Een doel hebben
donderdag 1 juli 2021
Mijn oudste zoon kwam met dat mooie weer van even geleden onverwachts langs omdat hij in de buurt was. We zaten in de achtertuin gezellig te praten, toen hij opeens vroeg"mam, wat is jouw doel in het leven?" Ik keek hem verbaasd aan. 'Nou, ging hij verder, je bent al een tijd gepensioneerd, maar ik heb het idee dat je gewoon maar van dag tot dag leeft."
Het werd even stil, zodat wat hij had gezegd goed tot me door kon dringen. "Tja, zei ik peinzend, door Corona is een hoop weggevallen, dus het klopt wel dat er niet zoveel structuur meer is in mijn dagen. Ik heb nog een paar vaste dingen, maar zelfs dat hoeft eigenlijk niet. Nee, dat bedoel ik niet, zei hij, eigenlijk wil ik zeggen, heb je een hoger doel dan met jezelf bezig zijn? Ik begon te lachen. Lieverd, zei ik, ik ben best vaak alleen, dus ben ik automatisch op mezelf aangewezen. Tja, mijn leven is niet meer zo spannend, dat is de realiteit."
Toen hij weg was, heb ik nog eens diep over dit gesprek nagedacht. Hij had gelijk, ik heb niks bijzonders meer om handen, het vrijwilligerswerk ligt stil en een nieuwe cursus gaan volgen heb ik momenteel geen puf in. Het hele singlebestaan valt me op dit moment best wel zwaar. Maar moet ik dan op mijn leeftijd nog wel een hoger doel hebben? Mijn arbeidzame leven is voorbij en ik kan goed leven van mijn pensioen, mijn kinderen hebben hun bestemming bereikt, oppassen op kleinkinderen hoef ik niet, want die heb ik niet, Opeens viel mijn oog op een gedicht dat ik al een tijd naast mijn pc heb liggen. Een gedicht dat ik ooit eens van iemand gekregen heb. Het gedicht heeft geen titel, maar de tekst vond ik wel passen bij mijn huidige situatie.
Heb geduld met alles wat onopgelost is in je hart en probeer je vragen met liefde te bezien,
als kamers die gesloten zijn of als boeken in een volslagen vreemde taal.
Zoek nog niet naar antwoorden, die kunnen je nog niet gegeven worden,
omdat je niet in staat zou zijn ze te leven, en het gaat erom alles te leven
Leef nu de vragen, misschien zul je dan geleidelijk, zonder het te merken,
jezelf, ooit op een dag, in het antwoord terugvinden.
(Rainer Maria Rilke)
geplaatst door sixty - 2907 keer gelezen
Vorige berichten
Het sterke geslacht
Al vanaf mijn 9e jaar weet ik dat een man het (bijna) altijd wint van een vrouw bij een lijfelijk gevecht. Dat komt omdat hij veel sterker is. Hij
Alene til Danmark
Ik zou met iemand naar Denemarken, maar het liep anders en dus ben ik maar in mijn eentje gegaan. Daar had ik wel een aanloopje voor nodig, ook al
Vastgeroest gewoontedier?
Vaak ben ik een gewoontedier. Ik sta ongeveer op dezelfde tijd op. De slaap uit mijn ogen wassen. Ontbijten, tandenpoetsen, scheren. Haren ka