Familiedag
woensdag 15 september 2021
Na jaren hadden wij eindelijk weer een familiedag. Mijn vader is in 2003 overleden, mijn moeder in 2011. Na de dood van mijn moeder in 2011 is er 4 of 5 keer een familiedag geweest, maar toen kwam de klad erin. Een zus van mij is verhuisd naar het zuiden van het land. Mijn oudste broer ging met pensioen en ging daarna met zijn vrouw best vaak op vakantie, ook gingen ze veelvuldig oppassen op hun kleinkinderen. Bij mijn andere zus, stopte haar man eerder met werken. Ze kochten een boot en gingen daar in de zomer veel mee varen.
Daarna werd Corona de spelbreker, kortom, we hadden elkaar best lang niet gezien. Aangezien mijn vader in 1921 is geboren en hij, als hij nog had geleefd, in september 100 jaar zou zijn geworden, besloten we dit gezamenlijk met kinderen en (achter) kleinkinderen te vieren.
Op camping Bakkum staan ieder jaar in de nazomer ( september & oktober) twee caravans van familieleden naast elkaar. Daar gingen we koffie drinken. Het was een vrolijk weerzien en een gekakel van jewelste. Gelukkig vonden de overige campinggasten op hetzelfde veld dat niet erg. Na circa anderhalf uur werden er verschillende groepsfoto's gemaakt. Eerst van de kinderen met partner, vervolgens de kleinkinderen met partner en ook nog een paar van de achterkleinkinderen. Tenslotte ook nog wat groepsfoto's waar we met zijn allen op stonden en daarna gingen we met de hele familie lopend naar het strand. Het was prachtig weer en de dag was bijzonder geslaagd.
De volgende dag heeft mijn jongste broer een groeps-app aangemaakt, waar ieder familielid commentaar kon geven op deze dag en zijn of haar foto's delen. Dat heb ik geweten! Onophoudelijk klingelde mijn telefoon, bij iedere nieuw bericht. Uiteraard kwamen er veel op elkaar lijkende foto's, daar moest ik wel actie op ondernemen, want mijn fotogalerij stroomde vol. Lang ben ik bezig geweest om alle foto's met elkaar te vergelijken en de dubbele te wissen.
Daarna begonnen sommigen ook nog oude foto's te sturen. Op een gegeven moment was ik dat ge-app zat, heb ik mijn smartphone weggelegd en ben ik naar buiten gegaan om boodschappen in huis te halen. Toen ik ruim een half uur later thuis kwam, wist ik niet meer waar ik mijn mobiel gelaten had, zo goed had ik hem opgeborgen. Na 10 minuten besloot ik met mijn huistelefoon mijn mobiel te bellen. Heel zacht hoorde ik hem overgaan vanuit een kast. Maar welke kast? Dus nog maar een keer naar mijn mobiel gebeld en ja hoor, nu kon ik hem vinden.
Volgend jaar, als de Corona-maatregelen hopelijk zijn afgeschaft en/of een bijeenkomst met zoveel mensen nog steeds mag, gaan we op herhaling...
geplaatst door sixty - 2333 keer gelezen
Vorige berichten
Is het sociale verkeer thuis voor de buis?
Het is algemeen bekend dat je op straat geen risico's moet nemen, niet inhalen als je niet zeker weet of het kan. Dat geldt voor alle voertuigen wa
Hoe maken we daten leuk(er)?
Al enige tijd heb ik het gevoel dat er iets is veranderd in de dating wereld. Dat vreemde gevoel wat ik niet kon verklaren. Ik zag ook steeds meer
Beschermd tegen golddiggers in de liefde
Als iets te mooi is om waar te zijn is het vaak niet waar. Er zijn op een datingsite mensen, die het fijn zouden vinden om een maatje te vinden, ma