terug

Quatsch

woensdag 30 juni 2021

Voor de oplettende lezer is het duidelijk waarom ik mijn blog begin met de Q. Toen ik besloot om me in te schrijven bij deze website en ik zag dat je ook kunt bloggen, heb ik mezelf een doel gesteld. Ik schrijf blogs op volgorde van het alfabet. Uiteraard moet de inhoud aansluiting hebben met de website maar ook zeker mijzelf reflecteren.

En zo geschiedde. Op het moment dat ik begon heb ik gewoon het volle pond betaald, wist ik veel. Later bleek dat je met regelmatig bloggen je lidmaatschap verdient. De mijne loopt dus zonder dat ik het in mijn knip merk, door. Toch een soort betaling voor de schrijfsels.

Quatsch is zo’n woord dat je kent maar zelden hoort of gebruikt. Ik vind het een woord dat ook precies weergeeft wat het betekent als je het uitspreekt. Het is breed inzetbaar. Even een greep uit het woordenboek: onzin, kletspraat, flauwekul, nonsens.

Ik verwonder mij nog steeds over deze website. Ik verwonder me ook dat ik nog steeds niet ben afgehaakt. Het is nogal niet wat, inschrijven met als doel een geliefde te vinden. Of dit kan vraag ik me regelmatig af. Het voelt nog steeds onnatuurlijk, geforceerd. Aan de andere kant, mijn kring wordt groter -ook al is het digitaal-, mijn kijk op de wereld verschuift -in mijn eentje heb ik altijd gelijk hè-, ik leer ontzettend veel van anderen en soms begrijp ik er geen snars van. Dan is het voor mij regelrechte quatsch. Dat zal ik alleen nooit zeggen want degene die schrijft ziet dan heel anders en laat net als ik een stukje van zichzelf zien.

Inmiddels heb ik mijn kinderen ingelicht dat hun moeder actief is op een datingsite. De reacties waren letterlijk 50-50. De ene vindt het prima en begrijpt het, de ander wil er niets van horen. Een geluk dat ik met de laatste een lange tijd in de auto zat; ik heb kunnen uitleggen waarom ik dit doe. Of het is begrepen weet ik niet, maar ik heb wel duidelijk kunnen maken dat het geen quatsch is; dat het iets is wat ik nodig heb op dit moment.

Op dit moment heb ik een intensieve correspondentie met een man. Vreselijk gezellig, ik leef helemaal op en geniet van hetgeen er op papier naar me toekomt. Dit kletsen via de digitale weg kost me helemaal geen moeite; er is altijd wat te vertellen of dat nu via een toetsenbord is of in het echt. Er zijn van mijn kant altijd vragen die gesteld moeten worden, wat zijn de beweegredenen, wat is de achtergrond, de passies in het leven? Ik kijk ook echt uit naar de berichten. Het is leuk om kennis te maken, ook al is het nog steeds min of meer abstract. Zou het veel anders zijn als ik hem in het echt had ontmoet tijdens een, tja feest, bijeenkomst, avondje uit? Ik weet het niet. Vroeger schreef ik met de hand naar penvrienden, in de verder gegane technologie zijn er mailvrienden. Ook leuk toch.

We hebben contact omdat we dat zelf willen. Het aftasten, kennismaken, ideeën uitwisselen en vragen beantwoorden. Hij wil met mij contact en ik met hem. Zoals altijd stap ik vol vertrouwen in het avontuur; het voelt goed dus is het goed. Ik heb er ontzettend veel lol in, lees de berichten aandachtig en soms meerdere keren. Schriftelijk contact is ook heel anders dan persoonlijk contact. Op een of andere manier is het makkelijker en tegelijkertijd moeilijker. De mimiek van de ander is onzichtbaar, verkeerd begrijpen ligt op de loer, de onderliggende non-verbale bedoeling gaat verloren. In mijn geval soms wel prettig; mijn gezicht is een open boek en laat heel duidelijk mijn gevoel zien.

Wel hoop ik dat wat ik schrijf niet als quatsch overkomt net zoals ik hoop dat hij mij geen quatsch vertelt. Dat zou wel een hele domper zijn.

geplaatst door RosaReis - 1522 keer gelezen