Ik open als ik dicht

Het besef dat ik de meeste mensen uit deze datingsite niet persoonlijk ken, dringt steeds vaker tot me door. Je kan iemand een interessebericht sturen, een persoonlijke boodschap mailen. Op Things 2 Share kan ieder volledig lid van deze datingsite een lijntje beginnen over iets. Maar wat zegt dat over hem of haar? Je krijgt wel een beetje een indruk, maar hoe de persoon werkelijk in elkaar zit, weet je niet.

Dat komt mede doordat we allemaal al een groot stuk van ons leven achter de rug hebben. Daarin kan veel gebeurd zijn. Het is daarom niet raar dat een ander soms niet begrijpt waarom iemand zo vol kan zijn van iets, een hobby, het vrijwilligerswerk etc.. Maar dat terzijde, hoe groot is deze datingsite nou eigenlijk? Er staat wel op de algemene pagina dat hier dagelijks "duizenden" berichten verzonden worden, maar dat zegt lang niet alles. Iemand kan wel iedere dag uitgebreid met steeds dezelfde persoon gaan zitten mailen.

Of je een relatie zoekt of alleen maar nieuwe vriendschappen, met e-mailen kom je meestal niet verder dan een oppervlakkig inkijkje in iemands leven. Begrijpelijk, want je hebt de man of vrouw nog niet persoonljk ontmoet, dan laat je ook niet meteen al je ervaringen los. Om iemand echt te leren kennen moet je kunnen peilen hoe hij of zij werkelijk is. Het is daarom moeilijk om alleen af te gaan op wat iemand over zichzelf in het profiel vermeld. Jij kan wel hele andere ervaringen over die persoon opdoen, als je iemand wat langer meemaakt.

Hoe iemand reageert op ons forum, hoe een reactie onder een blog overkomt? Dat kan best in een opwelling geschreven zijn. Misschien getriggerd door iets wat iemand ook meegemaakt heeft. Eveneens de herkenning van iets moois dat opeens weer boven komt en waar een ander zich misschien helemaal niet in herkent. Deze berichtjes zijn dus niet meer dan het vastleggen van de emotie van dat moment. Het wil absoluut niet zeggen dat je dan ook de achtergrond van die man of vrouw kent. Daarvoor moet je elkaar langere tijd en liefst persoonlijk meemaken.

Een mooie metafoor vind ik deze : als je een blikje groente in de winkel koopt, kan je niet gelijk zien wat erin zit. Het blikje kan een mooie afbeelding tonen, op het etiket aan de achterkant kan je de ingrediënten lezen. Maar hoe het smaakt en of de kwaliteit je echt bevalt? Zal je toch zelf moeten ervaren, dat kan een ander niet voor jou bepalen. Hetzelfde kan gebeuren met mensen die je pad kruisen op een datingsite. Pas als je met iemand langere tijd (mail) contact hebt, of beter nog, persoonlijk ontmoet hebt, kan je voorzichtig over iemand proberen te oordelen, Maar ook dan nog niet helemaal. Want laten we eerlijk zijn, wanneer ken je iemand nou echt goed? Dat kost tijd, veel tijd...

In de Angelsksische wereld is die belofte om trouw te zijn tot de dood je scheidt heel standaard en iedereen kent die wel uit films of tv-series. Maar als je in de 20 bent, is de dood iets wat oude mensen overkomt en op jou en je partner niet van toepassing als je trouwt. Heb je het geluk de juiste te treffen dan gaat de tijd veel sneller dan je denkt en als je om je heen kijkt, word je zelf niet langer als jong gezien terwijl je je nog zo wel degelijk voelt. Mijn echtgenote was 54 toen ze stierf aan de ziekte met de grote K. Zomaar zonder veel waarschuwing en gelukkig met een kort ziekbed en weinig lijden. We hadden geen kinderen en uitsluitend een kat die waarschijnlijk net zoveel verdriet had als ik.

Hoe ga je dan verder als ineens niets meer belangrijk lijkt? Een tijdje was ik volledig van de kaart en werd ik gesteund door familie en kennissen, maar dat is ook maar een tijdelijke troost hoe dankbaar je ook moet zijn als je het geluk hebt dergelijke hulp te krijgen. Na enige tijd dringt het pas echt door: je bent nu alleen. Voor mij voelde dat alsof ineens weinig zin meer had.

Het bedrijf dat je grotendeels samen hebt opgebouwd is plotseling niet meer boeiend. De plannen voor de toekomst na een vroeg pensioen gaan in rook op. En ineens is dat anker weg. Tegen wie moet je nu de dingen vertellen die je overdag meemaakt. Wie is er thuis of komt binnenkort binnen als jij er bent. De kat was een troost omdat deze ook echt van mijn vrouw was geweest. Maar wie hier denkt dat een huisdier ook maar enigszins een relatie kan vervangen vergist zich deerlijk.

Toen duidelijk werd dat mijn echtgenote zou overlijden heeft ze gezegd dat ik iemand anders moest zoeken, Jij bent geen type om alleen te blijven. Maar dat zegt iedereen waarschijnlijk die van iemand houdt en weet dat het afscheid nadert. Dat heb ik beloofd, evenzeer weer zoals iedereen dat waarschijnlijk doet op zo'n moment. De eerste jaren had ik echter geen enkele interesse in een nieuwe relatie. Maar nu heb ik dan na 5 jaar die stap gezet. Inschrijven op een dating-site, Dat was niet eenvoudig, maar daar kom ik eventueel op terug in volgende blogs. Indien dat mogelijk wordt gemaakt.

In maart 2026 heb ik een blog geschreven over niet snoepen tussen de scherven. Er gaat ongemerkt veel stuk om mij heen, en dat zullen anderen met mij kunnen beamen.
Ik had gewinkeld in de supermarkt en toen ik wilde afrekenen bleken twee van de vier gewone kassa’s defect en de ruimte met zelfscankassa’s was afgesloten wegens een verbouwing. Een paar dagen later stapte ik in de bus naar Amsterdam, van de incheckapparaten waren twee niet in werking, ik moest net als iedereen naar achteren lopen om bij de uitgang in te checken. Dit zijn natuurlijk geen wereldschokkende gebeurtenissen.

Mijn buurvrouw is een week met vakantie. De overbuurvrouw en ik letten op haar kat; toen ik het beestje naar buiten liet op onze afgesloten patio begon ze in een onbewaakt ogenblik te drinken uit een emmertje, waarin buuf een paar verfkwasten had laten weken. Uiteraard heb ik zo snel mogelijk die emmer weggehaald en met de andere buurvrouw overlegd wat te doen.
Gelukkig liep de kat na een paar dagen weer relaxt door haar huis, alsof er niets gebeurd is..
In mijn eigen woning gaat gelukkig zelden iets stuk. Maar, zeg nooit nooit. Voorkomen is beter dan genezen, een ongelukje zit in een klein hoekje.

Elke relatie eindigt ooit, hetzij door overlijden van een van beiden, of door een uit elkaar gaan op initiatief van een van beide of van beide partners. Hoe dan ook, dan gaat er ook wat stuk. Als jouw relatie eindigt anders dan door overlijden en je voelt dit al in een vroeg stadium aan, moet je dan repareren of berusten in de komende breuk?
Op aandringen van mijn partner heb ik een poging gedaan tot repareren, maar die is na enkele weken gestrand. Ik denk, dat er meer stellen niet slagen in hun reparatiepoging.
Een loodgieter, die een lek in een leiding moet repareren heeft het wat gemakkelijker.

Omdat ook nu nog veel stellen hun relatie niet officieel bezegelen met een samenlevingscontract of een huwelijk zullen er veel relatiebreuken zijn, die behalve in de kring van naaste verwanten en bekenden niet in de openbaarheid komen.
Moet je er voor schamen, dat je relatie op de klippen liep? Of moet je al bij het begin van het contact heel nuchter incalculeren, dat die kans altijd bestaat?
Iets dat in huis stuk gaat is een bron van irritatie. Een relatiebreuk ligt toch gevoeliger. Dan is het zo belangrijk om goede vrienden en fijne familieleden te hebben, die je steunen.

Ik heb er nooit aan gedacht in latere jaren de relatie met mijn ex te (laten) repareren. Misschien zijn er lezers die dit wel geprobeerd hebben. En wie weet heeft het succes gehad.
Probleem bij deze reparaties is de positie van degene, die de reparatie in gang zet. Hij of zij is dan heel afhankelijk van de reactie van zijn of haar ex. Die kan dan bijvoorbeeld voorwaarden stellen aan het opnieuw aangaan van een relatie.
Wel heb ik ooit overwogen te proberen de relatie met mijn vriendin, die na drie en een half jaar latten stopte nieuw leven in te blazen. Maar toen ik hoorde dat zij een andere vriend had gevonden heb ik die reparatie uit mijn hoofd gezet.
Het slagen van een reparatie bij een relatiebreuk hangt mijns inziens af van de wil, die beide partners hebben om de onmin bij te leggen. En van de intensiteit van de schade, die ontstaan is door de relatiebreuk.
Ik besef mij terdege, dat dit bij sommigen kil kan overkomen. Het is evenwel de realiteit!