Luisteren....
zaterdag 9 januari 2021
Als je graag de regie over je lichaam in eigen handen houdt, kan je nog wel eens bedrogen uitkomen.Dat heb ik de laatse weken ondervonden. Ik wilde van alles, maar mijn lijf riep regelmatig stop, niet luisteren. Dodelijk vermoeid was ik, gaf de schuld aan de naweeen van het coronavirus. Tot de eerste avond van het nieuwe jaar. Ik kon niets meer, zakte weg en vond het wel best. Toen ik weer wat bij mijn positieven kwam, heb ik mijn glucose geprikt. Kassa, veel te hoog. En dat bleef zo het hele weekend. En lusteloos ,tot niets in staat. Maandag uitgebreid bloed laten prikken, behalve dat mijn glucose te hoog was, bleek ook dat ik behoorlijk vitamineD te kort heb. Gelukkig weer geen corona!
Waarom ik dit hier deel, vraag je je misschien af. We luisteren veel te weinig naar onszelf. Worden vaak overspoeld met ongevraagde goede raad. De één weet het nog beter dan de ander. Buiten dat we onzelf niet in zijn/haar waarde laten, zijn we steeds meer geneigd om dat andere ook niet meer te doen. Soms gaat het nergens over. Verkeerde kleding dragen, foute woorden gebruiken, aannemen dat dingen verkeerd bedoeld worden, terwijl dat vaak niet zo is. Hoeveel moeite is het om even te vragen of zeggen, klint niet leuk/aardig? Het lijkt steeds erger te worden. We oordelen zo makkelijk over anderen, terwijl we elkaar nauwelijks kennen. Ik geef een heel simpel voorbeeeld, wat een vreselijke muziek. Ja, dat kan je vinden en ik ookwel, maar er kan voor een ander een emotionele herinnering aan zitten. Tja en smaken verschillen. Maar moeten we dat ,op een meestal grove manier,zo nodig hardop te kennen geven? Het is zo verrijkend om je echt in elkaar te verdiepen, de verhalen achter de opmerkingen. De keuzes die iemand maakt. Tenslotte weten we nu allemaal wel wat we niet zo handig aangepakt hebben.
Doen we dat ook niet vaak met daten? Tjonge zeg, die wil een perfect iemand. Hoe vaak nemen we de tijd om te vragen, waarom we mooi, slank, sportief, niet drinkend en rokend moeten zijn? Zijn nog veel meer dingen natuurlijk. Het lijkt veel makkelijker om geen interesse te melden. Onze generatie is ook niet echt gewend om te praten met elkaar over de zaken des levens. Maar je bent nooit te oud.........
Voor de crititci onder ons. Ik schrijf in de wijvorm, omdat ik denk dat een behoorlijk aantal mensen zo in het leven staat.Zo niet, trek het je niet aan!
En ik neem mij weer voor, vraag eens verder bij onduidelijke opmerkingen.
Liefs
Schell
geplaatst door Schell - 1588 keer gelezen
Vorige berichten
Als je voor een dag een man zou mgen zijn
Iedere maandagmiddag ontmoet ik in het dorpshuis een groepje alleeenstaande dames. Onder leiding van een activiteiten begeleidster gaan dan we iets
Overwegingen van een vrouw met een stok
De man boog zich naar mij over en zei zachtjes iets in mijn oor. Hij was nog jong, prettig groot - en hij stond achter de kassa van mijn favoriete
Vrouwenmagneet
Sjoerd is een vrouwenmagneet. Hij kan het niet helpen. Iets in zijn verschijning laat vrouwen smelten. Ze willen bij hem zijn, hem aanraken en knuf