Roodborstje scharrelt op de grond
zondag 3 januari 2021
Ik had afgesproken met een goede kennis om een wandeling te maken door de Haarlemmerhout. Dat is een bos of zo je wilt een park aan de zuidzijde van Haarlem. Er is een hertenkamp, een groot restaurant, dat nu gesloten is vanwege de coronamaatregelen en een theehuisje. Mijn wandelvriendin en ik hadden onze fiets geparkeerd en we wilden met onze winterwandeling beginnen. Plots werd mijn oog bepaald bij de grond voor mijn voeten.
Een roodborstje kwam steeds dichterbij trippelen. Op nog geen halve meter van mijn schoen draaide het vogeltje rondjes, bijzonder mak. Ik werd zeer vertederd door dit schouwspel. Mijn wandelmaatje dacht, dat het beestje misschien iets mankeerde, maar niets wees daarop, het roodborstje pikte overal tussen het grint en de grond. Opeens snapte ik dit gedrag. Het roodborstje was gewend voedselrestjes te zoeken die gebruikers van het terras daar lieten vallen. Vette pech, het restaurant was al weer ruim een week dicht, ook voor afhalen van gerechten, en er was niets om de honger van mijn gevederde vriendje te stillen.
Wij begonnen onze wandelroute door het bos. We zagen niet veel vogels, wel enkele hondeneigenaars met hun trouwe viervoeter, mogelijk werd mijn wandelmaatje intensief besnuffeld omdat zij zelf ook een hond heeft … Het was zeker voor december goed weer, wel fris (10 graden) maar geen regen en geen wind. Halverwege onze tippel dook een horecagelegenheid op, het theehuis, wegens corona formeel gesloten, maar er was nog wel een afhaalmogelijkheid. Ik zag mensen met bekers snert lopen, wij bestelden twee grote bekers erwtensoep, even verderop was een bankje onbezet, waar we konden genieten van deze warme hap.
Tegelijk gelaafd en gevoed liepen we verder naar de plek, waar onze fietsen stonden, En: Surprise! Het roodborstje was na ruim een uur nog steeds op de parkeerplaats, en trippelde om mij heen. Zou het beestje toch nog wat eetbaars gevonden hebben tussen de stenen? Wij hadden niets meegenomen (had ons dan toch van tevoren gezegd, dat je wilde dat we wat voor je mee moesten nemen!).
Ik bewoner het doorzettingsvermogen van het roodborstje. Sommige mensen zijn ook een roodborstje. Nu bedoel ik daarmee niet de mensen, die op een warme dag in de zomer aan het strand liggen te bakken zonder een goede zonnebrandcrème; zij worden bij thuiskomst of bij het slapen gaan als hun huid niet gewend is aan zo’n dagje aan zee meedogenloos gestraft. Ik duid op de volhouders, mensen die niet meteen opgeven, als ze het gestelde doel niet meteen kunnen bereiken, maar nog een tweede of derde poging doen. Die herhaling van zetten is vanzelfsprekend alleen zinvol, als men van tevoren weet, dat het een kans van slagen heeft.
Bij het daten en ook in de liefde kom je situaties tegen, waarin een van beiden na een afwijzing wanhopig probeert de beoogde geliefde op een andere gedachte te brengen. Uit wat ik van dames hoor en wat ik lees weet ik, dat mannen er een handje van hebben niet meteen op te geven. Dat kan positief lijken, maar het kan ook irriteren. Ik ken een stel, waarvan de dame hem een paar keer had afgewezen, maar uiteindelijk toch met hem doorging, ze zijn nu al acht jaar bij elkaar. Zelf moest ik een mail vier keer iemand afwijzen, totdat het kwartje viel, ze snapte dat ik niet met haar wilde daten.
Moeilijk is het om respectvol te handelen bij een afbericht. Het roodborstje hoefde ik niet af te wijzen, dat ging na een paar minuten elders verder met scharrelen naar voedsel. Hopelijk kunnen we binnenkort weer gewoon daten, hoewel ik dan zo’n lief vogeltje zal missen. Maar wie weet zie ik dan toch een roodborstje, dat tegen het raam tikt van het restaurant, waar mijn date en ik zijn neergestreken… Waarom tikken roodborstjes wel eens tegen een raam? Ze herkennen in de reflectie zichzelf niet als ze voor een spiegelend glas staan, en dan denken ze een indringer te zien, en ze vallen hun eigen spiegelbeeld aan. Was het roodborstje wat rond mijn schoen cirkelde misschien een vrouwtje? Het beestje kwam niet in de buurt van mijn (v) wandelmaatje… Overigens is een roodborstje een echte einzelgänger. Veel singles zullen zich dan met dit vogeltje verwant voelen..
geplaatst door Aktivo1 - 2993 keer gelezen
Vorige berichten
Onopgeloste vragen van het hart
Soms zit ik alleen in de kamer zonder dat er een radio of tv aanstaat. Ook mijn smartphone ligt dicht op tafel. Ik denk dan aan iets wat er gebeurd
Ouder
Ik kreeg net drie mailtjes.
Niet van hier helaas. Het was maar van mijn verzekeraar. Een herinnering.
Ik heb blijkbaar een eerder belangrijk
Het hemd van je lijf vragen ook bij een date
Elke woensdagochtend drink ik koffie in een zaaltje naast een kerk, daar zie ik eigenlijk allemaal mensen die ik al jaren ken. Afgelopen week kwam