Spooklopen en matchpunten
dinsdag 23 maart 2021
Dit is een datingsite. Althans, dat denk ik. Ik schrijf immers blogs op een datingsite, en ik vertel immers aan iedereen in wie ik een belangstellende lezer vermoed dat ik blogs schrijf, en wel op een datingsite. Soms denk ik ook: Ik kan hier beter een spookloper worden. Tegen de corona-pijlen in terug naar waar ik begon, hoe ik begon. ´Hoe gek ben je?´ heette dat eerste blog. ´Gek´ komt als onderwerp regelmatig terug op thing2share, maar eerder als rafelige, haast beschuldigende gedachten-spinsels dan als fenomeen dat al helder omschreven staat. Heb ik werkelijk ooit gedacht dat wat ik zou schrijven onthouden zou worden, invloed zou hebben?
Toch, het ´boodschappenlijstje´op mijn profiel staat daar niet voor niks. En het is ook niet voor niks een boodschappenlijstje. Ik ben namelijk gek op boodschappenlijstjes, het liefst geschreven op ruitjespapier. Laatst vond ik mijzelf terug terwijl ik smachtend naar mijn boodschappenlijstje stond te staren. Het lag in de sloot. Ik had de buitenomweg naar de supermarkt genomen, langs de hockeyvelden, de molen - en die sloot. En het lijstje is het water in gewapperd toen ik m´n telefoon van mijn jaszak naar m´n rugtas wilde verplaatsen. Het blijft op het slootwater drijven. Hinderlijk wit drijven. Zak naar de bodem lijstje, anders ga ik zo´n braverik zijn die een stok zoekt en je eruit vist. Een man stapt van zijn fiets: ¨Was dat papiertje geld waard?¨ ¨Niet direct. Het is mijn boodschappenlijstje, mijn geheugen.¨ Hij lacht: ¨Dan moeten we hardop memoriseren. Wat heb je nodig?¨ Even verderop staat de vrouw. Net zo´n jack maar dan lichtblauw, net zo´n fiets. Ze knijpt haar ogen tot vriendelijke spleetjes. Of spottende? Ze mag haar man terug, of haar vriend, of wat dan ook. ¨Ik ontdek thuis wel wat ik nodig had. Ik vind het vooral slordig staan, een papiertje in de sloot.¨
Er zijn leuke mannen zat in het wild. In de supermarkt staat hij met zijn rug naar me toe de inhoud van de diepvrieskast te bestuderen. Lang, slank, grijzige krullenbol. De man uit de bibliotheek? Hij voelt mijn aanwezigheid, draait zich om en doet een verontschuldigende stap opzij. Hij is het niet. Hij zegt: ¨Ik verbaas mij erover dat ze hier zestig euro vragen voor een kilo diepvries zalm.¨ Ik lach: ¨Het is wel een biologische zalm, hè? Maar het blijft een dode vis.¨ Hij heeft hier niks te zoeken; zijn vrouw laadt de kar vol terwijl hij zich vermaakt. Ik pak een doosje blauwe bessen uit de diepvrieskast: ¨Voor deze bessen heb ik de hogere kiloprijs wel over, ze zijn verrukkelijk.¨ Blauwe bessen voor op de bietensap pannenkoekjes uit Dirty Vegan. Met kottakaas, dat wel. De vrouw duwt inderdaad een volle boodschappenkar voor zich uit. Ze draagt een superieure trenchcoat.
Nee, in het wild zijn er geen matchpunten te verdelen. Hier op deze datingsite wel. Kies zes (ofzo) mannen (mannen, lees: ´vrouwen´en ´zij´), maak een lijstje op een stuk ruitjespapier en geef jezelf een matchpunt, elke keer als je een things2share van één van hen leuk vindt. Geef de man een matchpunt als hij een post van jou liket, en verdeel twee matchpunten als je allebei dezelfde post van een ander leuk vindt. Verwijder een matchpunt als je een post die hij liket niet leuk vindt, en als hij een post negeert die jij juist superleuk vindt. Zo simpel kan het zijn. Na een week of wat moet er toch een overwinnaar zijn, een supermatch? Probeer het eens. Hoe gek ben je?
geplaatst door RodeJas - 3297 keer gelezen
Vorige berichten
Zo vrij als een vogeltje of een vleermuis
Voor middelgrote afstanden (tot pakweg 25 km.) maak ik bij voorkeur gebruik van mijn gewone fiets zonder elektrische ondersteuning. Voor grotere af
Herinneringen liggen aan de bron voor de toekomst
Herinneringen liggen aan de bron van de toekomst
Herinneren…Weet je nog mam, toen we… Onlangs zaten we met heel ons gezin aan
Als je voor een dag een man zou mgen zijn
Iedere maandagmiddag ontmoet ik in het dorpshuis een groepje alleeenstaande dames. Onder leiding van een activiteiten begeleidster gaan dan we iets