terug

Kassa-perikelen

donderdag 28 mei 2020

Aangezien ik vroeg op de dag een monteur in huis zou krijgen voor een nieuw slot op mijn kastdeur, besloot ik die morgen om al voor 8 uur mijn boodschappen te gaan doen. Het was heerlijk rustig in de winkel. De paar mensen die al in de supermarkt waren, had ik echt geen last van. Ik kon overal goed bij en binnen een kwartier liep ik richting kassa. Er stond een grote man af te rekenen, daar achter stond een andere man bij zijn 1,5 meterlijn met zijn boodschappen op de loopband en ik sloot me daar weer 1,5 meter achter aan in de wachtrij, precies zoals de lijnen op de grond het voorschreven.

Toen de 2e man ging afrekenen, schoof ik door naar de lijn bij de boodschappenband en begon mijn waren op de band te leggen. Er liep een 3e man richting kassa, maar die ging pal achter mij staan en begon zijn spullen ook al op de band te zetten. Ik schrok, want hij stond heel dicht achter me. "Meneer, even wachten hoor, zei ik, er is nu geen 1,5 meter afstand". De man werd boos, ik moest niet zo zeuren, zei hij. De man voor me, die net had afgerekend, draaide zich om en viel me bij. "Meneer", zei hij tegen de man achter me, "deze dame heeft gelijk. We willen geen van allen Corona oplopen. U moet gewoon achter uw lijn blijven staan". De man bleef echter vlak achter me staan en werd steeds kwader. "Nou ja, ik lette even niet op, maar deze dame hoeft dan niet gelijk zo agressief te doen", zei hij luid .

De grote man was ook nog niet weg en had het hele voorval gevolgd. Hij richtte zich nog meer op en leek daardoor nog groter. Op rustige toon, maar met gezag in zijn stem, zei hij tegen het heethoofd achter me. "Man, ik heb alles gezien en de enige die hier fout is en ook agressief doet, bent U". Dat hielp, de man hield verder zijn mond, ging iets naar achteren, zodat ik kon afrekenen. De kassiere gebruikte echter niet haar verdeelstok om mijn boodschappen te scheiden van de geirriteerde man, dus die van hem kwamen diiect achter mijn spullen aan. O jee, straks loopt die man vlak langs heen me door dit nauwe gangetje, dacht ik, dus kieperde ik snel alles in mijn boodschappenkar en liep naar een rustige plek achter de kassa, waar ik achter wat hoge kamerpklanten, ongezien mijn tas kon inpakken.

De man liep met zijn winkelwagen door de hal naar buiten en begon vervolgens tegen het meisje, dat buiten de gebruikte karren schoon moest maken, te mekkeren over het voorval. Toen ik mijn boodschappen had ingepakt, ging ik dus maar uitgebreid de kassabon bestuderen en wachtte zelfs, nadat hij verdwenen was, nog ruim 1 minuut, voor ik naar buiten liep. Het was nu 08.15 uur en ik was de enige buiten bij het fietsenrek. Toen ik aanstalten maakte om naar huis te fietsen, startte er opeens een auto, niet ver bij me vandaan. Het was de vervelende man en hij ging met zijn auto vlak voor me staan, zodat ik niet weg kon en draaide zijn raampje open. Nee, he, dacht ik, niet weer! Mijn hart bonkte in mijn keel. Ik durfde niets te zeggen, keek hem aan en bleef stokstijf staan.

De man was nu echter volkomen rustig en hij zei : "mevrouw ik was fout, maar ik deed het niet expres. Ik bied U mijn excuses aan". Oke, zoiets kan een keer gebeuren, zei ik. Zand erover en fijne dag verder, zei ik ook nog tegen hem. De man reed weg. Pfff, dacht ik opgelucht, dat is gelukkig goed afgelopen...

geplaatst door sixty - 5255 keer gelezen