terug

De wondere wereld van daten

woensdag 20 juli 2022

Ik probeer hier luchtig en beschouwend wat af te wisselen, deze keer een filosofisch getint stukje.

Het daten noopt ons telkens om te beslissen, wel of niet, stoppen of door. En het zijn geen alledaagse beslissingen, zo van wat zullen we straks eens op tafel zetten. Elke keuze die ik hier maak (of die voor mij wordt gemaakt) is in principe een richting bepalend kruispunt in mijn leven. Dus dat is niet niks. Persoonlijk vind ik het nogal verbijsterend, het gemak waarmee ik hier door de catalogus kan bladeren en uitzoeken wie mij het meeste bevalt en bij wie ik een kans denk te hebben, alsof ik aan het winkelen ben. Dat lijkt volkomen tegengesteld aan de gang van zaken in de echte wereld.

In die ‘analoge’ wereld kom ik ook vrouwen tegen. Vrouwen met wie ik met best een afspraakje zou willen maken. Maar dat is nog niet zo gemakkelijk, want ik kan aan hun neus niet zien of ze open staan voor contact. Er staat geen stempel “beschikbaar” op hun voorhoofd en een/geen ring zegt ook niet zoveel meer. Avances maken naar iemand die daar geen behoefte aan heeft, dat kan nogal gênant uitpakken, ik heb dat wel eens aan de hand gehad. Als je zo iemand dan blijft tegenkomen dan hangt die miskleun in de lucht - en je kunt ervan verzekerd zijn dat iedereen in de buurt het óók weet. Dus dat zal ik niet snel doen. Het vergt dus een lange aanloop, met omtrekkende bewegingen, om uit te vinden hoe de vlag erbij hangt.

Dat voorzichtig aftasten is ook onderdeel van het minnespel. Als het een doodlopende weg is dan zal dat wel blijken en dan is er niks aan de hand, want alles was tot dan toe vrijblijvend en niet benoemd. As er méér in het vat zit, dan komt vroeger of later het moment om een afspraakje te maken... zoals het kon gaan met een meisje van school, of van het zangkoor. Dan hebben wij elkaar dus al aardig kunnen observeren en een beetje leren kennen, nog voordat we de eerste stap zetten op het pad van de liefde.

Van dat romantische voorspel is bij dating totaal geen sprake meer! Daarvoor in plaats is er de virtuele etalage. En dan wellicht een ontmoeting, die ook maar een momentopname is. Laat duidelijk zijn: het is fijn dat deze mogelijkheid er is - anders zou mijn kans om toevallig met een partner-in-spé in contact te komen nog veel kleiner zijn! Maar het is - in mijn beleving natuurlijk - onvermijdelijk een nogal materialistische benadering. Ik worstel daar wel mee. De inzet is helder, er moeten knopen worden doorgehakt. Als ik niet verder wil dan moet ik daar duidelijk over zijn, maar ik doe een ander ook tekort met mijn vooroordeel (en/of vice versa), dat kan niet anders. ‘We zien wel hoe het loopt’ is geen optie, want de gewenste uitkomst staat van tevoren vast.

De fijnste ontmoetingen - al hielden ze geen stand - waren dan ook die waarbij er toch in elk geval een paar verschillende afspraken waren geweest, met verschillende omstandigheden om elkaar te leren kennen. Waarbij we het gevoel konden hebbben, dat we wat moeite hebben gedaan voor elkaar. Ik heb ook ervaren, dat wanneer je dan toch afscheid neemt, dat het dan met respect is, misschien zelfs liefdevol.

Kortom, we ontmoeten elkaar hier van meet af aan niet vrijblijvend en het is ergens wel jammer om een stukje snuffelromantiek te moeten missen. Dat is de keerzijde van de relatiemarkt, het is d’rop of d’ronder. Gewoonlijk dat laatste dus. Als het lukt, de herinnering aan een fijne openhartige ontmoeting, ook wat waard!

geplaatst door Pelgrim - 2270 keer gelezen