terug

De man die een vrouw zocht

zondag 31 januari 2021

Een zonnige zondagochtend. Eigenlijk wil ik naar buiten, naar het park. Maar. Wat maar? Niks maar. Rustig, ik wacht wel even totdat het niet meer vriest, totdat het niet meer glad is. Ik schrijf wel wat. Ik kan die site met erotische boom-fotos toch niet vinden.

Het duinbos tussen Overveen en de zee ligt vol met omgevallen bomen - en doordat mijn vriendin en ik in onbedoelde rondjes liepen, bewonderden we deze van alle kanten. Die ene boom lag er naakt bij; de plek waar een dikke tak zich zich splitste in twee takken was warm en vol huidplooien. Hij was een zij. Ken jij die site met erotische boom-fotos?
Twee mannen kwamen ons tegemoet, twee rijzige mannen. De meest rijzige droeg khaki shorts onder zijn blauwe parka, zijn blote benen gloeiden in de winterkou. Hij monsterde ons, prevelde wat in het voorbijgaan - en de vrouw naast mij lachte. ´Je hebt een date met hem´, zei ze, ´aanstaande dinsdag. Wat ga jij aantrekken?´ ´Mijn grasgroene zomerjurk´, lachte ik terug, ´maar zijn ogen waren veel te blauw, hij is zijn belofte allang vergeten als het dinsdag is!´ Zo kwamen we op de gekke prinses die in het piepkleine ronde huisje woonde en soms, heel soms, op het bankje mocht zitten; het bankje dat uitkeek over die grote, platte, natte, kapotte plek in de duinen daar. Ze staat op de foto: een donkere schaduw, een aureool rond haar witte haren. Ik had mijn zwarte regenjas aan, die dag.

´Zolang jij blijft schrijven zoals je schrijft, krijg je nooit verkering´, zei ze ook, mijn wijze vriendin - en ik vertelde haar over de man die een vrouw zocht, geen schrijfster. Hij schreef mij alles over zijn werkzame leven en zijn hobby´s, stuurde me een link naar zijn website - en ik zoog alles op want was hij was knap en veelzijdig. Nu verwijs ik in m´n profieltekst naar mijn blogs, met het verzoek om er een paar te lezen vóór het daadwerkelijke contact. Heb je al een blog van me gelezen, knappe, veelzijdige man? Nee, en dat ging hij niet doen ook. Hij wilde een vrouw aan zijn zijde, geen schrijfster. Einde contact. Het stomme is: nog niet eens zo heel lang geleden zou mijn sussende riposte zijn geweest dat ik immers geen blogs meer schrijf zodra ik een geliefde heb gevonden, dat blogs schrijven voortvloeit uit het daten en niet andersom. Er blijkt iets veranderd te zijn: Ik begin niet meer aan een relatie waarbinnen de Wet van Jante zal gelden. Zonder die wet is een relatie al ingewikkeld genoeg.

Daarom, en om de hemelsblauwe winterhemel van vandaag; om welke man dan ook die op zoek is naar ´een vrouw met haar eigen bezigheden´; om mijn zoektocht naar een linkshandig schilmesje (waarbij ik op een suikerthermometer stuitte); om mijn nieuwe kussenhoezen van Liberty bloemetjes stof; om mijn volle wandelrugzak; om alles wat mij laat terugverlangen naar Friesland en alles wat mij blij laat zijn met Leiden; om de ´boswachter´ die voetstoots aannam dat de enige man in ons gezelschap wel de marsleider moest zijn; om de witte ganzen in het park, en de wintertalingen; om de man die zei een schrijfster van mij te zullen maken als ik met hem in zee zou gaan; om ´De ijskoningin´, geschreven in de tijd dat erotische dromen op werkelijkheid berusten; om de droom waarin ik te water raak (zoet, bruin water was het) en besef dat het goed is zo: verdrinken is immers onmogelijk in een droom. Daarom schrijf ik, en daarom zal ik blijven schrijven.

geplaatst door RodeJas - 3544 keer gelezen