terug

Jouw beïnvloeding leeft voort...

vrijdag 7 mei 2021

Jouw beïnvloeding leeft voort...

Ik ben gezegend geworden met 4 zonen. Vier reeds lang al groot geworden mannen nu.
Ze zijn vnl grootgebracht door alleen deze moeder.
In de praktijk betekende dit dat ze vooral door een vrouw (levens) lessen kregen.
We kunnen daar lang en breed over praten, maar dat maakt toch echt verschil uit of dat zou zijn gebeurd door een man, man en vrouw, vrouw en vrouw, man en man of welke andere combinaties er nog meer kunnen bestaan.
Hoe belangrijk kan dit zijn of niet?

Wel, er zit een duidelijk andere manier van overdragen van informatie als je zelf bepaalde dingen niet persoonlijk aan de lijve ervaart.
Je kunt de kennis overdragen, die je van zaken bezit, maar niet het doorleefde gevoel dat die overdracht kleurt.
B.v.: bij de vraag of ik mijn zoon wilde leren hoe hij (voor de eerste keer) zijn beginnende baard moest gaan scheren met een scheermesje kon ik hem dat technisch aanleren. Het gevoel dat hij zou ervaren/wat het met hem zou doen daarbij kon ik niet in woorden vertalen.
Evenals de onderwerpen m.n. met betrekking tot het andere geslacht wb de door hen lich. gevoelde opwinding, hoe het voelt om een “blauwtje te lopen” als man enz.
Hoe dezelfde thema’s konden uitwerken bij de vrouw kon ik ze uiteraard zo goed/breed mogelijk proberen te vertellen.
Dit laatste zag ik ook als mijn taak, zijnde ongeveer de enige vrouw in hun leven tijdens hun jonge jaren.

De gezamenlijke (avond) eetmomenten waren een múst bij ons in huis. Wat er ook in hun verschillende levensfase speelde (sport, muziek o.i.d.) er werd altijd gezamenlijk gegeten en de eettijd werd er zonodig aan aangepast. Het was het moment van elkaar kunnen ontmoeten en je met elkaar kunnen delen.
Als we dan (na een dag werken buitenshuis door mij) aan tafel zaten was het soms een hell of a job voor mij om alert te zijn en blijven op de inbreng van elk individueel kind.
Zij waren soms ook moe. Wilden liever soms buiten gaan chillen met vrienden. Hadden soms gewoon geen zin om de dag door te nemen. Hadden soms gewoon geen zin in de lessen van hun moeder.
En toch was het gezamenlijke eetmoment blijkbaar belangrijk genoeg, want als ik in de file stond en belde dat ze alvast mochten gaan eten bleven ze toch wachten op mijn thuiskomst.

Waarom ik dit vertel?
Omdat ik me altijd bewust ben geweest dat mijn inbreng als vrouw een bepaalde beïnvloeding inhield van mijn zonen. Echter hoe alert ik ook daarin wilde zijn, ik was ook jarenlang de enige vrouw die ze kon proberen te vertellen hoe het eea voor vrouwen kon zijn/voelen. Wat bepaald gedrag van jongens/mannen deed met meisjes/vrouwen.
Wat er ook ter sprake kwam de hoofdboodschap aan hen was altijd, dat ze met respect dienden te kijken naar vrouwen en hun manier van gedragingen. Dat ze vérder moesten proberen te kijken dan hun neus lang is en vooral moesten proberen te begrijpen waarom mogelijk meisjes/vrouwen zich zo gedroegen als ze zich gedroegen. Een open houding dus.

Als ik naar de gedragingen kijk van de mannen, die door mijn leven heen zijn voorbij gekomen én ook van hen hoor welke rol hun moeder heeft gespeeld hierin bij hun opvoeding kan ik het huidige gedrag van die mannen vaak beter begrijpen.
Ik heb weliswaar vanuit mijn vrouwelijk aandeel dit geschreven, maar het geldt natuurlijk ook vanuit de mannelijke beïnvloeding.

Dus ms helpt het om hier ook met consideratie te kijken naar je date.
Je hoeft niet alle gedrag goed te keuren/te accepteren, maar het maakt beslist uit om vanuit een open houding te willen kijken naar de ontwikkelde mens waarmee je in contact komt hier (en elders).

PS: ik heb er altijd zorg voor gedragen, dat mnl vrienden zich ook bij tijd en wijle enigszins bezighielden/ontfermden over mijn zonen, zodat de mnl kant ook aan bod kwam.

geplaatst door Hope - 1659 keer gelezen