Netjes afberichten
vrijdag 4 september 2020
Bij het afscheid nemen na de 1e date komt het moment waarop ik voorzichtig aftast hoe de vlag erbij staat. Ik zeg dat ik de ontmoeting gezellig is geweest en vraag : hoe nu verder? Hij had het ook gezellig gevonden, zei hij, maar hij wilde er nog even over nadenken. Is dat een slecht teken? Dat hoeft niet.
Ik wil immers ook de date even laten bezinken, alvorens opnieuw contact met elkaar op te nemen. Onwillekeurig denk ik aan de uitspraak, bij twijfel niet inhalen. Maar is dat terecht? Thuis laat ik de hele date weer de revue passeren. Bij het afspreekpunt was hij mooi op tijd geweest. Hij zag er verzorgd uit. Hij had een prachtig overhemd aan, een perfect passende broek bij zijn overhemd en ook mooie schoenen aan. Hij had het dus belangrijk gevonden om goed voor de dag te komen, allemaal pluspunten. Op het terras gingen we een kop cappuccino drinken en we hebben wel 1 uur gezellig zitten babbelen, ook prima. We hadden beiden onze duinkaart meegenomen en we vonden elkaar leuk genoeg om daarna nog even in het duingebied te gaan wandelen. Met het advies van Rodejas in mijn achterhoofd, "op de drukke paden blijven" gingen we op pad. Hoewel, hij leek me niet gevaarlijk en dat was hij ook niet.
Het voordeel van wandelen is, dat buiten gehoorafstand van het terras, de gesprekken wat persoonlijker worden. Hij vertelde tijdens het wandelen over zijn scheiding en zijn 2 lange relaties daarna. Oei, het viel me op dat hij hard oordeelde over alle 3 de dames. Nou ga je natuurlijk niet voor niks uit elkaar, maar ik let er zelf altijd goed op dat ik mijn ex-man en mijn ex-relatie (12 jaar), als persoon niet negatief afschilder. Ik zeg liever "met de kennis van nu, dat onze karakters toch niet zo goed bij elkaar pasten" over mijn ex-man. Maar ook dat hij een uitstekende vader was en nog altijd is voor onze 2 zonen. Over mijn ex-vriend zeg ik, "dat het liefdeskaarsje na vele jaren helaas uitgedoofd is, maar dat ik hem nog wel als een goede vriend zie. Dat de relatie echt over is en dat ik daarom op een datingsite sta". Tenslotte zeg ik, we hebben niet voor niks zo'n lange relatie gehad en dus ook de goede tijden meegemaakt.
Het gesprek ging gelukkig vrij snel daarna weer over andere zaken. Na afloop van de wandeling hebben we nog een drankje op hetzelfde terras genomen. Toen kwamen er toch wat belangrijke verschillen tussen ons aan het licht. Dus hebben we bij het afscheid afgesproken om er allebei nog eens goed over na te denken. Twee dagen later had ik nog steeds geen bericht van hem. Na enig zelfberaad hakte ik toen maar de knoop door. Ik besloot er niet verder mee door te gaan, dus moest ik hem een afbericht sturen. Maar hoe doe je dat zonder te kwetsen? Het standaard-afbericht kon niet meer. We hadden genoeg aanknopingspunten gevonden om elkaar te ontmoeten, dus 3 van de 4 standaard 50plus-afberichten vervielen daarmee. Ik was ook niet met nog iemand anders aan het daten (afbericht nr. 4). Bovendien was ik hem, na bijna 3 uur samen te hebben doorgebracht, een persoonlijk afbericht verschuldigd, vond ik.
Ik heb het volgende bericht gestuurd. "Ik heb een gezellige middag met je gehad, waarvoor dank. Toch heb ik niet de behoefte om ons contact verder voort te zetten, omdat ik denk dat wij geen relatie gaan krijgen. Ik wens je veel succes met daten verder, groetjes... Ik heb geen reden genoemd. Drie uur later kreeg ik een PB terug. Bedankt voor je berichtje, het was zeker gezellig. Jammer, maar ik respecteer je keuze. Jij ook veel succes bij het daten.
Het is goed zo, dacht ik, elkaar gerespecteerd en ook in elkaars waarde gelaten ...
geplaatst door sixty - 3080 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.