terug

Internationale geluksdag 20 Maart The International Day of Happyness

zaterdag 20 maart 2021

Tijdens een Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in 2012 is de “The International Day of Happynes” ingesteld en besloten om deze dag op de datum van 20 maart ieder jaar wereldwijd te vieren. Deze datum is interessant vanwege de aarde die op dat moment astronomisch in balans is. Dag en nacht zijn precies even lang en de zon staat precies in lijn met de evenaar. Zomaar een weetje tussendoor, opgezocht in Wikipedia. Het gegeven dat de aarde astronomisch in balans is, kan juist nu, in deze bijzondere tijd van het doormaken van de wereldwijde pandemie, een belangrijke aanleiding zijn om activiteiten die binden en samenzijn bevorderen te verwelkomen. Het gaat dan weliswaar over de geluksfactor in de diverse landen, welk land het beste scoort in het welbevinden, maar binnen kleine kring, familie, kinderen, vrijwilligerswerk, werk en nog veel meer te noemen zaken, zijn er genoeg mogelijkheden om vooral aandacht aan elkaar te schenken. Extra aandacht aan iemand, of iets schenken kan gelukkige momenten opleveren.

In gedachten had ik nog ergens een uitspraak van de Dalai Lama die mij op dit moment zomaar te binnen schoot.

“Wat mij het meest verbaasd bij de Westerse mens is dat hij zijn gezondheid opoffert om veel geld te verdienen. Vervolgens offert hij het geld weer op om zijn gezondheid te herstellen. En dan is hij weer zo bezorgd over de toekomst, dat hij niet geniet van het heden, met als gevolg, dat hij niet in het heden, maar ook niet in de toekomst leeft. Hij leeft of hij nooit zal sterven en sterft terwijl hij nooit geleefd heeft”.

Als single in datingland is tijdens deze pandemie het geluk hebben in het vinden van een partner niet makkelijk, ook om fysiek iemand te ervaren. Plaatjes en bijbehorende uitleg genoeg over wat iemand van zijn/haar persoon kwijt wil. Keuze is er wel, maar daar ben je er niet mee. Spontaan iemand benaderen door een stevige handdruk, of impulsief een zoen op de wang zijn niet direct mogelijk.
In mijn regio heb ik meegedaan met de mogelijkheid om digitaal te daten via Zoom. Voor de pandemie bood die organisatie voor diverse leeftijdscategorieën datingavonden aan in het dating café. Zoals zoveel nu door allerlei bedrijven inventief wordt nagedacht om digitaal mensen te bereiken, proberen zij ook om voor singles toch de mogelijkheid te bieden om contacten te kunnen leggen. Op zich niks mis mee, maar het haalt het niet bij het echte fysieke daten. Face to face. In eerste instantie waren er tien deelnemers welke zich aangemeld hadden. Ook nog mooi verdeeld. Vijf dames en vijf heren. Helaas kwamen twee heren niet opdagen. Ingedeeld per kamertje kregen twee personen 5 minuten de tijd om met elkaar in gesprek te gaan. In feite is het niet anders dan het videobellen wat hier op deze site aangeboden wordt. Je hebt de mogelijkheid om een gezicht te zien en een stem te horen in bewegend beeld. Dat zijn in mijn optiek de twee voordelen. Maar daar houdt het ook mee op. We zitten voor een beeldscherm en het enige wat je ziet is een gezicht. Wat ik belangrijk vind is om iemand geheel in zijn hoedanigheid te zien, te ontdekken, te ervaren, te beleven. De houding, de manier van lopen, het bewegen van de handen, en voor mij van belang, iemand ook te kunnen ruiken. Ik moest gedurende het gesprek de neiging onderdrukken om te vragen om te gaan staan, misschien een eindje te lopen. Dat doe je natuurlijk niet, maar ik wilde de rest wat onderin dat beeld op het scherm verdween, ook ontdekken. Het is allemaal leuk die digitale mogelijkheden, maar er is niets tastbaar. En dat tastbare vind ik zo broodnodig om nader tot elkaar te komen. Na afloop kon je via een digitaal formulier iemands naam invullen om verder mee in contact te gaan. Wanneer er een wederzijdse klik was, werden de email adressen uitgewisseld. Eén van de heren had mijn naam ingevuld en ik ook zijn naam. Het kwam tot een mailwisseling. Maar het verliep stroef. Telefoonnummers uitgewisseld, waarbij ik dacht, die stem en houding die mij wel aansprak, die interesse zou ik dan wel terug kunnen vinden in de gesprekken. Echter, er bleef die afstand. Ook dit werkte niet. Of het bij een fysieke kennismaking wel gelukt was weet ik natuurlijk niet, maar ik betwijfel het. Maar even dat gevoel te hebben gehad van aandacht, iemand die geïnteresseerd is in mij, doet ook goed.

Evengoed was het een leuke ervaring om ook eens aan deelgenomen te hebben. In de toekomst toch maar eens dat dating café bezoeken. Iemand te kunnen ontdekken in een sfeerrijke ambiance, met een kop koffie, of een drankje is toch een andere belevenis, dan thuis achter een kil scherm. Ik blijf positief denken.

Liefs,
Monique

geplaatst door monique3 - 3348 keer gelezen