terug

Verwaarloosde contacten

vrijdag 3 april 2020

Deze tijd van sociale onthouding is best geschikt om in mijn oude papieren agenda van jaren geleden het adressenbestand een keer door te nemen. Ik zie dat ik al lange tijd met een aantal mensen geen contact meer heb gehad. Ik ga met het adresboek op de bank zitten en vraag me af hoe dat zo gekomen is. Niet dat ik nu zo'n geweldig druk leven heb, Ik heb geen kleinkinderen, ook geen huisdieren en mijn 2 volwassen zonen wonen beiden al jaren in Amsterdam, Ze bellen regelmatig met hun moeder, maar zijn niet zo langs komerig, want ze hebben allebei een druk sociaal leven.

Ik zie in de alfabetische pagina's met achternamen dat er veel lang getrouwde echtparen tussen staan. Met de vrouwen heb ik getennist, koffie gedronken, gewinkeld in Alkmaar, samen vaak naar de markt in Heemskerk of in Beverwijk geweest. Hun mannen zijn ondertussen allemaal gepensioneerd, dus blijven deze vrouwen tegenwoordig liever thuis bij hun man of gaan er nu lekker samen op uit. Ze gaan meerdere keren per jaar met vakantie en hebbben het ook druk met oppassen op de kleinkinderen. Enige bladzijden verder in mijn bestand kom ik wat namen van vroegere vriendjes tegen. Nee, die ga ik ook niet bellen. Zij zijn, net als ik, allang verder gegaan met hun leven en staan soms niet eens met een 06-nummer in dit oude boekje.

Nu kom ik bij het moeilijkste gedeelte, de mensen die ikzelf niet meer zo leuk vond. Ik denk na hoe dat ook alweer is gebeurd. Waarschijnlijk zijn we uit elkaar gegroeid door andere interesses. Bij de C staan de ex-collega's van mijn laatste werkgever. Goh, heb ik bijna nooit meer gesproken de afgelopen jaren. Bij de W zie ik een bladzijde met namen van de wandelclub van stichting Welzijn, allemaal pittige wandelaars. Wandeltochten van meer dan 15 km in krap 3 uur tijd, vanaf het NS-station in Castricum. Ga ik dat wandelen weer oppakken? Nee, mag niet eens momenteel (max 2 of 3 personen). Het is voor mij bovendien ook te vermoeiend geworden, Ik loop nu veel minder ver en langzamer, dus ook niet meer zo goed getraind.

Bij de F van familie : ooms en tantes. Oei, daar zijn er intussen al heel wat van overleden. Neven en nichten dan? Na de diverse begrafenissen van ooms en tantes zijn die contacten in rap tempo verwaterd. Er zou nog een reunie komen, maar dat is helaas nooit van de grond gekomen. Conclusie : het is goed zoals het nu is. Ik bewaar het boekje wel, voor het geval ik nog een keer wil weten : wie was ook alweer die man of vrouw, waar ik toen mee naar ,,, ben geweest?

geplaatst door sixty - 2921 keer gelezen