Doe eens lief. Kan dat ook steeds opnieuw

Redactie: dit keer heb ik wel tot 3 geteld

Lezers: de vorige blog over eenzaamheid werd in een opwelling geschreven en wellicht onnadenkend geplaatst. Het was niet de bedoeling om iemand te herinneren aan een gemis of verdriet te doen. Het me als dat zo werd gevoeld.

Bij het invullen van mijn profiel werd ik enigszins verrast door de vraag over huisdieren. Zouden kattenliefhebbers liever daten met gelijkgestemden dan met iemand met een of meerdere honden. Het leek niet eens onlogisch maar aan de andere kant ook wel iets dat erg detaillistisch overkomt. Zo zou ik nog wel meer dingen kunnen verzinnen. Inmiddels heb ik begrepen dat de vraag is opgevoerd (overigens niet verplicht in hoeft te worden gevuld) op verzoek van leden die iets minder hebben met huisdieren waardoor ze dat als extra selectiecriterium kunnen gebruiken als een profiel verder wel aanstaat. Volkomen legitiem natuurlijk, net zoals sommige vrouwen mannen met baarden of kale hoofden bij voorbaat afwijzen. Mannen willen bijvoorbeeld soms weer alleen een vrouw die blond is (geweest).

Wat kan je nu verwachten als je de woning zou binnenkomen die ik met Roos deel? Veel interesse in ieder geval, vooral de eerste keer.
Dat houdt in dat je behoorlijk wordt besnuffeld en het zelfs niet onmogelijk is dat ze je hand of arm even likt. Dat is geen pretje want het voelt alsof ze schuurpapier gebruikt van de meer ruwe soort. Er wordt gezegd dat katten extra aandacht geven aan mensen die bang voor ze zijn. Geen enkele date heeft onze woning nog betreden maar ik heb wel enkele kennissen en vrienden moeten redden, die benauwd keken als er ineens een zwarte kat op schoot sprong. Kortom het is nogal wat als je een kat thuis hebt.

Daar staat tegenover dat een kat beter alleen kan zijn dan een hond. Een dagje buiten de deur is dus geen probleem, maar gaat het langer duren dat moet er iets geregeld worden. Ook een kat is een handenbindertje. Dan zijn er nog zaken als haren die overal terechtkomen en andere kleine ergernissen voor een bezoeker.

Wat betekent dat nu in concreto voor mijn profiel en voor degenen
die daarin zijn geïnteresseerd? In de eerste plaats ben ik met name geïnteresseerd in vriendschap en heel misschien wat meer op lange termijn al kan ik me daarbij op dit moment weinig voorstellen. Samenwonen zit er derhalve niet echt in, waardoor het mogelijk probleem met een kat slechts theoretisch is. Mocht er toch iets ontstaan en de potentiële partner is allergisch voor katten dan zal ik voor Roos een thuis zoeken waar ze het zeker goed zal hebben. Mensen gaan voor (huis)dieren. Een huisdier nemen betekent ook verantwoordelijkheid nemen voor een dier en als het aan mij ligt zal Roos nooit meer in een asiel terechtkomen. Mocht iemand gewoon een hekel hebben aan huisdieren of vrezen dat deze te veel aandacht of zelfs liefde krijgen ten koste van de mogelijke partner, dan bestaat er van mijn kant eerlijk gezegd geen verdere interesse. Een huisdier is geen speelgoed of luxe artikel dat je terzijde kan leggen.

Misschien is de vermelding op het profiel toch wel een goede keuze geweest.

Iedereen probeert in zijn of haar leven er het beste van te maken. Dat kost tijd, energie, aandacht en nog veel meer. Of het vooropgestelde doel wordt bereikt is de vraag. Er gebeuren tijdens het in de praktijk brengen van goede plannen, die niet voorzien waren. Invloeden van buiten, voortschrijdend inzicht, waardoor ik andere zaken voor laat gaan op mijn oorspronkelijke plan.

Ik houd niet van de letter K. Van klagen, kritiek, kortzichtigheid, kontaktarm, kan niet. Nederlanders klagen veel over hun eigen situatie hoewel die best meevalt in vergelijking met de leefomstandigheden in andere landen. Tegelijk hebben mijn landgenoten veel kritiek op omliggende landen. Komt dit omdat we altijd beter willen en nooit tevreden zijn?

Het lukt nooit iedereen 100 procent tevreden te stellen. Dat komt omdat ik wanneer ik voor een persoon kies er meteen anderen opstaan, die het niet eens zijn met die keuze.
Kiezen doe ik vaak. Soms zijn het keuzen die weinig consequenties hebben, maar er zijn ook keuzes die een groot deel van mijn leven bepaalden. Bijvoorbeeld de keuze voor een baan, een partner, een woning. Soma heb ik achteraf spijt van een eenmaal gemaakte keuze.

Ik mag niet klagen over een keuze, die ik zelf gemaakt heb. Dat was mijn eigen verantwoordelijkheid. Natuurlijk heb ik mij laten leiden door mensen uit mijn omgeving, maar het blijft iets van mijzelf.
Vriendschappen die ik aan ging zijn ook een keuze geweest. Van veel vriendschappen heb ik weinig spijt, sterker nog, ik koester (eindelijk een positief k- woord) ze. Ook al zijn het mensen die ik door de fysieke afstand niet dagelijks in mijn armen kan sluiten.

Laat ik niet blijven kniezen en geen knieval maken voor kleine problemen. Kom op, er is zoveel leuks; om met een oud liedje samen te vatten: ’t zijn de kleine dingen die het doen, die ’t hem doen. Om die te ontdekken moet ik wel overal goed koekeloeren. Maar dan krijg ik soms een leuke verrassing, waar ik anders zomaar aan voorbij zou zijn gegaan.

Soms kan ik meer voor elkaar krijgen dan waar ik vroeger niet eens over kon dromen. En ook krijg ik af en toe wat kado.
Alleen als het gaat om relaties kan dat niet. Dan moet ik alle kennis, alle vaardigheid die ik heb in het omgaan met anderen in de ring gooien om een nieuw kontakt te bewerkstelligen.
Kan ik dat? Jazeker, maar er bestaat ook nog zoiets als de wil. Om de bekende quote aan te halen: Kan niet is dood, maar wil niet die leeft nog.
Ik kijk om me heen, wellicht is er een kans, dat die ene waarop ik hoop opduikt.
Kortom: Daten kost wat kracht, wat inspanning. Ik krijg genoeg kansen, laat ik die benutten. Maar als uitsmijter: Ik kom er wel!

Liefde op het eerste gezicht
Bestaat dat? Ik googelde en ja, het bestaat! Het is voornamelijk de eerste aantrekkingskracht, lust en een sterke lichamelijke reactie, maar is nog geen liefde. Liefde moet groeien. Tot dusver mijn informatie via Ai. Evenals meerdere dagen tijdens deze warme periode maak ik een wandeling in de vroege ochtenduren. En wandelen is een goede manier om je gedachten te laten gaan.

Vandaag is het twee augustus. Mijn gedachten gingen terug naar deze datum. Precies vijfenvijftig jaar geleden beëindigde mijn aanstaande man zijn zesjarig contract bij de Marine, waarnaar een baan op de wal in het verschiet lag. Ik was er blij mee. Blij omdat ik een relatie, waarbij mijn toekomstige echtgenoot gedurende zijn werk langere periodes afwezig zou zijn, niet ideaal vond. Onze verkeringstijd was dan ook steeds weer afscheid nemen en verwelkomen. Een bijzondere tijd met verdriet bij het afscheid en blijheid met het elkaar fysiek weer terugzien. Honderden brieven hebben we elkaar geschreven, allemaal bewaard en soms duik ik in die historie van ons beginnend liefdesleven en herlees onze gevoelens en belevenissen. Herinneringen uit een lang verleden, uit een andere tijd, met andere mogelijkheden, andere verwachtingen, maar ook hoopvol met jeugdig enthousiasme. Een echt begin aan een nieuw verhaal.

Liefde op het eerste gezicht is als de omslag van een boek. Je blik wordt ernaartoe getrokken en je bent gelijk gecharmeerd. Zo ook toen ik in de disco mijn man voor het eerst zag binnenkomen. Lang, gebruind, licht blond haar. Net terug na een langdurig verblijf op Curaçao. Opslag verliefd!

Nu kan ik mijn verhaal lezen. Het boek is gevuld met al mijn ervaringen, mijn gebeurtenissen. Ons gezamenlijk leven. Steeds met veranderende situaties, andere wensen, en onverwachte gebeurtenissen. Elkaar proberen te blijven begrijpen. Liefde veranderde van een vlinder in mijn buik naar een gevoel van thuiskomen.

Liefde moet groeien. Nu op de leeftijd die ik nu bereikt heb, zal een eventuele relatie een heel ander verhaal worden. Misschien een boek met een prachtige omslag, maar met een geheel andere invulling. Heel realistisch… de tijd en toekomst die oudere senioren resteert om liefde te laten groeien is beperkt. Maar ik denk dan aan andere mogelijkheden voor de invulling van een nieuw verhaal. Vriendschap, genegenheid met vertrouwen in elkaar zou in een nieuwe relatie verbinding kunnen geven. En wie weet… zou dit kunnen leiden tot gevoel van thuiskomen, in welke vorm dan ook.

Liefs,
Monique