terug

Tijd

maandag 7 september 2020

Terwijl de aardappelen op het vuur staan totdat gaar zijn, zo’n twintig minuten, of ik de tijd instel van het kookwekkertje voor een gekookt eitje, zo’n vier tot zeven minuten al naar gelang ik de hardheid wens, bedenk ik mij de vraag wat tijd nu eigenlijk inhoudt. Overigens doe ik ook wel eens de eitjes bij de aardappelen, maar dit terzijde. Ondertussen sta ik niet bij het fornuis alleen maar te wachten, maar onderneem ik in die tijd ook nog andere dingen. De was opvouwen, het bed opmaken en ik heb geconstateerd dat ik in vier en een halve minuut de kamer kan stofzuigen. Ondertussen is mijn eitje gekookt zoals ik het wil hebben. “De tijd gaat snel, gebruik haar wel”. Een veel gebruikte quote. Verspil nooit de tijd die je goed kunt gebruiken. We kennen allemaal wel de uitleg. Voornamelijk is het de klok die onze dagindeling bepaalt. We zetten de wekker om op tijd wakker te worden om op de juiste tijd op ons werk aanwezig te kunnen zijn. Maar dikwijls worden we wakker op het tijdstip, dat onze biologische klok dat aangeeft. Avondmensen zullen volgens die biologische klok op een ander tijdstip wakker worden, dan een ochtendmens. Is tijd een begrip, of zoals Einstein beweerde een illusie? Is tijd het verleden, of de toekomst? Of is tijd het nu? Op dit moment van de dag, of nacht? Tijd is een persoonlijk en rekbaar begrip. In het nu komen onze gedachten over het verleden en de toekomst samen. We leven dus eigenlijk in het nu, terwijl onze gedachten zich elders kunnen vertoeven. Ik kom op deze gedachten over tijd, omdat ik op een leeftijd ben beland, dat mijn toekomst steeds kleiner wordt. En ik ben niet de enige in de groep van senioren waaronder ik mijzelf nu bevindt, die deze uitspraak doet. En dan zegt men: “Komt tijd, komt raad”. Ja, dat zal wel en de tijd zal het uitwijzen, maar daar wil ik eigenlijk niet op wachten. Ik zou het nu willen weten. In de toekomst kijken gaat echter niet. De toekomst is dromen, hopen, verlangen, verwachtingen waarvan men hoopt dat die zullen uitkomen. Wensen dat iedereen die je liefhebt het goed zal blijven gaan. Dat iedereen, maar ook jezelf gezond mag blijven. “In lengte van tijd!” (Voor eeuwig). Voor eeuwig? En hoelang behelst die tijd voor eeuwig? Inderdaad, altijd, maar zal in onze beleving de tijd zijn die ons wordt gegeven.

Als singles op deze seniorenleeftijd een relatie wensen, is dat toch van een geheel orde, dan wanneer je jong bent en je nog een heel leven voor je hebt. Uit onderzoek is gebleken dat bij een jongere de tijd veel langer duurt dan wanneer je boven de veertig bent. De beleving in tijd is ook nog eens op diverse momenten anders. Eens reed een jongetje van vijf mij met zijn fietsje tegen het voorwiel aan. Ik duikelde voorover over het stuur en belandde op de grond. Dat moment, dat maar een fractie van enkele seconden was, duurde minutenlang. Bovendien wat er op dat kleine ogenblik allemaal door mijn hoofd ging. En dan mijn eerste zoen. Het was van een gelukzaligheid waarin minuten in uren geleefd werd. Hoe ouder men wordt hoe sneller de tijd voorbijgaat. Alhoewel… ‘We de tijd aan onszelf hebben.’ Vroeger dacht ik zeeën van tijd te hebben en nu als senior is het een race tegen de klok. Wanneer ik dat op mijzelf toepas, dan realiseer ik mij, dat mijn ervaring van jarenlang met een partner samen te zijn geweest, er een vertrouwensband is ontstaan. En een vertrouwensband opbouwen daar is tijd voor nodig. En dat is nu juist de kloe. Een stemmetje dat steeds opduikt en mij er op attendeert: “Je moet nu toch echt aan een relatie beginnen, wil je weer toekomen aan het opbouwen van het vertrouwen, dat je zo hoog in het vaandel hebt staan, want de tijd vliet snel.” En dan staat de tand des tijds ook nog eens voor de deur. Ik zet dat stemmetje maar in de ijskast, want liefde laat zich niet dwingen. “Met tijd en stond komt men de wereld rond”, gewoon geduld hebben dus.

En wat is nu eigenlijk tijd…? Wie het weet mag het zeggen.

“Tijd heeft vleugels en geen teugels”

Liefs,
Monique

geplaatst door monique3 - 4065 keer gelezen