Overwegingen bij een kater
vrijdag 23 juli 2021
Er zaten te veel muizenissen, slangen, katers, ratten en angsthazen in mijn hoofd. De hoogste tijd dus om naar schildpadden te gaan kijken, geschilderde schildpadden bedoel ik. Op een schilderij van Oskar Kokoschka komen ze langzaam, langzaam tevoorschijn uit de klodders en vegen verf, de twee kolossen. Oskar zelf kwam niet langzaam tevoorschijn: Hij paradeerde door de stad met een levensgrote pop, in zijn opdracht gemaakt naar het evenbeeld van Alma Mahler. Ze was de zijne geweest. En nu miste hij haar.
Het begon met een plaatje. Zoals zoveel met een plaatje begint, of zou kunnen beginnen. Het plaatje was op Facebook gezet door Kunstmuseum Den Haag - waardoor het logisch leek om juist naar dat museum af te reizen. Eindelijk weer! Schitterend gebouw, ontworpen om te imponeren. Die ingang, die lange lichte glazen gang! Maar eerst at ik een boterham op een doodgewoon bankje bij de vijver, waar ik verzuimde om een plaatje te schieten van de schildpad die over de rand kwam kijken. Ik keek naar het gebouw, en naar die gang waar ik straks zou mogen lopen. T-shirt jurkje van dunne, zwarte wol, grijs groene barefoot-schoenen; in deze entree klopt het plaatje in mijn hoofd, het plaatje dat mij laat zien wie en wat ik ben. Geen gala-vrouw. Gala is voor het toneel, om me een andere vrouw te laten voelen en daardoor beter te kunnen zingen. Gala wás voor het toneel; ik heb het immers opgegeven, dat zingen. Met terugwerkende kracht val ik steeds meer samen met de rol die ik vervulde bij ´mijn´ Theaterkoor: Tekstschrijfster, voordrachtskunstenares, vat vol ideeën en, na de nodige lessen, steeds meer zangeres. Het koor bestaat niet meer - wat helemaal goed is. Het is zelfs goed dat Corona het mes heeft gezet in mijn Leidse koor-plannen. Zo langzamerhand begin ik blij te worden dat ik al een jaartje ouder ben…
Opdat ik mij niet zou verliezen in de Donkere Blik van Chaissac of in een zeegezichtje van Mondriaan, vroeg ik bij de informatiebalie aan het einde van de lange gang naar de Reuzenschildpadden. De vrouw wist het niet. Hier? In dit museum? Ze bladerde in een dikke catalogus. Geen Reuzenschildpadden. Ze ging het elders vragen. Geen Reuzenschildpadden. ¨Helpt het als ik het objectnummer geef,¨ vroeg ik. Jawel, dat zou kunnen helpen. Ik had het schilderij toch maar even opgezocht, ik heb immers het soort hersens dat mij in de trein naar het verkeerde museum laat stappen. Het hielp. Boven, bij de modernen, daar hingen ze. Vriendelijk de weg gewezen door een museum-vrouw die verliefd werd op mijn schoenen - en op mijn manier van lopen - stond ik dan toch voor de Reuzenschildpadden. Eindelijk. Hoe kwam ik er eigenlijk bij dat ze zouden glanzen? Ach ja, het glanzende plaatje. Ze straalden het moedeloos makende, onverzettelijke optimisme uit dat oudere mannen soms als hun schild gebruiken. Twee keer knipperen en de dieren zijn onzichtbaar; een vlak vol klodders en vegen verf in een barokke omlijsting. Zo mooi. Zo zou ik willen schrijven.
Een verhaal schrijven is niet moeilijk. Het hoeft niet eens zo heel goed geschreven te zijn om gewaardeerd te worden, om een aardig, glanzend plaatje te zijn. Een vlak vol klodders en vegen schrijven en de lezers zelf het verhaal laten ontdekken, dat is wel moeilijk. Het vereist moed - en een perfecte schrijftechniek. Het vereist vooral moed.
Dit is een datingsite. Een soort club voor mensen die elkaar niet kennen en die de club verlaten zodra ze wel iemand hebben leren kennen. Meer specifiek, de opzet van de club is: Je wordt als alleenstaande lid en je vertrekt als de levensgezel van een ander lid. Vertrekken omdat de club - wie dat ook moge zijn - je verblijf ongemakkelijk heeft gemaakt, of omdat je het jezelf wel erg moeilijk hebt gemaakt, slaat gaten in de club. Katergaten. Mijn kater van vandaag is mijn gebrek aan moed: Een vlak vol klodders en vegen zonder duidelijk verhaal, zonder omlijsting. Te laat om het te herschrijven tot een aardig, glanzend plaatje.
geplaatst door RodeJas - 2634 keer gelezen
Vorige berichten
Single Story: de klusser
"Koffie. Goed heet. Dat is de basis. Net als een fundering. Als de fundering niet deugt, verzakt de hele boel. Simpel."
"Dat is het nou met die datingsites. De fundering deugt vaak niet. Je ziet een foto, je leest een tekst. 'Houdt van lange gesprekken.' Wat is een lang gesprek? Is dat een gesprek over de vraag of je beter 10mm- of 12mm-pluggen moet gebruiken voor een gipswand? Want daar kan ik uren over praten. Dan heb je een nuttig gesprek. Dan kom je ergens."
"Maar meestal bedoelen ze dat niet. Ze bedoelen... gevoelens. Alsof dat een onderwerp is. Een gevoel is geen onderwerp. Een gevoel is een gevolg. Je voelt je voldaan als die nieuwe schutting perfect waterpas staat. Je voelt je gefrustreerd als je een schroef doldraait. Dat is toch logisch? Daar hoef je toch niet over te praten?"
"Profieltekst... wat moet je daar nou in zetten? 'Man, 62, twee rechterhanden.' Dat dekt de lading. Kan een dak repareren, een lekkende kraan fiksen en een complete keuken installeren. Zegt toch meer dan 'Ik houd van de herfstzon'? Wat moet je met de herfstzon als je dak lekt? Dan word je nat."
"Laatst een date gehad. Leuke vrouw, niks mis mee. We zaten hier. Ze vroeg: 'Wat doet het met je, zo alleen zijn na al die jaren?' Ik zeg: 'Niks. Ik verveel me niet. Er is altijd wel wat te doen in huis.' Ze keek me aan alsof ze water zag branden. Ik snapte er niks van. Ik heb de week ervoor nog de hele badkamer opnieuw gevoegd. Perfect gedaan, kan zo in een folder. Ik was trots. Dat is toch een gevoel?"
"Ze zoeken een man die 'zijn zachte kant durft te tonen'. Wat is dat, een zachte kant? Is dat die verweerde huid op mijn knokkels na een dag straten? Nee, die is hard. En dat is maar goed ook."
"Ze willen een man die 'zich kwetsbaar opstelt'. Kwetsbaar. Een synoniem voor 'slecht voorbereid'. Als ik een project begin, zorg ik dat ik al het materiaal heb. Dat ik een plan heb. Ik ga toch niet halverwege met mijn handen in het haar zitten omdat ik de handleiding niet heb gelezen? Dat is kwetsbaar. En vooral ook heel dom."
"Mijn profiel is eerlijk. Foto van mij naast de veranda die ik zelf heb gebouwd. Trots als een aap. Dat ben ik. Wat je ziet, is wat je krijgt. Geen verborgen gebreken. Alles is degelijk. Gebouwd om lang mee te gaan. Maar ze gaan liever voor een man die een gedicht kan voordragen. Succes daarmee als je warmtepomp het begeeft in de winter."
"Iemand vroeg me laatst: 'Heb je eigenlijk een vaste openingszin als je een eerste bericht stuurt op die datingsite van jou?'"
"Zeker. 'Leuk profiel. Je staat alleen niet helemaal waterpas op de foto.”
Deze Single Story is fictief. Het verhaal is 'opgetekend' in Grand Café 'De Nieuwe Kans', dat alleen op digitaal papier bestaat. Dat het allemaal verdacht veel op de werkelijkheid lijkt, is puur toeval. Maar misschien ook niet... ?
Zijn armen spreken!
Er zijn verschillende omhelzingen die een man je kan geven en ze betekenen wat anders.
Meestal hebben vrouwen niet door wat voor omhelzing ze krijgen of het wordt verkeerd uitgelegd.
Wat niet helpt, is dat vrouwen meer aandacht geven aan berichtjes, telefoontjes, complimentjes. Dat is een risico want mooie woorden kan iedereen spuien.
Wat een man voor je voelt, spreekt hij uit door acties, en met zijn armen!
De vriendschappelijke omhelzing heeft niet veel om het lijf. Amper meer dan één arm om je schouders waarbij hij erop let dat zijn lichaam het jouwe niet raakt. Het duurt heel kort en je dan krijg je een klopje op de rug ten teken dat het genoeg is.
Het geeft aan dat hij geen romantische interesse heeft in je.
Bij de voorzichtige omhelzing komen wel allebei zijn armen om je heen maar het is ook kort en voelt een beetje vreemd.
Zo’n omhelzing waarbij je later denkt, “Wat was dit?”
Dit is van een man die nog niet zeker is over je. Hij wil ervaren hoe het is om je vast te houden, te ruiken, je warmte te voelen.
Er is wel aantrekkingskracht, maar die is pril en zit meer in zijn hoofd dan in zijn lijf.
Zijn handen blijven ook op een veilige plek: in je taille of bovenrug, maar niet lager. De onderrug is intiem, persoonlijk, en daar komt dit nog niet.
Het belangrijkste is wat er hierna gebeurt. Kijkt hij je aan of kijkt hij weg? Hoe kijkt hij? En ook, blijf je erna aandacht krijgen, samen praten? Dan kan het meer worden. Een man investeert namelijk niet als hij voelt dat er niets in zit.
De volgende is een langer durende omhelzing.
Als hij met de andere nog de kat uit de boom keek, dan laat hij dat hier gaan. De aantrekkingskracht komt niet meer uit zijn hoofd maar uit zijn hart. Iets in hem trekt hem naar jou toe.
Wederom beide armen om je heen, je voelt zijn borstkas tegen je aan en geen ongemakkelijke afstand tussen jullie lichamen.
Hij laat je niet meteen weer los en als hij dat uiteindelijk doet, is er een momentje van oogcontact. Je voelt de spanning in de lucht!
Dit is de omhelzing van een man die jou echt leuk vindt. Hij is in je geïnteresseerd en voelt hij aangetrokken tot je op een manier die een heel stuk verder gaat dan bij de vorige.
Ook fysiek is dit anders. Zijn hartslag is snel, feel-good hormonen gieren door zijn brein, en hij denkt nergens meer aan. Alleen aan jou.
Hij laat je nu in zijn ‘bubbel’. Mannen omhelzen je niet -of niet langer dan nodig- als je voor hem niet belangrijk bent.
Zijn armen zijn nu ook wat strakker om je. Als zijn handen dan ook nog op je onderrug liggen, dan zegt dat echt heel veel. Dat is persoonlijk territorium en intiem. Het is niet seksueel, wel romantisch.
Als zijn handen wat hoger blijven, is hij misschien nog wat twijfelend.
Maar als ze maar iets lager gaan, als hij je net nog wat dichter naar zich toetrekt, zegt het zonder woorden dat hij je dichtbij wil hebben.
Dit is de omhelzing waar een man later aan denkt. Je bent in zijn hoofd en zijn wereld.
Er zit wel wat controle op. Hij laat je binnen, maar tot bepaalde hoogte. Het is aantrekkingskracht met grenzen. Er is nog een veiligheidsnet.
Bij de wanhopige omhelzing is de controle weg. Hij denkt niet meer, hij voelt! Dit is een emotionele investering.
Hij wil je vasthouden, dichtbij zich hebben, alsof ie bang is je kwijt te raken. Dit is de omhelzing van een man die jou echt wil. Hij voelt zich niet slechts aangetrokken of geïnteresseerd. Hij gaat helemaal voor je!
Inwendig woedt er een storm in hem. Zijn hart gaat tekeer, zijn armen zijn strak om je heen, mogelijk legt hij zijn gezicht in je haar.
Nu laat hij je op een nog dieper emotioneel niveau binnen waardoor hij ook kwetsbaarder is.
Hij laat je een stuk van zichzelf zien wat de meeste mensen nooit zullen zien. Omdat hij je vertrouwt. Als je hem op dit moment afwijst, is de kans groot dat dit nooit meer gebeurt.
Deze omhelzing zul je niet altijd krijgen, maar wel op bijzondere momenten.
Nog dieper is de beschermers omhelzing. Dit is heel persoonlijk, kwetsbaar en emotioneel naakt.
Hij laat je niet zien wat hij voelt, maar wie hij is. Dat hij ervoor zorgt dat niets jou kan kwetsen. Hij beschermt je, maakt dat je veilig bent. Hij creëert een veilige ruimte voor je waar jij kunt ‘zijn’. Dat is magisch, want om dat te doen moet hij écht van je houden en je helemaal vertrouwen. Hij is niet langer een man, hij is jouw man. En hij ziet jou als zijn vrouw.
Emotioneel is dit zo diep dat zijn zenuwstelsel kalmeert. Zijn ademhaling wordt rustig, zijn hartslag stabiliseert.
Zijn armen helemaal om je heen, stevig maar zacht, sterk maar veilig. Eén hand op je onderrug en één op je hoofd of nek. Dit is het meest intieme, beschermende wat een man je kan geven.
Zijn kin rust hij op je hoofd of hij legt zijn gezicht in je haar. Dat is belangrijk, het geeft aan dat hij je claimt. Niet op een enge manier, maar op een manier die zegt dat hij helemaal voor je gaat, je vertrouwt, beschermt, voor je vecht als het moet. Dat hij van je houdt.
Als je dit als vrouw kunt ontvangen, is dat fantastisch!
Je bent niet langer twee mensen die een moment delen, maar twee mensen die één worden.
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...