Eten wat de pot schaft
woensdag 22 december 2021
Ik ben opgegroeid in een groot gezin. Niet zeuren en je aanpassen was bij ons het motto. Dat gold ook voor het eten. Hadden we met de broodmaaltijden nog keuze uit verschillende soorten beleg, bij het avondeten was dat beslist niet het geval. Wij aten als diner gewoon alles wat onze moeder op tafel zette. Natuurlijk had ik wel mijn voorkeur(en), maar daar werd geen rekening mee gehouden. Eens in de zoveel tijd kwam er een lievelingsgerecht van mij op tafel, als mijn moeder toevallig die dag zin had om dat klaar te maken.
Toen ik gescheiden was en na een tijd begon met daten, zal ik nooit die grote, forse man vergeten, die met de flair van een belangrijk man binnen kwam bij het V/d Valk hotel en mijn date bleek te zijn. Hij bekeek me van top tot teen en knikte goedkeurend, ten teken dat wat hij zag hem beviel. Na een minuut of twintig begon hij een lijst gerechten op te noemen, die ik hem voor mocht zetten. Beslist geen varkensvlees en ook geen goedkope worstsoorten, zei hij nog ten overvloede. Ik was verbijsterd en kon geen woord uitbrengen. Hij besloot zijn relaas met de mededeling dat wandelen en fietsen niet aan hem besteed was. In zijn luxe auto op zondag een stukje met mij gaan rijden, wilde hij af en toe wel doen.
Ik hapte naar adem en voelde mijn kaken rood worden. Wie dacht deze man voor zich te hebben? Hij had een bedrijf met behoorlijk wat personeel, dat wel. Maar als hij mij zag als een van zijn ondergeschikten, was hij toch aan het verkeerde adres. Dit was nog een date uit de tijd van de contactadvertenties en al lagen de man/vrouw verhoudingen in die tijd een stuk anders, ik zag dit totaal niet zitten. Ik was toen nog ergens in de veertig en zat niet te wachten op dit huis/tuin/keukengedoe met deze man, die kennelijk een goed uitziende keukenprinses zocht. Na 2 koppen koffie ben ik opgestapt met de mededeling dat ik geen klik met hem had en ging ik terug naar huis.
Deze afgelopen weken heb ik op tv gekeken naar de serie over de familie Kruys, een bedenksel van Linda de Mol. In een van die afleveringen had Linda (48 jaar volgens de dating-app) een afspraak met een man in een lunchroom. Hij zag er best leuk uit. Ze bestelden een warme lunch en de man keek afkeurend naar het gerecht wat de kok hem kwam brengen. Linda kreeg de gerechten te horen die de man NIET mocht eten en daarna de lijst met gerechten, die hij wel graag at. Meteen schoot mij die date van meer dan 20 jaar geleden te binnen en ik schoot in de lach. Linda keek net zo afwijzend als ik toen deed. Een 2e date met deze man zag ze meteen niet meer zitten. Tegenwoordig komen dit soort taferelen dus ook nog bij tijd en wijlen voor. Best humoristisch, toch?
Even alle gekheid op een stokje, natuurlijk ga ik met de Kerstdagen een heerlijk diner klaarmaken, maar wel op mijn manier. Voor een a la carte diner is straks na half januari hopelijk de horeca weer open. Fijne Feestdagen allemaal !
geplaatst door sixty - 2366 keer gelezen
Vorige berichten
Het sterke geslacht
Al vanaf mijn 9e jaar weet ik dat een man het (bijna) altijd wint van een vrouw bij een lijfelijk gevecht. Dat komt omdat hij veel sterker is. Hij
Alene til Danmark
Ik zou met iemand naar Denemarken, maar het liep anders en dus ben ik maar in mijn eentje gegaan. Daar had ik wel een aanloopje voor nodig, ook al
Vastgeroest gewoontedier?
Vaak ben ik een gewoontedier. Ik sta ongeveer op dezelfde tijd op. De slaap uit mijn ogen wassen. Ontbijten, tandenpoetsen, scheren. Haren ka