Waarom? Waardoor? Soms!
donderdag 4 februari 2021
Waardoor? Waarom? Soms!
Twijfel, vragen, teleurstelling
He, hallo hoe gaat het? Leuk je hier te ontmoeten.
Via bericht of chat krijgt Elina met grote regelmaat deze openingszin. Beetje standaard maar oke een begin is gemaakt.
Over aandacht etc mag ze niet klagen en doet ze ook niet . Maar aandacht en een virtuele klik is iets anders.
Leuk, nodigt dan uit te kijken en te reageren. Tuurlijk zo werkt het op iedere willekeurige datingsite.
Gedurende haar "verblijf" bij deze site is het vaak gebeurd waarbij een leuk gesprek
op gang komt. En doch langer dan een aantal dgn, haalt ze niet, uitzondering daargelaten als
er soms via app een vervolg komt. Maar ook dat niet altijd het resultaat geeft dat ze verwacht of hoopt.
Te vrijblijvend, te oppervlakkig, te onduidelijk, te warrig
te nietszeggend, te weinig inhoud en te laks. Dan stopt ze.
Maar ook bemerkt ze dat als een chat gesprek wel leuk
gaat er ook vrij snel een kink in de kabel kan komen.
In een bericht of chat stelt ze vragen, wil openheid hebben, is analytisch, geen dubbele agenda, is belangstellend, geïnteresseerd .En betrapt zichzelf op dat vertrouwen lastig is.
Logisch omdat er toch een aantal het verpest hebben en een voorzichtige houding door haar wordt aangenomen.
Wel open, spontaan, belangstellend maar voorzichtig, behoudend.
Elina kijkt vaak naar de tv programma's mbt daten. Bijna alle deelnemers hebben al op verschillende sites gestaan en hun bevindingen zijn slecht, zeer slecht. Anders zouden ze niet deze poging via tv wagen natuurlijk.
Fake profielen, vaak sex gerelateerd, afspraken niet nakomen, met meerderen tegelijk chatten en afspreken.
Dus positief geen enkele. En helaas ook herkenbaar. Hoe spijtig is dat?
Waarom vraagt zij zich iedere keer af? Wat gaat er toch mis?
Vaak is het de benadering in een van de volgende gesprekken.
Gesprekken krijgen vaak een andere wending en invulling. Typerend is dat toch een grote groep mannen,sorry dat te vermelden maar is haar beleving, op zoek is naar sex.
In de vorm van One Night Stand of Friends With Benefits.
Frustraties, slechte ervaringen uit het verleden worden verwerkt door er maar op los te leven schijnbaar.
Die houding is natuurlijk absurd.
Daarnaast komt ook naar voren dat een aantal zelfs in een relatie zitten, getrouwd zijn. Staat natuurlijk niet in hun profiel maar komt dan tijdens de chat naar voren. Ook dat is vreselijk storend en daar heeft zij ook geen behoefte aan.
Daar zijn andere sites voor en gelegenheden is haar idee.
Het lijkt dus dat een datingsite voor velen een opstap is voor gratis sex. Kort door de bocht naar realiteit.
Zo niet gepast.
Noot:
Uiteraard heeft een ander de vrijheid mee te gaan in die behoefte, helemaal goed. ( Zij weet natuurlijk dat er ook vrouwen op de site staan voor die reden, dus nuanceert deze opsomming wel)
Maar Elina heeft er verder niets mee en zij is tenslotte niet op de site daarvoor gaan staan.
Het zou toch prettig zijn dat alleen zij die echt op zoek zijn naar vriendschap, relatie op een datingsite staan.
Het woord datingsite zegt toch genoeg.
Van haar kant of zijn kant is het dan duidelijk dat het niet de moeite meer is om verder het contact door te zetten.
Uiteraard beseft ze dat in andere situaties zij ook de schuldige is. Door haar lef ook vragen te stellen, adrem te zijn, twijfel kenbaar maakt, goed luistert en analyseert, terugkoppelt.
Voor haar is duidelijk dat een datingsite en zij zeker geen match zijn. Hoe ze het ook wendt of keert. Verwachtingen hebben, geeft teleurstelling. Dus dat weet ze. Maar ja geen verwachtingen hebben is ook wat vreemd.
Jaren geleden stond ze kort ook op deze site. Voor de 1e keer, afwachtend, nieuwsgierig en zien wat er in deze wereld speelde. Totaal niet wetende wat het echt inhield, liet ze het gebeuren.
Al snel vond ze haar liefde en was de zoektocht klaar. Liefde op het eerste gezicht. Een fijne ontwikkelde man die openstond voor liefde, aandacht. Het totaalplaatje. Zo makkelijk, zonder argwaan, zonder te mooie verhalen, zonder overdreven gedoe. Gewoon een mooi succesverhaal waar ze met liefde aan terugdenkt
Hoe eenvoudig dat toen ging is bijna met geen pen te beschrijven.
Het verschil met toen en nu is grandioos groot.
Mannen hadden toen een andere benadering, correcter en ze kan zich niet heugen ooit voorstellen tot sex, Ons etc te hebben gehad. Haar beleving.
Natuurlijk gaat ze er nu onbevangen in en kijkt ze wat de overeenkomsten zijn, de foto een
beetje in het straatje past. Want eerlijk het oog wil ook wat. Vindt ze belangrijk, De combi foto en omschrijving is voor haar wel bepalend. Natuurlijk die binnnekant die moet goed zijn anders gaat het niets worden.
En als dan de start is gemaakt en je zaken deelt , heb je een bepaald gevoel van ja of nee.
En waarom er 98 % niets meer gebeurt, ligt in grote delen bij haar. Onbehagelijk, vreemd onderbuikgevoel
dat er zaken niet kloppen.
Maar zij geeft altijd netjes open en eerlijk aan waarom het niet verder gaat.
Corona is natuurlijk ook een blokkade. Spontaniteit is wel weg.
Elina kijkt haar historie bij 50 plus na.
Toch echt wel veel berichten in 4 mnd tijd.
Deze week kreeg ze via een buro, dat o.a. onderzoek doet naar de lengte dat men op een site staat, een rapportage via mail gestuurd.
Sta je gemiddeld een jaar op de datingsite en heb je de liefde nog niet gevonden dat doe je iets niet goed.
In totaal staat Elina opgeteld 10 mnd op sites. niet aaneengesloten. Maar toch ze zit wel tegen die 12 mnd aan. of die stelregel dan ook opgaat, dat weet ze niet maar zou het wel kunnen aannemen
En ergens weet ze ook hoe het komt. Het gaat niet goed. .
Niet dat wat ze zich had voorgesteld.
Ze is kritisch, heeft een beeld voor ogen van haar toekomstige partner. Normale verlangens waarbij ze weet dat water bij de wijn altijd gedaan wordt. Tuurlijk want dat gaat dan als vanzelf.
Haar leeftijd is niet eens het probleem want ze ziet er leuk, jonger uit dan haar leeftijd. Heeft een fijne stem en houdt het gesprek zeker op gang. Heeft een ruime interesse, goed stel hersenen en kan over veel dingen meepraten.
Communicatie is geen probleem.
Ja wat dan? Haar zelfstandigheid, haar kordaat optreden, to the point komend. Haar ongeduld in contact onderhouden. Haar vraagtekens bij sommige verhalen, haar analytisch insteek.
Daar houden sommige mannen niet echt van. Maar ja daarom je dan anders voordoen dan je bent, heeft geen zin, vindt ze.
Ze is er nog een paar maanden en dan heeft ze het wel gehad. Een andere site, Heeft ze ook al eens geprobeerd.
En met haar ook vele mannen. Want ook dan ziet ze vaak dezelfde gezichten voorbij komen. Dat zet ook niet echt zoden aan de dijk.
Dus ze pakt haar telefoon en logt in. Een nieuwe poging . Wellicht nieuw ingeschreven mannen waar haar oog opvalt en ja zij bij een van hen.
De toekomst zal het gaan uitwijzen.
Ze ontvangt een app van iemand waar ze oppervlakkig contact mee heeft. Het verschil is te groot. Ze bespreekt het en gelukkig ze zitten op 1 lijn.
Houden als bekenden contact. Maar ze weet ook dat dat waarschijnlijk gewoon afloopt. Zo werkt het veelal van haar kant.
Een nieuw profiel komt voorbij. Uiteraard weer zonder foto. Haar valt iets op bij de omschrijving. Niet zozeer wat hij echt over zichzelf schrijft maar meer wat hij als aanvulling geeft. Komisch. Dus ze reageert daarop met een sausje van humor. Ze verwacht niet echt een reactie terug. Willen we chatten is de vraag van het nieuw ingeschreven lid de volgende dag.
Ze denkt erover na.
.En ja de chat is gestart dus ze hebben het over oa de aanvulling. Het chatten duurt een 1,5 uur in ontspanning en interesse van beide kanten.
Ben je er morgen chat hij? Ja later in de middag ben ik thuis. Leuk chat hij. Gaan we verder. Vindt het gezellig met je. Ze sluiten af . Ze logt uit en denkt na. Lachend omdat dit toch een andere wending kreeg. Leuk
Morgen zien we dan wel weer.
geplaatst door Sanne1 - 1565 keer gelezen
Vorige berichten
Vertrouwen
Gloednieuwe letters zijn dit - en zijn ze niet prachtig? Getypt op een spiksplinternieuw toetsenbord met toetsen die bij elke aanslag een klein geluidje maken, een blijmakend klein geluidje dat me aan een typemachine doet denken. Je weet wel, zo’n apparaat waarmee je de letters, zonder printer, direct op het papier drukt. Zo’n apparaat waarbij elke letter aan een apart stangetje zit, waardoor we nu nog steeds opgescheept zitten met een qwerty-toetsenbord. Het scherm is helder. Hm, veel te helder eigenlijk, dat kan wel wat minder. En met zo’n groot scherm kunnen de letters ook wel wat kleiner. Daar merk jij als lezer niets van. Ik als schrijver merk dat wel, ik moet dan opnieuw leren inschatten hoe lang mijn blog is - wat vergeleken bij het kiezen, bestellen, ophalen en installeren van een nieuw chromebook uiteraard een peulenschil is.
Achteraf was besluiten dat mijn bijna tien jaar oude makker nu echt vervangen moest worden het meeste werk. Werk van jaren. Geen updates meer? Ik hoef geen updates, dit ding doet het zonder updates goed genoeg. Nou ja, YouTube reageert wat langzaam maar ik heb immers alle tijd? En geldzaken regel ik allang via mijn wel geüpdate, dus veilige smartphone. Uiteindelijk was het één toets. Eén toets die mijn schrijfwerk telkens weer dermate irritant onderbrak, dat het nut van zo lang mogelijk met een al wat ouder apparaat werken mij plotseling ontging: Het was de shift- toets. Die hield zich niet aan de afspraak. Steeds wanneer ik hem gebruikte, voegde hij ook een teken toe, een ) of een #. Zeg nou zelf, zo kan een mens toch niet schrijven? En jawel, hij had beslist gerepareerd kunnen worden, die toets. Maar mijn vertrouwen in het apparaat was weg. Vertrouwen verdwijnt te paard en komt te voet terug. Of nooit. Gewoon zoals dat bij mensen soms ook gaat.
Al met al vind ik het de hoogste tijd worden dat ik minder type en meer praat; dat ik mij minder met mensen van letters en plaatjes bezighoud en meer met mensen van vlees en bloed. Kortom, ik wil weer serieus aan de wandel - en wat mij betreft is het al zover. Dacht ik op een mooie dag. Ik liep dus een ommetje Cronesteyn in mijn normale tempo - voor zover dat ‘normale tempo’ na een jaar nog in mijn spiergeheugen zit. De fysiotherapeut keek me effen aan, toen ik dat vertelde. Wat geen goed teken is. Hij vraagt applaus van de hele sportzaal wanneer ik mijn evenwichtsoefeningen doe, en hij noemde me laatst ‘wondergirl’ omdat ik al best veel kracht kan zetten met die tien weken oude nieuwe titanium heup. Hij vroeg of ik napijn had gehad van dat snelle ommetje. Ja dus. Als ik iets geleerd heb in mijn leven, dan is het dat ik beter wél kan uitkomen voor fysieke pijn. Met mentale pijn is dat nog lastig, maar wees gerust, ik boek vooruitgang. Ik kreeg dus een preek van de man met de effen ogen: Nog niet op snelheid gaan trainen, wel op afstand. Beter twee rustig gelopen ommetjes dan één snel ommetje. Ik knikte gehoorzaam. Hij is de ervaren man - en omdat hij zijn ervaring inzet voor mijn welzijn en ik hem vertrouw, zal ik naar hem luisteren. Wel heb ik mezelf beloond met nieuwe schoenen. Hardloopschoenen in een spetterend zwart-wit design, uitgezocht op de enigszins ronde zool. Ze lopen heerlijk, deze nieuwe schoenen. Maar er al wandelend snelheid mee maken is onmogelijk. Dat worden dus twee ommetjes Cronesteyn, ontspannen tempo, met halverwege een limonade stop op een bankje. Loop je mee?
De eerstse keer
Disclaimer (speciaal, voor RodeJas). Omdat ik weinig ervaring heb met daten is het volgende vooral gebaseerd op wat ik erover heb gelezen en gehoord, gekleurd door eigen opvattingen. Toch vond ik het wel een goed idee om te delen, ook omdat ik dit weekend toch niks beters heb te doen.
Seks is voor 50-plussers geen ontdekkingsreis meer zoals het eens is geweest. Toch kan het beslist nog wel een dingetje zijn. Bijvoorbeeld omdat het al een tijdje geleden is en daardoor er enige onzekerheid is ontstaan. Of ik daarover wel kan meepraten? Afijn, laten we maar snel verder gaan. De eerste keer met elkaar slapen als 50-plusser kan ook voor beide partners een heel andere betekenis hebben en dat is iets wat van groot belang is indien je op zoek bent naar een relatie voor langere tijd.
Er zijn geen regels wanneer de eerste keer aan de orde is. Voor het ene stel kan dat meteen na de eerste date gebeuren, voor een ander stel wellicht pas na 6 maanden of is het zelfs iets wat geen deel uit hoeft te maken van een relatie. Beide partners moeten het erover eens zijn en dat klinkt als een dooddoener. Ook op latere leeftijd kan een van beide echter toegeven aan wat wordt gevoeld als een dringende wens van de ander en uit angst dat anders de relatie zal worden beëindigd. Juist dat zou toch wel eens het gevolg kunnen zijn, als het ‘afgedwongen’ voelt.
De opvattingen over de eerste keer kunnen heel verschillend zijn:
Het is een voordeel van daten om wat tijd plezierig samen door te brengen zonder extra betekenis.
Het is een test om te zien of het ook op dat vlak klikt want het zou een belangrijk onderdeel kunnen worden van een langdurige relatie
Het is de bevestiging van het feit dat er een relatie is ontstaan of zelfs het startpunt van een ‘echte’ relatie.
Het is daarom van belang dat er vooraf eerlijk over gesproken wordt hoe beide partners tegen die eerste keer aankijken. Het voorkomt dat indien er toch geen relatie tot stand komt, een van beide zich ‘gebruikt’ zal voelen en bij volgende dates het wellicht echt een item wordt. Denken dat ‘het’ wel spontaan gebeurt als beiden er aan toe zijn, is bijna net zo onwaarschijnlijk als liefde op het eerste gezicht.
Als beiden dan toe zijn aan de eerste keer, wat kan je dan nog doen om daar een succes van te maken?
Kies een lokatie waar beiden zich op het gemak kunnen voelen. Eén hotelkamer is wellicht een betere keuze dan thuis bij een van de partners
Neem de spullen mee die je nodig denkt te hebben, zoals je tandenborstel, maar ook gewoon die nachtkleding waarin je lekker slaapt.
Durf te vertellen wat je wilt en waar voor jou grenzen liggen. Ook ouderen hebben nog wel eens de neiging te overdrijven omdat ze denken dat het anders geen goede indruk maakt.
Maak je geen zorgen over de morning after. Niemand ziet er op het best uit na een nacht slapen.
En natuurlijk wist iedereen dit al…
Fietsen langs het verleden naar de toekomst
Ik ben een paar dagen wezen fietsen. Niet ver weg, gewoon in Nederland, langs plekken waar ik vaker geweest ben.Een vertrouwde route is ook een tijdlijn. Bij een nieuwe bocht dook vaak een herinnering op. Voor ik het wist fietste ik niet alleen door het landschap, maar ook door mijn eigen leven.
Soms voelde dat licht en gelukkig. Soms ook niet. Je denkt ook aan mensen die er niet meer zijn.
Niet zo lang geleden maakte ik een lijstje. Vrienden, klanten, collega's, familie, mijn echtgenote natuurlijk, bandleden met wie ik ooit op een podium stond, klas- en studiegenoten, buren, jongens van het voetbal. Ik noteerde uiteindelijk vijfennegentig namen. Vijfennegentig mensen die ik goed gekend heb en die er niet meer zijn. Allemaal jonger gestorven dan ik nu ben.
Allemaal met hun eigen dromen en hun eigen zoektocht naar geluk. Dat geeft een gevoel dat ik niet in één woord kan vangen. Dankbaarheid en verdriet zitten er allebei in, dicht tegen elkaar aan. Zij hebben hun rustige, mooie levensavond niet mogen meemaken. Ik, bijna eenenzeventig, ben nog helemaal gezond en actief en fiets door datzelfde Nederland dat zij te vroeg moesten achterlaten.
Als je zo alleen op je fiets zit, dringt dat soort dingen pas echt door. Je beseft hoeveel leven je eigenlijk al achter de rug hebt. De meeste mensen om me heen zijn inmiddels jonger dan ik en hebben nooit gezien wat ik gezien heb, nooit meegemaakt wat ik meegemaakt heb. Dat maakt je soms eenzaam. Niet dramatisch, maar op een stille manier waarbij je merkt hoezeer je iemand mist om gevoelens en herinneringen te delen. Iemand om naar te luisteren, of die naar jou luistert.
En toch, en dat is misschien het rare van ouder worden, geeft al dat gemis me ook iets anders: moed. Energie, zelfs. Het besef dat je nog leeft, is een reden om er ook echt iets van te blijven maken. Ik geloof nog steeds dat ergens een lieve vrouw op me wacht, dat we samen nog een fijne tijd tegemoet gaan.
Eigenlijk kan en mag je ook niet anders, dan genieten van het leven. Ik zie het als een verplichting aan al die mensen van wie ik afscheid heb moeten nemen. Zij hebben die kans niet gekregen. Ik wel en dus moet ik er iets van maken ook. Dus morgen weer op de fiets. Niet om te vluchten voor het verleden, maar om het mee te nemen naar de toekomst.
Machiel van der Schoot