terug

Onderliggend lijden

zondag 5 juni 2022

Een term die ik eigenlijk pas sinds de Corona periode regelmatig heb gehoord. Ik zie het als lijden dat pas in latere instantie zichtbaar wordt of later actief wordt. Iets dergelijks heb ik met mijn vorige vrouw de afgelopen jaren meegemaakt. Nee had niets met Corona te maken, dat is aan onze deur voorbijgegaan.

We leerden elkaar kennen, het leek onze tweede jeugd. Van het drukke Amsterdam verhuisden we naar het wat kleinere Haarlem. Zij was met vervroegd pensioen en ik kwam zo nog wat dichterbij mijn werkgever te wonen. Geen last meer van files. Na zes jaar gebeurde er iets wat ons leven behoorlijk beïnvloede. Zij voelde een knobbeltje in haar borst. Geen nood, ze was er snel bij en kon ook snel geholpen worden. Een verdere medische behandeling werd echter niet door haar gekozen en het gewone leven nam zijn vervolg. Wel besloot ze pilletjes, zalfjes en drankjes uit het alternatieve circuit te gebruiken. Ik heb daar een andere mening over, maar als twee volwassenen met elk een eigen leven achter de rug, ga je daar geen twistpunt van maken. Je wil samen genieten met elkaar.

De ziekte kwam een paar jaar later terug in haar rechter borst en doordat ze geen hulp vroeg via het ziekenhuis, maar aan het lijntje gehouden werd door anderen met hele sterke verhalen op het internet, werd het alleen maar groter. Uiteindelijk was een arts uit de alternatieve sector zo verstandig om haar naar het ziekenhuis te verwijzen. Daar bleek dat het ook uitgezaaid was in de longen. We werden verwezen naar het Antony van Leeuwenhoek ziekenhuis. Tijdens de behandelingen kwam naar voren dat ze een erfelijke ziekte had BRCA2. die na onderzoek bij veel familieleden werd geconstateerd. Vrouwen 80% kans op borstkanker en 40% eierstokkanker. Ook mannen borstkanker 7% en prostaatkanker2,5% met een stuk lager percentage.
Er was onderliggend lijden wat ze niet heeft voorzien, maar wat ook meteen een moeilijke periode inluidde van onze relatie.

Dit is wel een heel extreem geval op leven en dood, maar hoe staan jullie er tegenover als je misschien wel weet dat je ziek of zwak bent? Zal je dit uitspreken in een beginnende relatie of houd je het nog maar even stil omdat je niet weet hoe de ander er op zal reageren?
Laatst liep ik met iemand een wandeling door een stadspark. Ik heb wat kilo’s te veel, maar als dan blijkt dat ik ook geen goede conditie heb, dan wordt wel duidelijk dat ik nog flink aan de bewegingsoefeningen moet doen voor de gezondheid. En natuurlijk om de ander goed bij te kunnen houden.;)
Mijn mening: Het hoeft misschien niet op je lijstje van negatieve eigenschappen te staan, maar zeker bij een serieuze partner zul je open kaart moeten spelen wat betreft ziektes.

Wat is jouw idee daarover?

geplaatst door jacco - 1630 keer gelezen