terug

Op tijd teruggefloten.

vrijdag 11 september 2020

Herken je dat ook? Ik wel! Ik loop door de stad en overal schreeuwen de affiches en de etalages me toe: Koop me! Als de bankrekening het toelaat, waarom zou je het niet doen? En ook als de financiële situatie de kosten van de aanschaf niet voor 100 % dekken, dan kun je bijna altijd het verschil door een lening overbruggen. De kredietmaatschappijen en de banken staan te popelen om je over de streep te trekken. Met de lage rente op spaargeld is het heel aantrekkelijk iets met je geld te doen.

Zo liep ik op een zaterdag met mijn beste vrienden door Zutphen, een alleraardigste stad aan de IJssel. Een Hanzestad, net als bijvoorbeeld Zwolle en Kampen. Met alle voorzieningen die een mens zich kan wensen. Deze stad trekt veel dagjesmensen uit de Achterhoek en uit Duitsland. Ik had vooraf mij op Funda laten verlekkeren door de huizenprijzen, die daar stukken lager liggen dan in het westen van het land. Waar ik in mijn stad een tweekamer appartement voor koop kan ik in Zutphen eigenaar van een leuke tussenwoning worden, met voor- en achtertuin. Mijn vrienden en ik hebben daar een paar huizen van buiten bekeken, die voor mij geschikt zouden kunnen zijn. Maar….

Toen ik weer na een leuke dag in de Achterhoek thuis was heb ik nog eens goed nagedacht over een eventuele verhuizing, ik was opnieuw bij de les. Het spreekwoord oude bomen verplaats je niet moet ik goed in het achterhoofd houden. Ik heb geen betaald werk meer, maar wie nog een baan heeft en niet van huis kan werken is een verhuizing naar een andere regio een sprong in het diepe. Je krijgt niet zo snel een vaste baan meer op latere leeftijd. Er is een groot verschil of je een huurhuis dan wel een koophuis hebt. Sommigen wonen nog door historische afspraken met de verhuurder in een relatief goedkoop huurhuis, maar dat krijg je elders niet meer terug.

Er zijn natuurlijk ook plusjes. Afgezien van de leuke koopprijs (meer huis voor je geld) is het leven is daar rustiger, er is veel meer ruimte om vrij te ademen. Er is minder criminaliteit dan in een grote stad, en ik heb in elk geval contact met mijn vrienden.
Toch zijn er veel twijfels. De mentaliteit van de mensen landelijke streek is anders. Mensen zijn er meer op zichzelf en/of op hun familie gericht. Een kleinere stad heeft niet zoveel mogelijkheden als een grote stad in het westen. Het contact met de familie, vooral met mijn kleinkinderen, zou echt minimaal worden, andere sociale contacten moeten weer helemaal opnieuw opgebouwd worden. Ik loop daar niet zo snel een oude kennis tegen het lijf. oude vrienden en kennissen worden online- of belvrienden.

Het volgebouwde westen heeft toch nog veel variatie qua natuur. Er wordt wel eens beweerd dat het gras altijd elders groener is. Dat dit anders is, ervaar je pas na een verhuizing..
Mijn vrienden zijn pensionado’s, die zitten in de winter in zonnige streken. Dat aanspreekpunt mis ik dus de helft van het jaar… Jammer, dat ik zo’n leuk huisje niet daar kan kopen en naar het westen kan verhuizen..

Een van mijn vrienden verklapte me, dat zij, als zij alles van te voren geweten had, niet verhuisd was. Ze krijgt nauwelijks visite uit haar vorige woonomgeving. Letterlijk was haar verzuchting: Er komt hier geen mens uit het westen, mijn zoon ook niet.
Conclusie van dit alles is dus: Bezint eer ge begint, en voor mij geldt: Blijf zitten waar je zit.
Tenzij de echte grote liefde aan mij gaat trekken…
Wie zou er wel bereid zijn na zijn / haar pensionering de sprong te wagen naar een totaal ander deel van het land?

geplaatst door Aktivo1 - 3003 keer gelezen