Luisteren....
zaterdag 9 januari 2021
Als je graag de regie over je lichaam in eigen handen houdt, kan je nog wel eens bedrogen uitkomen.Dat heb ik de laatse weken ondervonden. Ik wilde van alles, maar mijn lijf riep regelmatig stop, niet luisteren. Dodelijk vermoeid was ik, gaf de schuld aan de naweeen van het coronavirus. Tot de eerste avond van het nieuwe jaar. Ik kon niets meer, zakte weg en vond het wel best. Toen ik weer wat bij mijn positieven kwam, heb ik mijn glucose geprikt. Kassa, veel te hoog. En dat bleef zo het hele weekend. En lusteloos ,tot niets in staat. Maandag uitgebreid bloed laten prikken, behalve dat mijn glucose te hoog was, bleek ook dat ik behoorlijk vitamineD te kort heb. Gelukkig weer geen corona!
Waarom ik dit hier deel, vraag je je misschien af. We luisteren veel te weinig naar onszelf. Worden vaak overspoeld met ongevraagde goede raad. De één weet het nog beter dan de ander. Buiten dat we onzelf niet in zijn/haar waarde laten, zijn we steeds meer geneigd om dat andere ook niet meer te doen. Soms gaat het nergens over. Verkeerde kleding dragen, foute woorden gebruiken, aannemen dat dingen verkeerd bedoeld worden, terwijl dat vaak niet zo is. Hoeveel moeite is het om even te vragen of zeggen, klint niet leuk/aardig? Het lijkt steeds erger te worden. We oordelen zo makkelijk over anderen, terwijl we elkaar nauwelijks kennen. Ik geef een heel simpel voorbeeeld, wat een vreselijke muziek. Ja, dat kan je vinden en ik ookwel, maar er kan voor een ander een emotionele herinnering aan zitten. Tja en smaken verschillen. Maar moeten we dat ,op een meestal grove manier,zo nodig hardop te kennen geven? Het is zo verrijkend om je echt in elkaar te verdiepen, de verhalen achter de opmerkingen. De keuzes die iemand maakt. Tenslotte weten we nu allemaal wel wat we niet zo handig aangepakt hebben.
Doen we dat ook niet vaak met daten? Tjonge zeg, die wil een perfect iemand. Hoe vaak nemen we de tijd om te vragen, waarom we mooi, slank, sportief, niet drinkend en rokend moeten zijn? Zijn nog veel meer dingen natuurlijk. Het lijkt veel makkelijker om geen interesse te melden. Onze generatie is ook niet echt gewend om te praten met elkaar over de zaken des levens. Maar je bent nooit te oud.........
Voor de crititci onder ons. Ik schrijf in de wijvorm, omdat ik denk dat een behoorlijk aantal mensen zo in het leven staat.Zo niet, trek het je niet aan!
En ik neem mij weer voor, vraag eens verder bij onduidelijke opmerkingen.
Liefs
Schell
geplaatst door Schell - 1600 keer gelezen
Vorige berichten
Een nieuw boek om te lezen
Ik heb als lagere schoolkind veel profijt gehad van ons gezinsabonnement van de bibliotheek. 2 x in de week kon ik daar 3 boeken ophalen om te leze
Hoeveel ik zie?
Over de (nutteloze) vraag “hoeveel ziet u nog”?
Geheid dat binnen 5 minuten ik De Vraag krijg in een nieuwe omgeving.
Een stel met een liedje 2
Dit is een datingsite, een bijzondere datingsite. Dit is voor zover ik weet de enige datingsite waar het een fluitje van een cent kan zijn om een s