Desinteresse kan veel kapot maken
maandag 1 maart 2021
Gastvrijheid hoort bij een relatie, maar ook bij vriendschap. In de loop der jaren heb ik dikwijls goede vrienden te eten gehad. Ik vind dat leuk, samen dineren is fijner dan altijd maar alleen te eten. Voor het diner presenteer ik meestal ook een glaasje wijn met wat lekkers op toast erbij.
Als dezelfde man regelmatig bij me komt eten hoeft hij niet steeds een bos bloemen of iets anders mee te brengen, gezelligheid is me veel waard en gastvrij zijn heb ik van jongsaf aan bij mijn opvoeding meegekregen. Wel vraag ik soms om een kleine wederdienst, bijv. even helpen om iets zwaars te verplaatsen, wat me alleen niet lukt. Of goede raad bij een probleempje, waarvan ik niet goed weet hoe ik het zelf het beste kan oplossen.
Wat ik in een (vriendschap)-relatie vaak heb meegemaakt, dat mijn hartelijkheid op een gegeven moment de gewoonste zaak van de wereld is geworden. Er wordt niet meer gevraagd of hij me ergens mee kan helpen. Nou ben ik met pensioen, dus daar zeur ik niet over. Ik kan alles zelf wel klein snijden tijdens het koken en die afwas kan ik ook doen als hij weg is. Anders spoel ik de boel gewoon even af en doe de vaat de volgende morgen. Geen probleem, tijd zat. Een handyman durf ik de laatste jaren eindelijk ook weleens te vragen om een klein karweitje voor me te doen. Iets wat in een kwartier, hooguit een half uurtje gepiept is. Leer ik de hulpvaardigheid van zo'n man ook eens kennen.
Wat was afgelopen zondag het geval? Ik had al de hele week last dat mijn wastafel in de badkamer slecht doorliep. Ik was zelf al aan de gang geweest met een ouderwetse handpomp in een met water volgelopen wasbak, hielp niet. Ik heb een flinke scheut bleekwater in de afvoer gespoten, in laten trekken, hielp ook niet. Aangezien mijn haren sinds de lockdown gegroeid zijn tot iets beneden mijn schouders en ik regelmatig voor de spiegel boven de wasbak mijn haren kam, vermoedde ik dat de afvoer weleens verstopt kon zitten met die lange haren. Ik probeerde de sifon van de wasbak eraf te draaien, maar die zat muurvast.
Voor ik ging koken vroeg ik mijn gast of hij die sifon er voor me af wou draaien en erin kijken. Ik kreeg als antwoord "je hebt toch een huurhuis, dat is werk voor de woningbouw". Nou, zei ik, ik weet zeker dat ik dit soort kleine dingen eerst zelf moet proberen op te lossen. De woningbouw laat echt niet meteen een loodgieter komen". Uiteindelijk ging hij naar boven en zelfs hij had moeite om de sifon los te draaien, maar het lukte. De afvoer zat inderdaad vol haren en zeepresten. Alles werd eruit getrokken en in een emmer opgevangen. Hij wilde dat ding gelijk weer vastdraaien, maar ik wilde in de keuken de sifon eerst even doorspoelen en de schroefdraad met vaseline invetten, zodat ik het de volgende keer zelf kon. Daar had hij dus duidelijk ook geen zin in.
Uiteindelijk gebeurde het natuurlijk toch zoals ik het voorstelde. De hele klus had nog geen 10 minuten geduurd en daarna was de klacht over. Ik heb voor hem gekookt en kort na het eten ging hij weg. Ik heb om 1900 uur eerst voetbal op tv gekeken en daarna nog de afwas gedaan. Rustig heb ik tijdens het afdrogen bedacht dat ik hem voorlopig niet meer bij me thuis uitnodig. Laat hem er zelf maar eens achterkomen welke gevolgen desinteresse op mij kunnen hebben...
geplaatst door sixty - 3102 keer gelezen
Vorige berichten
Zoen in mijn nek
Dit is een datingsite. Een soort club van mensen die elkaar niet kennen en die de club verlaten zodra ze wel iemand hebben leren kennen. Zo simpel
De wereld van de reclame
Overal is reclame, op radio, op tv, internet, in folders en op grote reclameborden langs de snelweg. Je kan er bijna niet omheen. Ik weer daarom he
Vrije tijd
Vrije tijd
Geniet van je pensioen! Dat waren de afsluitende woorden tijdens een telefoongesprek met mijn oudste zoon afgelopen zondag. Hij, nog