terug

De oppaskat

donderdag 8 juli 2021

Als een ezeltje in de regen, zo staat de kat op het tuinpad. Zijn mottige vacht hangt in plooien rond zijn oude botten en de zonnewarmte laat hem schijnbaar koud. Een leven lang op dieet en nu te mager om mooi te zijn; het is zijn lot, het is het lot van gulzige mannen. Ik probeer te bevroeden wat hem bezighoudt, maar wat mij te binnen schiet is een scene uit de tekenfilmserie Disenchantment: Duiveltje Luci vraagt aan de zwarte kat die zijn pad kruist: ¨Ben jij een pratende kat?¨ Waarop de kat antwoordt: ¨Ja, ik ben vervloekt tot perfectie.¨

Tijdens mijn oppas-jaren is hij ouder geworden dan ik, die kat. Hij heeft zijn strijd gestreden, zijn levenstempo heeft zich gevoegd naar zijn kwalen - en wat er van hem rest is te vertederend om het oppassen af te doen met eten geven en bak verschonen.
Tegelijkertijd belichaamt hij de nachtmerrie van de datende al-wat-oudere vrouw die ik ben: Mijn hart verpanden aan een man die al verzorging nodig heeft voordat ons verenigings proces voldoende gevorderd is, voordat hij en ik genoeg goede herinneringen bij elkaar hebben geleefd om afhankelijkheid en ziekte te kunnen verdragen.

Trouwens, ik kon er wel eens heel slecht in zijn, in het verzorgen van mannen die mij vreemd zijn: Laatst liep ik een paar kilometers op met een man die fit en rechtop aan de start verscheen en die na vijfentwintig kilometer overhelde als een oude knotwilg. Hij was een aardige, toegankelijke man; gezegend met de perfectie van het kunnen praten. Jawel, ook over gevoelens en de kleine lusten en lasten van het familieleven. Maar wat er mis ging in zijn rug of in zijn heupen wilde hij mij niet zeggen. Ik heb ernaar gevraagd, maar hij weerde mijn vragen af. Hij heeft zelfs het woordje 'pijn' niet gebruikt, anders had ik hem de paracetamol-zetpil uit mijn rugzak aangeboden. Met nog zes kilometer te gaan tot aan het treinstation zat er niets anders op dan wél te doen wat ik anders níet gedaan zou hebben: Pijnlijk duidelijk zijn. ¨Ik weet niet wat er met je is. Maar als jij je ongemak blijft compenseren zoals je nu doet, kom je straks helemaal niet meer vooruit". Waarna hij alleen verder wilde lopen.... Heeft de man zichzelf vervloekt tot perfectie?

Mijn oppaskat en ik zijn op dezelfde dag jarig. Zou hem dat tot een Kreeft-kat maken, met een karakter dat matcht met het mijne? En doet mijn ascendant (Boogschutter) er toe? Zou zijn ascendant nog na te trekken zijn? Dit waren geen serieuze vragen. Een kleine zoektocht op internet echter leverde een bonte stortvloed aan informatie op over al dan niet matchende karakters van kat en 'baasje'. Ook de kattenliefhebber is vervloekt tot perfectie...
Als Kreeft zou ik een Turkse Van moeten kiezen: 'De Kreeft is een echte dierenliefhebber. Dit komt waarschijnlijk doordat Kreeften erg zorgzaam zijn.' Voor de Boogschutter in mij is een Blauwe Rus de ideale match: 'Boogschutters zijn over het algemeen zeer onafhankelijke mensen met een sterke eigen wil.'
Hoe dan ook, ik heb een grondige hekel aan huisdieren - vooral aan oudere dieren met die kenmerkende oude-dieren-geur. Mijn oppaskat heeft mazzel: Hij en ik kennen elkaar al een paar jaar.

*De info over katten en sterrenbeelden komt uit de online Libelle.

geplaatst door RodeJas - 3468 keer gelezen