Clubliefde
maandag 22 februari 2021
Voor de ene man is de gedachte alleen al een gruwel, voor een andere man een heuglijk feit : ik hou van voetbal en ik ben dol op mijn favoriete club.
Ik denk dat de liefde voor voetbal al tijdens mijn jeugd is ontstaan. Ons gezin was laat met het aanschaffen van een televisie (ik was al 13 jaar), dus werd er thuis naar de radio geluisterd. Het voebalprogramma Langs de Lijn, met Jan Cottaar als commentator, was vaste prik op zondagmiddag en stond erg hard aan, omdat mijn vader nogal hardhorend was. Hij zat bijna met zijn hoofd in de radio en hij leefde hartstochtelijk mee met de wedstrijden van Ajax. We woonden in de Watergraafsmeer in Amsterdam, op 10 minuten fietsafstand van het oude Ajax-stadion "de Meer" maar geld om naar het stadiion te gaan was er niet.
We hebben de voetbalcarriere van Johan Cruyff vanaf het begin meegemaakt. Johan woonde in Betondorp, recht tegenover het Ajax-stadion. Sjaak Swart (mister Ajax) had een sigarenzaak in de Indische buurt in Amsterdam Oost, ook niet ver bij ons vandaan. Mijn vader was fanatiek tijdens het luisteren naar de "klassiekers" tussen Ajax en Feyenoord. Ik hoor nog zijn verontwaardiging als een Feyenoordspeler een aanval van Ajax had verijdeld door de Ajaxied te tackelen : "Tegen de muur met die gast" riep hij dan uit. Gebeurde het andersom en tackelde een Ajax-speler een Feyenoorder, zei hij op beduidend zachtere toon "Ach ja, zoiets kan gebeuren". Nu kan ik er smakelijk om lachen, maar vroeger vond ik deze uitlatingen van mijn vader belachelijk en ook dubbelzinnig. Wat ik van hem overgenomen heb, is de liefde voor Ajax. Het maakt niet uit dat ik allang niet meer in Amsterdam woon, ik volg de verrichtingen van Ajax nog steeds op de voet. Sinds kort heb ik een Ajax-das en die das koester ik als een mascotte. Niet naast me op de bank, want dan wint Ajax niet. Die Ajax-das hangt nu veilig aan de kapstok in de gang tijdens een belangrijke wedstrijd en dan gaat het goed. Bijgeloof doet wonderen voor een echte fan.
In 2015 of 2016 zat ik bijna een week in een hotel in Nieuwkerk aan de (Hollandse) IJssel en was op een dag fietsend in Rotterdam in de wijk Ommoord terecht gekomen. Bij de Zevenhuizerplas zag ik een populair terras tegenover het kunstmatige strand aldaar en dat terras zat tjokvol. Aan een tafel zat maar 1 man en ik vroeg beleefd of ik mocht aanschuiven bij hem, omdat er nergens meer een tafel vrij was. Leuk, zei hij, ga lekker zitten. We raakten in gesprek en hij bleek een fanatieke Feyenoordsupporter te zijn. Ik vroeg hem met een knipoog of ik nu weg moest, omdat mijn favoriete voetbalclub Ajax was. Hij lachte en we hebben met een glas bier geproost op 010 (=Rotteram) en 020 (= Amsterdam). Mijn overleden vader zou dit zeker gewaardeerd hebben. Zonder aartsrivaal Feyenoord vond hij de strijd om het landskampioenschap niks aan. Dat PSV ook regelmatig kampioen werd telde voor hem niet mee.
Waarom ik jullie dit verhaal vertel? Verbroedering dmv sport is zoveel waard. Ik heb in de loop der tijd ontdekt dat veel datingsite-leden een favoriete sport hebben en daar enthousiast over kunnen vertellen of fan van zijn. Zelf heb ik bij 50plus een app-maatje gevonden tijdens de Champions- en Europaleaque wedstrijden op tv, als tenminste de Nederlandse clubs nog in de race zijn. De appjes vliegen dan tussen ons heen en weer. Heerlijk toch?
geplaatst door sixty - 2856 keer gelezen
Vorige berichten
Is het sociale verkeer thuis voor de buis?
Het is algemeen bekend dat je op straat geen risico's moet nemen, niet inhalen als je niet zeker weet of het kan. Dat geldt voor alle voertuigen wa
Hoe maken we daten leuk(er)?
Al enige tijd heb ik het gevoel dat er iets is veranderd in de dating wereld. Dat vreemde gevoel wat ik niet kon verklaren. Ik zag ook steeds meer
Beschermd tegen golddiggers in de liefde
Als iets te mooi is om waar te zijn is het vaak niet waar. Er zijn op een datingsite mensen, die het fijn zouden vinden om een maatje te vinden, ma