in het algemeen heel belangrijk is. Dat draagt bij om hen te motiveren. Het geldt ook in klein verband, zelfs binnen een relatie! Het woord “Dankjewel” komt mij niet altijd snel over de lippen. Zo’n gemeend bedankje mag best gepaard gaan met een tastbare attentie. Mooi trouwens dat de bloemenzaken anders dan veel andere winkels het in deze tijd niet slecht doen. Het begint zelfs al met het moment, dat iemand de moeite neemt om voor een afspraakje tijd vrij te maken en een stukje te rijden. Misschien heb ik sommigen van mijn lezers nu een hint gegeven. Wie de schoen past trekke hem aan…
geplaatst door Aktivo1 - 3511 keer gelezen
Vorige berichten
Zo vrij als een vogeltje of een vleermuis
Voor middelgrote afstanden (tot pakweg 25 km.) maak ik bij voorkeur gebruik van mijn gewone fiets zonder elektrische ondersteuning. Voor grotere af
Herinneringen liggen aan de bron voor de toekomst
Herinneringen liggen aan de bron van de toekomst
Herinneren…Weet je nog mam, toen we… Onlangs zaten we met heel ons gezin aan
Als je voor een dag een man zou mgen zijn
Iedere maandagmiddag ontmoet ik in het dorpshuis een groepje alleeenstaande dames. Onder leiding van een activiteiten begeleidster gaan dan we iets