Waarom? Waardoor? Soms!
donderdag 4 februari 2021
Waardoor? Waarom? Soms!
Twijfel, vragen, teleurstelling
He, hallo hoe gaat het? Leuk je hier te ontmoeten.
Via bericht of chat krijgt Elina met grote regelmaat deze openingszin. Beetje standaard maar oke een begin is gemaakt.
Over aandacht etc mag ze niet klagen en doet ze ook niet . Maar aandacht en een virtuele klik is iets anders.
Leuk, nodigt dan uit te kijken en te reageren. Tuurlijk zo werkt het op iedere willekeurige datingsite.
Gedurende haar "verblijf" bij deze site is het vaak gebeurd waarbij een leuk gesprek
op gang komt. En doch langer dan een aantal dgn, haalt ze niet, uitzondering daargelaten als
er soms via app een vervolg komt. Maar ook dat niet altijd het resultaat geeft dat ze verwacht of hoopt.
Te vrijblijvend, te oppervlakkig, te onduidelijk, te warrig
te nietszeggend, te weinig inhoud en te laks. Dan stopt ze.
Maar ook bemerkt ze dat als een chat gesprek wel leuk
gaat er ook vrij snel een kink in de kabel kan komen.
In een bericht of chat stelt ze vragen, wil openheid hebben, is analytisch, geen dubbele agenda, is belangstellend, geïnteresseerd .En betrapt zichzelf op dat vertrouwen lastig is.
Logisch omdat er toch een aantal het verpest hebben en een voorzichtige houding door haar wordt aangenomen.
Wel open, spontaan, belangstellend maar voorzichtig, behoudend.
Elina kijkt vaak naar de tv programma's mbt daten. Bijna alle deelnemers hebben al op verschillende sites gestaan en hun bevindingen zijn slecht, zeer slecht. Anders zouden ze niet deze poging via tv wagen natuurlijk.
Fake profielen, vaak sex gerelateerd, afspraken niet nakomen, met meerderen tegelijk chatten en afspreken.
Dus positief geen enkele. En helaas ook herkenbaar. Hoe spijtig is dat?
Waarom vraagt zij zich iedere keer af? Wat gaat er toch mis?
Vaak is het de benadering in een van de volgende gesprekken.
Gesprekken krijgen vaak een andere wending en invulling. Typerend is dat toch een grote groep mannen,sorry dat te vermelden maar is haar beleving, op zoek is naar sex.
In de vorm van One Night Stand of Friends With Benefits.
Frustraties, slechte ervaringen uit het verleden worden verwerkt door er maar op los te leven schijnbaar.
Die houding is natuurlijk absurd.
Daarnaast komt ook naar voren dat een aantal zelfs in een relatie zitten, getrouwd zijn. Staat natuurlijk niet in hun profiel maar komt dan tijdens de chat naar voren. Ook dat is vreselijk storend en daar heeft zij ook geen behoefte aan.
Daar zijn andere sites voor en gelegenheden is haar idee.
Het lijkt dus dat een datingsite voor velen een opstap is voor gratis sex. Kort door de bocht naar realiteit.
Zo niet gepast.
Noot:
Uiteraard heeft een ander de vrijheid mee te gaan in die behoefte, helemaal goed. ( Zij weet natuurlijk dat er ook vrouwen op de site staan voor die reden, dus nuanceert deze opsomming wel)
Maar Elina heeft er verder niets mee en zij is tenslotte niet op de site daarvoor gaan staan.
Het zou toch prettig zijn dat alleen zij die echt op zoek zijn naar vriendschap, relatie op een datingsite staan.
Het woord datingsite zegt toch genoeg.
Van haar kant of zijn kant is het dan duidelijk dat het niet de moeite meer is om verder het contact door te zetten.
Uiteraard beseft ze dat in andere situaties zij ook de schuldige is. Door haar lef ook vragen te stellen, adrem te zijn, twijfel kenbaar maakt, goed luistert en analyseert, terugkoppelt.
Voor haar is duidelijk dat een datingsite en zij zeker geen match zijn. Hoe ze het ook wendt of keert. Verwachtingen hebben, geeft teleurstelling. Dus dat weet ze. Maar ja geen verwachtingen hebben is ook wat vreemd.
Jaren geleden stond ze kort ook op deze site. Voor de 1e keer, afwachtend, nieuwsgierig en zien wat er in deze wereld speelde. Totaal niet wetende wat het echt inhield, liet ze het gebeuren.
Al snel vond ze haar liefde en was de zoektocht klaar. Liefde op het eerste gezicht. Een fijne ontwikkelde man die openstond voor liefde, aandacht. Het totaalplaatje. Zo makkelijk, zonder argwaan, zonder te mooie verhalen, zonder overdreven gedoe. Gewoon een mooi succesverhaal waar ze met liefde aan terugdenkt
Hoe eenvoudig dat toen ging is bijna met geen pen te beschrijven.
Het verschil met toen en nu is grandioos groot.
Mannen hadden toen een andere benadering, correcter en ze kan zich niet heugen ooit voorstellen tot sex, Ons etc te hebben gehad. Haar beleving.
Natuurlijk gaat ze er nu onbevangen in en kijkt ze wat de overeenkomsten zijn, de foto een
beetje in het straatje past. Want eerlijk het oog wil ook wat. Vindt ze belangrijk, De combi foto en omschrijving is voor haar wel bepalend. Natuurlijk die binnnekant die moet goed zijn anders gaat het niets worden.
En als dan de start is gemaakt en je zaken deelt , heb je een bepaald gevoel van ja of nee.
En waarom er 98 % niets meer gebeurt, ligt in grote delen bij haar. Onbehagelijk, vreemd onderbuikgevoel
dat er zaken niet kloppen.
Maar zij geeft altijd netjes open en eerlijk aan waarom het niet verder gaat.
Corona is natuurlijk ook een blokkade. Spontaniteit is wel weg.
Elina kijkt haar historie bij 50 plus na.
Toch echt wel veel berichten in 4 mnd tijd.
Deze week kreeg ze via een buro, dat o.a. onderzoek doet naar de lengte dat men op een site staat, een rapportage via mail gestuurd.
Sta je gemiddeld een jaar op de datingsite en heb je de liefde nog niet gevonden dat doe je iets niet goed.
In totaal staat Elina opgeteld 10 mnd op sites. niet aaneengesloten. Maar toch ze zit wel tegen die 12 mnd aan. of die stelregel dan ook opgaat, dat weet ze niet maar zou het wel kunnen aannemen
En ergens weet ze ook hoe het komt. Het gaat niet goed. .
Niet dat wat ze zich had voorgesteld.
Ze is kritisch, heeft een beeld voor ogen van haar toekomstige partner. Normale verlangens waarbij ze weet dat water bij de wijn altijd gedaan wordt. Tuurlijk want dat gaat dan als vanzelf.
Haar leeftijd is niet eens het probleem want ze ziet er leuk, jonger uit dan haar leeftijd. Heeft een fijne stem en houdt het gesprek zeker op gang. Heeft een ruime interesse, goed stel hersenen en kan over veel dingen meepraten.
Communicatie is geen probleem.
Ja wat dan? Haar zelfstandigheid, haar kordaat optreden, to the point komend. Haar ongeduld in contact onderhouden. Haar vraagtekens bij sommige verhalen, haar analytisch insteek.
Daar houden sommige mannen niet echt van. Maar ja daarom je dan anders voordoen dan je bent, heeft geen zin, vindt ze.
Ze is er nog een paar maanden en dan heeft ze het wel gehad. Een andere site, Heeft ze ook al eens geprobeerd.
En met haar ook vele mannen. Want ook dan ziet ze vaak dezelfde gezichten voorbij komen. Dat zet ook niet echt zoden aan de dijk.
Dus ze pakt haar telefoon en logt in. Een nieuwe poging . Wellicht nieuw ingeschreven mannen waar haar oog opvalt en ja zij bij een van hen.
De toekomst zal het gaan uitwijzen.
Ze ontvangt een app van iemand waar ze oppervlakkig contact mee heeft. Het verschil is te groot. Ze bespreekt het en gelukkig ze zitten op 1 lijn.
Houden als bekenden contact. Maar ze weet ook dat dat waarschijnlijk gewoon afloopt. Zo werkt het veelal van haar kant.
Een nieuw profiel komt voorbij. Uiteraard weer zonder foto. Haar valt iets op bij de omschrijving. Niet zozeer wat hij echt over zichzelf schrijft maar meer wat hij als aanvulling geeft. Komisch. Dus ze reageert daarop met een sausje van humor. Ze verwacht niet echt een reactie terug. Willen we chatten is de vraag van het nieuw ingeschreven lid de volgende dag.
Ze denkt erover na.
.En ja de chat is gestart dus ze hebben het over oa de aanvulling. Het chatten duurt een 1,5 uur in ontspanning en interesse van beide kanten.
Ben je er morgen chat hij? Ja later in de middag ben ik thuis. Leuk chat hij. Gaan we verder. Vindt het gezellig met je. Ze sluiten af . Ze logt uit en denkt na. Lachend omdat dit toch een andere wending kreeg. Leuk
Morgen zien we dan wel weer.
geplaatst door Sanne1 - 1551 keer gelezen
Vorige berichten
Hoe oud moet je zijn?
“Mijn leeftijdsrestrictie staat tussen de 51 en 69 jaar, want leeftijd zegt niets. Iemand van 55 kan al achter de geraniums zitten, terwijl iemand van 68 nog vol in het leven staat.”
“Die laatste vind ik veel interessanter, maar daar kan ik dan niet op reageren…”
De intro en de regel hierboven vormen samen de reactie van een 55-jarige lezeres op mijn vorige blog over de rol die afstand speelt bij het wel of niet beginnen aan een relatie.
Want hoe oud moet je eigenlijk zijn voor de liefde? En hoe oud moet die ander zijn? Op deze datingsite lijkt het antwoord simpel: dat bepaal je zelf met de schuifbalk. Met één muis- of vingerbeweging op het scherm stel je de harde grenzen in. Alsof de klik tussen twee mensen zich laat dwingen door een geboortejaar.
Eenrichtingsverkeer
De lezeres die deze reactie achterliet, liep misschien pardoes tegen de muur van de instellingen van haar potentiële partner op. Waar haar eigen schuifbalk ruim genoeg stond om die vitale man van 68 te zien, had hij de digitale deur aan zijn kant mogelijk iets strakker in het slot gegooid. Eenrichtingsverkeer door een algoritme. Het laat precies zien hoe de schuifbalk, die bedoeld is om te filteren, verandert in een boemerang. En dat roept de vraag op of ‘we’ de neiging hebben om een getal te verwarren met een karakter.
De biologische illusie
Het selecteren op een geboortejaar is een overblijfsel uit de tijd dat we dachten dat de cijfers op de verjaardagskalender onze vitaliteit bepaalden. Vroeger was je met zestig oud. Punt. Dan mocht je gaan zitten wachten op het einde.
Vandaag de dag is die grens vloeibaar. Je hebt vijftigers die mentaal al met de vut zijn en achter de geraniums zitten. Maar het omgekeerde is net zo waar: er lopen zestigers en zeventigers rond die marathons lopen, reizen, ontdekken en een agenda hebben waar een dertiger een burn-out van krijgt. En toch vertrouw je blind op die digitale restrictie.
Het filter als schild
Waarom doe je dat? Waarom richt je de focus zo scherp op de geboortedatum? Misschien is het angst. Angst voor de mismatch, of simpelweg de drang naar grip op je eigen leven. Het filter is je schild. Het beschermt je tegen de chaos van de werkelijkheid. Als je de vijver maar klein genoeg maakt, blijft het overzichtelijk.
Maar met het uitsluiten van het risico, sluit je ook de verrassing buiten. De lezeres van 55 die niet kan reageren op de man van 68 is het slachtoffer van een digitaal systeem dat geen nuance kent. Want op datingsites is de leeftijdgrens vaak een onverbiddelijke uitsmijter: wie één dag over de grens is, komt de club niet in. Hoe goed je van binnen ook danst.
Achter de geraniums
De vraag 'Hoe oud moet je zijn' gaat naar mijn idee helemaal niet over cijfers, maar over de blik in de ogen en het vuur in de ziel. Er is een wezenlijk verschil tussen biologische leeftijd en mentale leeftijd. De geraniums zijn geen bloemen; het is een gemoedstoestand. Het is het moment waarop de nieuwsgierigheid sterft. Het moment waarop iemand besluit dat alles wat de moeite waard was, al achter hem/haar ligt.
Je herkent ze direct: de mensen die alleen nog praten over hun fysieke ongemakken en waarom vroeger alles beter was. Ze hebben de deur naar de wereld op slot gedaan. Aan de andere kant staat de categorie die weigert te capituleren. De man of vrouw tegen de 70 die nog volop durft te dromen; die zich laat verrassen door een nieuw boek, een vreemde stad of een spontane ontmoeting. Die niet vraagt: 'Hoe lang heb ik nog?', maar: 'Wat gaan we vandaag doen?'
De kilometerstand
Dus, hoe oud moet je nu eigenlijk zijn? Misschien moeten we die schuifbalken gewoon met rust laten. Misschien moeten we accepteren dat de liefde zich niet laat vangen in een vooraf ingesteld bereik. Wat zegt een getal nu helemaal over de warmte van een stem, de scherpte van een grap of het vermogen om er simpelweg te zijn?
De uitdaging is simpel, al vraagt het wel wat moed: zet die restrictie aan jouw kant naar beide kanten eens vijf (of toon lef: tien) jaar ruimer dan je comfortzone nu toelaat. Kijk niet naar het bouwjaar, maar naar de kilometerstand en het onderhoud. Je zou zomaar iemand kunnen tegenkomen die nooit geraniums heeft gehad en ook niet van plan is om die in huis te halen. Want uiteindelijk gaat het er niet om hoeveel jaren er in je leven zitten, maar hoeveel leven er in je jaren zit. En dat laat zich niet filteren.
Weer of Geen Weer
Er zijn toch maar weinig dingen zoveel besproken als het weer! In Nederland dan toch.
Toen ik in Jakarta woonde hadden we het zelden over het weer, omdat het daar vrijwel altijd hetzelfde was. Alleen in het regenseizoen mopperde je wat vaker, maar dan heb je ook een reden om te mopperen ook!
Een Nederlandse regenbui is doorgaans kinderspel vergeleken met een tropische stortbui.
Het weer heeft gewoon een grote invloed op de mens. Toen ik in Den Bosch in de kunsthandel van mijn ouders werkte, werd het impact ervan duidelijk. Een kunsthandel is natuurlijk sowieso al niet zo druk bezocht als een supermarkt of Blokker, maar met slecht weer kwam er meestal de hele dag niemand.
En als er al iemand kwam, waren ze meestal niet in een goed humeur. Drijfnat, een paraplu waar nog flink water afliep. Daar moest je als winkelier ook een oplossing voor hebben, want die lekkende regenschermen wil je niet je hele winkel door.
Als de zon scheen, kwamen er veel meer mensen, ook wel meer kijkers, en dan waren mensen veel vrolijker en meer ontspannen.
Heel vroeger had ik een enorme hekel ik had aan regen. Ik moest op de fiets naar school en in het najaar hadden we geregeld pittige buien. Ik had een regencape en dat hielp wel wat, maar de onderkant van je broekspijpen en je schoenen werden alsnog kletsnat.
Ik had echt altijd een snerthumeur als ik door regen moest fietsen. Dan kwam ik ook goed sjaggo thuis.
Ook met daten kan het weer een grote rol spelen. Als het 36C is, is in de auto kruipen om iemand te gaan ontmoeten niet uitnodigend. Oké, bijna iedereen heeft dan wel airco, maar toch.
Ik heb zelf geen airco, althans, die werkt helaas niet, en ik ga met flinke hitte liever niet in mijn zwarte autootje op pad. Dan zou ik een date verplaatsen.
Als het pijpenstelen regent, zit je ook weer. Dat kan je keuze van kleding al flink beïnvloeden. En indien je een stuk moet lopen van parking naar bestemming moet de paraplu voor de dag komen.
Je kunt ook voor een pet of capuchon of iets dergelijks gaan, maar als vrouw vind ik dat niets. Ik wil dan geen nat geregend haar, vreselijk, maar haar wat zo plat zit als wat door een capuchon vind ik ook niet prettig.
En dan heb je nog perikelen met vorst, eventuele gladheid en kou. Dat kan ook je plannen overhoop gooien om af te spreken of beperken wat je samen gaat doen.
Ik ben geen held met autorijden als het glad is. De laatste paar jaar viel me op dat er ook minder gestrooid wordt. Zeker ook iets om rekening mee te houden. Hier in dit achteraf gebied zijn nogal wat smallere ‘boerenweggetjes’ die je met gladheid beter links kunt laten liggen.
Maar er zijn ook nog andere weer-gerelateerde factoren waar je mee van doen kunt krijgen.
Zo had ik een eerste ontmoeting met iemand in juni. Het was prachtig mooi weer, lekker zonnetje. Niet te heet, echt heerlijk.
Vóór de ontmoeting moest ik nog even snel de stad in en daar merkte ik hoe ontzettend druk het was. De winkelassistente vertelde dat er iets te doen was waardoor er heel veel toeristen waren. Zeker gezien het zulk mooi weer was.
Meteen had ik helder dat de ontmoeting op de afgesproken plek niet zou gaan werken. We zouden elkaar treffen bij een restaurant vlakbij mij, maar met die drukte zou het heel lastig worden je auto ergens kwijt te kunnen.
Samen een tafeltje op het terras van het restaurant kon ook nog wel eens problematisch zijn. En een eerste ontmoeting waarbij je beiden noodgedwongen aan een andere tafel moet gaan zitten of met andere vreemde mensen een tafel moet delen, schiet natuurlijk ook niet op.
Hij was al onderweg, dus ik heb hem snel geAppt en mijn adres gegeven. Dat doe ik nooit, maar ja, op dat moment bleef er niet veel anders over.
Als je in een toeristisch gebied woont, kan het weer zo indirect ook een grote rol spelen!
En dan is er nog wind. Als het heel heet is, ben je blij met een briesje. Maar wat als je geregeld van doen hebt met harde wind of heftige stormen?
Daar had ik nooit zo over nagedacht tot ik hier in dit dorp kwam wonen. Toch wel het ergste in die zin van het eiland.
Langs de gehele westkust heb je veel meer met wind en storm van doen dan verderop in het binnenland.
Ook dat kan weer een invloed hebben op daten. Zo was ik ooit in Flevoland bij de man waarmee ik al een tijdje aan het daten was.
Ik moest die avond naar huis, wat een rit inhield langs de gehele westkust. Maar het stormde en er werd zelfs gewaarschuwd niet de weg op te gaan als het niet perse hoefde.
Het was zo heftig dat ik moest blijven slapen. Nou waren wij al wat langer samen, maar dan nog.
Maar als je zoiets meemaakt met een nieuw iemand kan dat toch voor ongemakkelijke situaties zorgen.
We klagen er wel eens over dat mensen niet zo moeten klagen over het weer, maar al met al speelt het toch gewoon een grote rol!
Eindig ik ermee ons allemaal een mooie zomer te wensen met heerlijke temperaturen en veel zon!
Op naar beter
Licht! De muur tegenover mij is wit, met hoge, donkere ramen. Een vrouwenstem noemt mijn naam, en nog een keer. Een slang blaast warme lucht mijn bed in, mijn heup is een bal van vuur. Mijn voet ligt naar buiten, dat mag niet! Dat mag helemaal niet! Ik heb alles al kapot gemaakt, ik krijg geen adem meer, dit is een droom, dit moet wel een droom zijn. De vrouw tilt mijn been op en vraagt of ik het kan ontspannen. Nee, te veel pijn. Er is nog een vrouw; ze praten zacht met elkaar en één van de twee geeft me een prik in mijn buik. Het vuur in mijn heup dooft, de pijn trekt weg. Ik droom niet. Vanaf nu ben ik een wandelaar met een heupprothese. Ik krijg een rood waterijsje. De chirurg komt even langs; hij is blij en tevreden. En als hij dat is, ben ik het ook!
Al met al breng ik veel te veel tijd door in mijn inmiddels veelbesproken eenpersoonsbed. Lange nachten, middagslaapjes. Dat moet anders. Voortaan doe ik mijn middagdutjes op de bank.
Mijn rode stoel is het middelpunt van mijn tijdelijke universum. Zittend op die stoel leg ik mijn been omhoog, deed ik de eerste oefeningen, at ik de door mijn dochters gekookte maaltijden en keek ik tv. ‘Good omens’ met de ene dochter, ‘Bodkin’ met de andere. Ze zijn weer terug naar hun eigen huis, mijn schatten van dochters! En hierbij bedank ik ook mijn zusje hoog in de hemelen: Zij heeft me min of meer gedwongen om mijn verrijdbare en verstelbare tekentafel mee te verhuizen. Hij stond bijna acht jaar lang in de schuur, en nu is hij mijn àlles tafel. Zo af en toe bedienen liefdevolle handen de stofzuiger rond mijn universum, anders zou het een muizenparadijs worden.
Tijdens de nacontrole liet de chirurg me een röntgenfoto zien van zijn werk, de ‘nieuwe heup’. Wat ik zag was een futuristisch ogende constructie à la Picasso. Hij leek op een heup zoals een moderne vibrator op een penis lijkt. Helemaal niet dus.
Gistermiddag heeft de fysiotherapeut me geleerd hoe ik in mijn eentje, op krukken, door de zware voordeur van mijn flat naar buiten kan lopen. Op naar beter!