terug

Een goed voorbeeld doet navolgen?

donderdag 19 mei 2022

Een dik gedrukte krantenkop in het regioblad trok mijn aandacht : Jonge Uitgeester (7) fietst van Uitgeest naar Parijs. Het verhaal : samen met zijn vader werden de 767km in 14 dagen afgelegd in de meivakantie. Vorige week vrijdag kwamen zij onder een stralend blauwe hemel aan bij de Eiffeltoren.

Er werd over rustige wegen en fietspaden 55 km per dag gefietst, overnacht werd er op campings of in een bed & breakfast. Het jonge kind had een fiets met 24 inch wielen, dus moest voor iedere km veel harder trappen dan zijn vader, die op een fiets met 28 inch wielen reed. Het was niet zijn 1e fietsvakantie, want toen hij 5 was fietste hij al vanuit Uitgeest naar Bergen op Zoom en op 6-jarige leeftijd naar Maastricht. Hij vond het fantastisch om naar de Eiffeltoren te fietsen, elke dag was hij zingend onderweg. De laatste 10 km tot de Eiffeltoren, was hij zo hard aan het zingen, dat half Parijs naar hem omkeek. Terug naar huis hebben ze de fietsbus gepakt, anders was hij niet op tijd terug voor school. Het liefst had hij nog verder gefietst, naar de echte bergen, maar daarvoor vond zijn vader hem nog te jong.

Meteen moest ik denken aan mijn eigen jeugd. Mijn vader liep op zondag graag langs de oude grachtenpanden in Amsterdam. Ik ging soms met hem mee. Hij wees me dan op de jaartallen van de woningen, op de ingemetselde plaquettes in de voorgevel van sommige huizen met daarop prachtige afbeeldingen, op sierlijke wandtegels in portieken of mooi afgewerkte dakranden. Daar heb ik mijn voorliefde voor architectuur aan overgehouden. Nog steeds kijk ik naar alle details van woningen, landhuizen en boerderijen die ik onderweg tegenkom. Het historische centrum van een stad of dorp heeft altijd mijn volledige interesse.

Ook vind ik het mooi, hoe jonge kinderen op boerderijen de liefde voor het landschap en de beesten al met de paplepel van hun ouders meekrijgen, zodat ze later hun beroep van boer(in) met veel passie zullen uitoefenen. Hetzelfde zie ik vaak gebeuren met liefde voor muziek. Is er in het ouderlijk huis veel muziek gedraaid of door een familielid op een muziekinstrument gespeeld, zal dat zeker invloed hebben op de muzikale vorming van hun kinderen.

Om nog even terug te komen op de fietstocht van vader en zoon naar Parijs : mijn droomreis ga ik nu ook maken. Ik heb enige jaren geleden de tv-serie van Huub Stapel gezien : langs de Rijn. Vanaf de oorsprong in Zwitserland werd de loop van de Rijn gevolgd tot de uitstroom in de Noordzee. Geboeid keek ik naar de filmbeelden van de imposante Loreley-rots voorbij Koblenz in een scherpe bocht van de Rijn, waar de stroming van de rivier behoorlijk sterk is. Een legende vertelt over een betoverend mooie jonge vrouw die op die rots zat. Met lieflijk gezang lokte "deze nimf" alle schippers die langs deze rots wilden varen in de val. Zij konden haar gezang en haar schoonheid niet weerstaan en leden bij deze rots schipbreuk, vaak met de dood als gevolg.

Een jonge edelman, wou deze mysterieuze nimf weleens van dichtbij bekijken, huurde een schip en heeft zijn nieuwsgierigheid eveneens met de dood moeten bekopen. Zijn vader, gek van verdriet, ging met een groot leger naar de rots om de dood van zijn zoon te wreken. De nimf, die bovenop de rots zat, zag het leger al van verre aankomen, dook de Rijn in en verdween voorgoed. Onderaan de rots staat nu een standbeeld van haar ter nagedachtenis. Tegenwoordig kan men zonder gevaar deze rots beklimmen. Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht over een groot stuk van de Rijn. Gisteren heb ik mijn droomvakantie geboekt : Ik ga in juni een week in een hotel vertoeven daar dichtbij in de buurt om langs de Rijn naar de Loreley te fietsen. Uiteraard wil ik deze rots ook graag beklimmen.

Nou ben ik erg nieuwsgierig of jullie een hobby of een passie hebben, die al begonnen is in je jeugdjaren, of misschien heb je ook een droomreis in petto om in de toekomst te gaan maken?

geplaatst door sixty - 2470 keer gelezen