terug

Bemoei je er niet mee

maandag 20 juni 2022

Simon Carmiggelt (1913-1987) is een van mijn favoriete schrijvers. Hij is beroemd geworden door zijn columns in het Parool, die hij bijna 40 jaar onder het pseudoniem Kronkel plaatste. Hoewel ik zelf met veel plezier blogs schrijf kan ik met mijn schrijfsels in de verste verte niet tippen aan zijn verhalen, toch voel ik mij met hem verwant. In mijn blog over treinontmoetingen refereerde ik al even aan hem. Één van zijn leuke boekjes heet “Bemoei je d’r niet mee”.

Eén persoon is een single, waar twee personen zijn ontstaat vaak een gesprek, meestal over en weer en met drie of meer aanwezigen is er altijd wel één luisteraar. Carmiggelt was de aandachtige luisteraar, hij beschikte over een bijzondere opmerkingsgave. Daarom is de titel van het aangehaalde boekje, dat uiteraard niet ontbreekt in mijn boekerij, zo kenmerkend voor hem. Als ik zijn boeken lees valt het mij op, als hij toch reageert (bijna nooit ongevraagd) op een gesprek dat voor hem vaak onbekende mensen met elkaar voeren, hoe hij dat doet, en als hij enkel luistert hoe hij in gedachten dat gesprek al interpreteert en zich een beeld vormt van de praters.

Het gedrag van mensen, die ik / die jij ontmoet kan aanleiding zijn om je er mee te bemoeien. Als iemand iets doet, waar je zelf last van hebt, iemand die zich over of tegen jou onprettig uitlaat of je iets aandoet, logisch dat je dan niet stil blijft. Maar wat te doen, als iemand zich asociaal opstelt, zonder dat je daar zelf hinder van ondervindt? Er gaat een dame of heer roken, die een paar tafeltjes verder op een terras zit, terwijl er sinds kort ook buiten een restaurant op hun terras niet meer gerookt mag worden. Of kijk je eerst, of van de roker geen agressie kan worden verwacht, of je geen fysieke confrontatie hoeft te vrezen, voordat je hem of haar er op aanspreekt?

Dit probleem deed zich nog niet voor toen Carmiggelt nog leefde. Overal in cafés, restaurants en andere openbare gelegenheden mocht nog volop gepaft worden. Nu zijn er weer andere zaken, die ons ergeren en waar nog geen of onvoldoende wetgeving voor is. Ook als iets verboden of not done is hangt alles daarna af van de handhaving van het verbod én van de mensen, die het aandurven de boosdoeners te corrigeren. Er zijn niet altijd (genoeg) handhavers om dit te doen, dus veel komt neer op ons als burgers.

In de krant lees ik regelmatig over wangedrag in voetbalstadions en helaas ook in het openbaar vervoer, waar ik intensief gebruik van maak. Als dan in een trein twee jonge meisjes geconfronteerd worden met een jongeman, die obscene handelingen verricht, dan is er iets mis met deze man en met de vervoersonderneming. Het moet mij namelijk van het hart, dat ik nog maar sporadisch een conducteur zie in mijn coupé. Het personeelsgebrek wreekt zich nu, door de invoering van de OV-chip kaart en de “poortjes” is de kans op zwartrijders minder geworden, kaartjes knippen is iets uit de prehistorie, en mogelijk zijn er nu minder conducteurs; die er wel zijn mis je op het moment, dat ze echt nodig zijn..

Je bemoeien met relaties is een dubieuze actie. Als ik zie, dat twee mensen een verschil van mening hebben of nog erger: ruzie maken, dan haak ik af. Om als vredestichter op te treden moet je veel in je mars hebben; uiteraard is dat wel een taak voor ouders, als hun kinderen met elkaar ruzie maken. Zeker als een man en een vrouw aan het bekvechten zijn, en je bent met één of allebei bevriend, dan vind ik het raadzaam mij daar niet in te mengen.

Het gadeslaan van gesprekken zonder te interveniëren, net als Carmiggelt dat deed, levert mij soms weer een idee voor een nieuwe blog op. Mensen zijn interessant, ieder heeft zijn of haar levensverhaal, als je daar iets van meepakt kan het je dag verrijken.
Dat zo’n story je tegenwoordig bereikt doordat iemand via de smartphone een gesprek voert is weer wat minder aangenaam. Als je hiervan getuige bent mis je domweg de reacties van de gesprekspartner en ook de mimiek… Tenzij betrokkene het apparaat voor de social media abusievelijk op de luidsprekerstand heeft laten staan.

Hoe gaan jullie om met het al dan niet bemoeien met gesprekken van, het luisteren naar gesprekken of het reageren op andere acties? Wie heeft daarin wat bijzonders meegemaakt?

geplaatst door Aktivo1 - 2205 keer gelezen