Love with Limits

De meeste mensen weten van zichzelf best wel wat de zwakke punten zijn. Iets anders is de vraag, doe je er ook wat mee? Tegen mezelf zeggen : ik was ver weg met mijn gedachten, ik weet niet meer waar ik mijn huissleutels gelaten heb. Dat is gewoon een slap excuus omdat ik ze niet gelijk in mijn tas heb opgeborgen, of terug heb gehangen op de vaste plaats. Het kost me soms veel tijd om ze weer terug te vinden. Ik heb ze gewoon ergens achteloos op een rare plaats neergekwakt, toen ik binnen kwam. Daar heb ik gelukkig alleen maar zelf last van, toch overkomt het me af en toe opnieuw. Gewoon een kwestie van teveel afgeleid zijn, of automatisch handelen zonder na te denken.

Lastiger wordt het als anderen de dupe zijn van onnadenkend gedrag. Ik had een zwager die op elk verjaarsfeest de schaaltjes met lekkere hapjes bijna in zijn eentje zat leeg te eten. Hij vergoeilijkte dat met een portie zelfspot : Ik ben nu eenmaal een enorme snoeper, zei hij met een stralende lach. Het gevolg was, dat ik, de gastvrouw, dan maar regelmatig met de schalen hapjes in de rondte ging om mijn andere gasten ook van genoeg lekkers te voorzien. Nou is dit een kleinigheid, dus ik zei er verder niks van. Ik hoopte alleen dat hij de hint begrepen had. We zijn inmiddels vele jaren verder. Hij is allang naar het andere eind van het land verhuisd en hoog bejaard, dus ik zie hem niet meer op feestjes.

Anders wordt het als iemand keer op keer niet op tijd op een afspraak verschijnt, maar meer dan een uur te laat is, zonder even te bellen of te appen. Dan kom je er niet mee weg door nonchalant te zeggen : ik kan gewoon niet goed plannen, ik heb moeite om op te schieten, de tijd gaat altijd sneller dan ik dacht. Als ik dat meerdere keren heb meegemaakt, zeg ik op een gegeven moment : ik vind het vervelend dat ik weer zo lang op je heb moeten wachten, ik was hier wel op tijd. Ik verwacht echt niet een radicale omslag, maar laat je goede wil eens zien door volgende keer wel op tijd te komen. Als die persoon er dan nog niks mee doet, houdt het voor mij op. Eerder van huis gaan is niet zo moeilijk. Gewoon een kwestie van zelfreflectie, lijkt me.

Zelfdiscipline is het moeilijkst. Dat is nodig als je iets wezenlijks aan je gedrag of houding wilt veranderen. Bij mij kwam dat pas echt goed binnen toen ik deze zin van Albert Einstein las : als je blijft doen wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. M.a.w : als je steeds hetzelfde paadje blijft lopen, kom je nergens anders. Het is een oproep tot verandering en het doorbreken van patronen. Het is ook een quote in management- en veranderingsprocessen. Het benadrukt het belang van innovatie, het nemen van andere wegen om vernieuwing te bereiken.

Bij social media en daten werkt het weer anders. Je kent hem of haar meestal nog niet zo goed, dus weet je niet hoe het contact gaat lopen. Het is vaak veel anoniemer door het gebruik van Nicknames. Een veel gebruikte kreet is "doorscrollen" als men iets niet leuk vindt. Als er online discussie ontstaat, haakt iemand soms af met de zin "ik ga op mijn handen zitten". Bij een persoonlijke ontmoeting is tussendoor een vraag stellen beter dan meteen impulsief reageren. Je hoopt de ander beter te begrijpen. Je oordeelt dan ook niet meteen en kan jouw reactie nog bijstellen. Luisteren is tevens ook een goede vorm van zelfdiscipline, toch?

“Prosecco, graag. Ja, nu al; ook al is het nog geen lunchtijd. Het is altijd wel érgens op de wereld 5 uur. Zonde om te wachten op een ‘geschikt moment’. Dat moment komt nooit. Je moet het zelf creëren.”

“Mijn vriendinnen noemen het ‘chaos’, ik noem het ‘opties openhouden’. Ze zien mijn agenda vol met uitjes, dates en feesten en krijgen spontaan kortsluiting. Maar ik heb gewoon een hekel aan gemiste kansen. Het is simpelweg een kwestie van genoeg proeven voordat je een hoofdgerecht kiest. Je koopt toch ook niet meteen een huis na de eerste bezichtiging? Ik in ieder geval niet.”

“Neem vorige week. Dinsdag: Thomas. Leuke man op papier, prima baan, bijna met vroegpensioen; kon een gesprek voeren. Maar hij bestelde spa rood en begon over de details van zijn werk. Kurkdroog. Ondertussen zag ik op Instagram een vriendin cocktails drinken in Lissabon. Dat kwam wel even binnen. Ik heb een noodgeval gefaket en ben vertrokken. Thomas was misschien wel een man met een plan, maar hij was zeker geen verrassing.”

“Woensdag: Benjamin, de zeiler. Mooie kop, mooie verhalen, we hadden een duidelijke 'klik'. De vibe was perfect. Totdat hij mijn hand pakte en over ‘ons’ begon te praten. Toekomstplannen. Samen een weekend weg boeken. Echt; ik voelde de muren op me afkomen. Mijn agenda, ik had daarna nog een ademworkshop en een foodtruckfestival, houdt niet van dat soort vastigheid. Ik heb het afgekapt met een vage belofte en ben weggegaan.”

“De derde kandidaat, op donderdag, heb ik niet eens afgewacht. Hij had geappt dat ‘ie iets later zou zijn. Ik zat in de bar op hem te wachten, scrollend door de perfecte levens van anderen en het werd me ineens klinkklaar kraakhelder: de jacht is de beleving. De opties openhouden is het doel. Ik heb een taxi besteld naar een filmfeest waar ik na die date toch al naartoe wilde. Het besef dat ik die avond kreeg, was me op dat moment meer waard dan welke date dan ook.”

“Het is niet dat ik bindingsangst heb. Dat vind ik zo'n zwaar woord. Ik ben gewoon allergisch voor middelmaat. Mijn angst is niet om me te binden, mijn angst is om me te binden aan de verkeerde en daardoor de ware te missen. Die ene die misschien wel op dat feestje van volgende week staat. Mijn man moet me elke dag met zichzelf verrassen. Zodra iets té gewoon voelt, te ‘bekend’, dan weet ik: dit is een leuke tussenstop, maar niet het einddoel. Dan moet ik weer verder.”

“Weet je; mannen willen altijd 'bouwen'. En bouwen klinkt als werk. Als een bouwtekening die vorm moet krijgen. Een vaststaand plan. Ik wil geen huis, ik wil een wereldreis zonder reisschema. Ik verzamel momenten. De ‘bijna-kus’ met die wereldvreemde kunstenaar, de diepe gesprekken met de bebaarde filosoof… Het zijn losse scènes. Perfecte fragmenten. Als je ze aan elkaar plakt, krijg je geen speelfilm, maar een trailer. En een trailer is altijd beter dan de film zelf. Die laat de saaie stukken weg. Precies zoals het hoort.”

“Een vriendin vroeg me laatst, na de zoveelste anekdote die ik vertelde: ‘Maar wat zeg je dan als je een eerste bericht stuurt? Hoe start je dat circus steeds opnieuw op?’ Simpel. ‘Jij lijkt me wel een avontuur…’”

Deze Single Story is fictief. Het verhaal is 'opgetekend' in Grand Café 'De Nieuwe Kans', dat alleen op digitaal papier bestaat. Dat het allemaal verdacht veel op de werkelijkheid lijkt, is puur toeval. Maar misschien ook niet...

^{Jaren geleden leerde ik via Abraham Hicks hoe je je vibratie op kon krikken. Dat doe je heel makkelijk met een focuswiel. In het begin is dat even wennen en kan het toch even duren eer je je beter gaat voelen. Maar op den duur gaat dat steeds sneller.}

Wat is een focuswiel vraag je? Ik zal het uitleggen.
Je begint met iets positiefs opschrijven wat je op dat moment echt voelt. Als je je niet zo blij voelt kan dat even zoeken zijn, maar er zijn altijd dingen waar je toch dankbaar of blij voor kunt zijn.
Bijvoorbeeld dat je mooi haar hebt, of lange slanke vingers, fijne gordijnen die lekker dik zijn, een lekkere warme trui aan je lijf. Maar je kunt ook starten met blij zijn dat de zon schijnt en je een vogeltje hoort fluiten.
Het handigste werkt het als je de stellingen kort houdt en liefst beginnend met ‘ik ben...’ of ‘ik hou van’, al is dat niet met elke stelling mogelijk.
Om een idee te hebben, zal ik er een paar doen:
Ik ben blij dat de zon schijnt
Ik hou van mijn haar
Ik geniet van buiten wandelen
De vogeltjes heerlijk horen fluiten
Ik voel me dan zo blij
Ik zou liefst huppelen en dansen door het bos!
Heerlijk op blote voeten
Ik geniet!

Als je voelt dat je blijer gaat worden, kun je meer naar dingen over jezelf gaan schrijven. Niet perse alleen van je lichaam, maar vooral van je persoonlijkheid.
Prijs jezelf de wereld in, maar alleen met dingen die echt waar zijn, waarvan jij voelt dat het zo is. Als je ergens niet helemaal achter staat, zelfs al is het eigenlijk de waarheid, dan moet je het achterwege laten.
Als je zou schrijven “ik ben gelukkig” terwijl je daarbij van binnen voelt dat je je niet echt gelukkig voelt, dan moet je dat niet op gaan schrijven. Daarmee haal je je goede gevoel namelijk weer naar beneden. Dat schiet niet op!

Het kan heel goed dat je in het begin pagina’s achter elkaar vol moet schrijven, maar op het laatst was ik er soms al met slechts 3 zinnen!
Het is net als spieren trainen: hoe meer je het doet, hoe makkelijker het gaat.
Het werkt het beste als je dit elke dag doet, liefst aan het begin van de dag. Dan begin je de dag al met een heerlijke vibe.
Je kunt het ook tussendoor nog doen als je even een opkikker nodig hebt.
En wat ik al zei, op den duur ben je vaak met een paar zinnen schrijven alweer “op peil”.
Het is niet iets wat je uren kost, het levert je wel heel veel op!

Nou is er een soortgelijk iets wat je kunt doen om je oestrogenen te verhogen. Dit is dus alleen voor vrouwen.
In tegenstelling tot het goed gevoel focuswiel, begin je nu met dingen waar je je niet goed over voelt én dan in verband met het niet hebben van een man in je leven.
De reden hiervan is dat vrouwen vaak niet echt helder hebben waarom ze een man nodig hebben of zouden willen in hun leven, want velen menen alles zelf te kunnen doen.
Maar ook omdat het niet prettig is om te voelen wat je allemaal mist doordat je geen man hebt in je leven. Dat gemis wordt onderdrukt. Het gaat doorgaans om een stukje verdriet, onzekerheid, pijn, angst.
Wat precies, zal niet bij iedereen hetzelfde zijn, maar vaak is het angst om nooit meer iemand te vinden en dus altijd alleen te gaan blijven. Of onzekerheid omdat je deep down denkt dat je niet goed genoeg bent. Of je hebt de overtuiging dat er geen goede mannen meer zijn enzovoorts.

Het is belangrijk om het gemis te voelen, zodat je weer helder hebt waarom je een man in je leven wilt, maar ook omdat je oestrogenen hierdoor al omhoog gaan.
Oestrogeen is namelijk niet alleen het leuk, lief en aardige, maar alle gevoelens. Ook angst, verdriet, boosheid.
Het werkt dan ook door dat je meer open wordt om een man in je leven toe te staan als je niet meer in dat onderdrukken zit en dat “ik kan het zelf wel”. Mannen voelen dat, het trekt niet aan.

Nadat je al die dingen opgeschreven hebt die je mist omdat je geen man hebt, ga je over naar positieve dingen die je wel hebt. Natuurlijk ook met betrekking tot relatie en liefde, want anders schiet je weer in “ik kan het zelf wel!”
Daarbij kun je denken aan dingen als:
Er zijn genoeg leuke mannen
Ik ben leuk/aantrekkelijk/jong/etc. genoeg
Ik heb de vrijheid om te gaan daten
Ik kan genieten van contact met mannen
Ik vind het leuk nieuwe mensen te ontmoeten
Ik kan zo ook makkelijk een fijne man tegenkomen

Of wat je zelf ook maar kunt bedenken wat voor jou van toepassing is.
Ook dingen die je makkelijk kunt doen die je vrouw-zijn koesteren, kun je erbij schrijven.
Dat kan heel simpel zijn. Misschien elke dag die heerlijk geurende bodylotion of eau de toilette gebruiken waar jij je zo vrouwelijk door voelt. Of fijne muziek opzetten om op te dansen. Of een keer een leuke jurk aan doen.
Heel persoonlijk, dus iedereen moet dat zelf invullen natuurlijk.
Oh, wat ook heel goed is, en ook je oestrogenen verhoogt: een massage!

Ik heb zelf de oefening om oestrogenen te verhogen gedaan en het voelt echt heel fijn! Buiten dat heb je weer helder waarom je ook weer die leuke man zoekt.
Nog een reden: mannen ruiken oestrogenen (feromonen) en daardoor ontstaat aantrekkingskracht. Zonder oestrogenen valt dat weg. Als je nog vruchtbaar bent, gaat dat vanzelf. Na die jaren mag je er actief aan werken.