Ongelukkig in het spel â gelukkig in de liefde? Tjaâ¦
maandag 25 mei 2020
Niet zo lang geleden heb ik u mijn visie verteld over de hoofdprijs in de liefdes-loterij. Het leven is op zich natuurlijk een grote Bingo. Soms lijkt het wel op Russische Roulette, als ik bedenk wat er mis ging, waardoor dat nare virus ons in zijn greep kreeg. Velen hebben naar mijn mening verkeerd gegokt, hoewel ze zich dat niet echt bewust waren.
Wie van u waagt er wel eens gokje door een lot in een loterij te kopen? Ik heb dat nooit gedaan! Een keer zat er in het kerstpakket van mijn werkgever een kwart staatslot, maar dat moest je eerst activeren. Uiteraard had ik geen prijs, maar daarna kreeg ik regelmatig het verzoek via de mail om weer een kansje te wagen. Van die mogelijkheid heb ik geen gebruik gemaakt, ik heb me afgemeld voor deze organisatie…
In mijn jeugdjaren werd ik regelmatig geconfronteerd met een andere manier van pogingen om rijker te worden door geld in te leggen op een gokspel. Mijn vader zag het evenwel niet als puur geluk, als hij wekelijks het formuliertje van de voetbaltoto invulde. Voor het invullen had hij stapels documenten geproduceerd met berekeningen van voetbaluitslagen van alle clubs uit verschillende divisies, die op het totopapiertje vermeld zouden kunnen worden. Die calculaties waren zijn levenswerk. Eind van de week bracht hij of ik het totoformulier naar de sigarenboer, en dan zat hij zondag vol spanning bij de radio naar de uitslagen te luisteren.
Mijn ouders zijn 38 jaar getrouwd geweest, totdat vader plotseling nog vrij jong (71) overleed. In die “goeie ouwe” tijd had papa twee keer in de toto een klein prijsje, wat in geen verhouding stond tot het geld dat hij er in geïnvesteerd heeft. Toegegeven, hij heeft wel veel voldoening aan deze “hobby” beleefd.
Na zijn overlijden was mijn moeder weduwe, zij heeft evenwel nooit een gokje gewaagd. Niet in de toto, waar zij al helemaal geen sjoege van had, maar ook niet in de loterij. Zoals ik het heb mogen zien waren ze gelukkig in de liefde, hij was haar eerste partner en zij was ook zijn eerste vrouw. Dat ondanks dat ze niet echt jong waren, toen ze elkaar ontmoetten, kort na het eind van de Tweede Wereldoorlog.
Wat gaat dat alles tegenwoordig anders. Ik heb de indruk, dat veel meer mensen in de liefde een tweede kans krijgen en ook benutten. De liefdes-tombola draait volop. Maar evenals je wanneer je een lot koopt natuurlijk hoopt te winnen, hoop je ook door het meedoen aan het rad van avontuur dat datingsite heet beloond te worden voor je inschrijven en deelname.
Binnenkort hopen we weer het Casino dat Amor oftewel Cupido heet binnen te kunnen gaan. Ook het speelhol, waar alles om geld draait opent misschien later dit jaar weer zijn deuren. U wordt in het Casino in Zandvoort wellicht ontvangen door een keurig geklede portier, die u naar de croupier brengt. Wat gaat u inzetten, en ook op welk nummer? Durft u hoog spel te spelen? Waar mijn vader destijds bij de toto dacht nog wat invloed te hebben op het percentage kruisjes dat hij goed had gezet op zijn formuliertje is een inzet in het gewone Casino een sprong in het diepe. Hoe zit dat in Casino Amor? Hoe groot is daar het slagingspercentage? Of geldt daar: Wie niet waagt, die niet wint?
Als uitsmijter: Wat is er belangrijker: Gelukkig in het spel of in de liefde? Mijn lieve ouders hadden het niet breed, maar ze hebben het volgehouden. Mooi is natuurlijk als spel en liefde altijd goed lopen. Helaas, dat is maar zelden zo…
geplaatst door Aktivo1 - 3287 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.